نیکلاس کیج : «اقتباس» را به «مرد عنکبوتی» ترجیح دادم

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نیکلاس کیج، بازیگر سرشناس هالیوود، برای اولین بار با جزئیات از پیشنهاد سم ریمی برای بازی در نقش گابلین سبز در فیلم «مرد عنکبوتی» ۲۰۰۲ سخن گفت و تأکید کرد ترجیح او بازی در فیلم «اقتباس» بوده که نهایتاً منجر به نامزدی اسکارش شد.

این نخستین بار نیست که از احتمال حضور نیکلاس کیج در نقش نورمن آزبورن (گابلین سبز) در فیلم سم ریمی صحبت می‌شود.

نشریه «انترتینمنت ویکلی» ۲۴ سال پیش اعلام کرده بود کیج، جان مالکوویچ و ویلم دفو (بازیگر نهایی این نقش) همگی گزینه‌های کارگردان برای ایفای این شخصیت شرور بوده‌اند.

اما به نظر می‌رسد اولین بار است که خود کیج با جزییات درباره این ماجرا صحبت می‌کند. او که این روزها برای تبلیغ سریال جدید «اسپایدر-نوآر» با رسانه‌ها گفتگو می‌کند، در گفت‌وگو با «ورایتی» گفت: «من و سم ناهار خوبی داشتیم. همان جا بهش گفتم: "هر کسی نقش مرد عنکبوتی را بازی می‌کند، بذار یک صحنه داشته باشه که وقتی تنهاست، مثل یک عنکبوت واقعی چهار دست و پا راه بره." اما آن صحنه هیچ‌وقت ساخته نشد. سم می‌خواست من نقش گابلین سبز را بازی کنم. من ایده همکاری با سم ریمی را به خاطر فیلمهای "ایول دد ۱ و ۲" دوست داشتم و می‌خواستم با او کار کنم.»

کیج اضافه کرد: «در همان زمان فیلم «اقتباس» را داشتم. ماجرا درست مثل جیم کری و فیلم «ابله و احمق‌تر» بود. من به سم گفتم می‌خواهم «اقتباس» را بازی کنم. هر دو تصمیم برایم درست بودند و الان هم از نتیجه راضی‌ام.»

به سختی می‌توان کیج را به خاطر رد کردن نقش گابلین سبز سرزنش کرد. «اقتباس» به کارگردانی اسپایک جونز و با الهام از نوشته‌های سوزان اورلین، کیج را نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول در سال ۲۰۰۳ کرد.

از سوی دیگر، ویلم دفو فراموش‌نشدنی‌ترین اجرای یک ابرشرور سینمایی را با هویت دوگانه گابلین ارائه داد. با این حال، نمی‌توان تصور نکرد که نیکلاس کیج، بازیگر اهل اغراق و بزرگنمایی، چه فضای غریب‌تر و دیوانه‌وارتری می‌توانست به فیلم ریمی بدهد.

کیج در طول حرفه خود بارها مرزهای خودداری بازیگری را نادیده گرفته است: در «بوسه خونآشام» سوسک خورد، در «چهره به چهره» نقشی را بازی کرد که وانمود می‌کند جان تراولتا وانمود می‌کند نیکلاس کیج است، و در «ستوان بد: بندر نیواورلئان» توهم ایگوانا را به نمایش گذاشت. حالا تصور کنید تمام آن انرژی در قالب نورمن آزبورن، پدر میلیاردر، تولیدکننده اسلحه و دانشمند ناپایداری که پس از یک کودتای نافرجام در هیئت مدیره، دست به یک اسکوتر پرنده می‌زند و دشمنانش را گلوله‌باران می‌کند، آزاد می‌شد.

نکته وسوسه‌انگیز این است که سم ریمی دقیقاً همان کارگردانی بود که می‌توانست چنین اجرایی را مهار کند.

«مرد عنکبوتی» ریمی فیلمی متین و عاری از اغراق نیست. کیج می‌توانست تبدیل به رئیس‌جنایتکار نهایی آن جهان اغراق‌آمیز شود.