تنگه ای به وسعت ایران

عملیاتی که پس از روزهای «تراژدی شوکران 598»*در پاسخ به تاریکی و سیاهی که نه فروغی داشت و نه جاودانه‌ای؛ با غرش ‏شیران بیشه حماسه در پنجم مرداد ۱۳۶۷، با رمز «یا علی» و برای زدودن این تاریکی در چهارسوی گردنه‌ای ‏در آستانه شاهراهی به وسعت ایران آغاز شد.

سرزمینی که بلوط‌های سبزینه‌پوش آن سرخ‌گون شده تا رنگ ‏سیاهی در رگ و ریشه این جنگل سرخ و سپید و سبز اثری نداشته باشد و بوی باروت غیرت این سرزمین، بی‌حیایی عده‌‏ای آشوب زده را در چهار زبر زیر و زبر کرد تا در کمینگاه بلوطستان سرخ و سپید سبز، دشتستانی برپا شود لاله‌گون و ‏معطر به نام شیرمردان حماسه آفرین در خطه غرب کشور و تنگه‌ای به وسعت ایران یادگار بماند که بهانه‌ای است برای ‏دلتنگی روزهای پایان باغ شهادت،باغی که درختانش بلوط بود و ثمرش باروت و گلوله؛ امروز روز ملی کرمانشاه که برفراز این تنگه در مسیر ‏آستان‌های بلند در نجف و کربلا ایستاده‌ام، چه یوسف‌های زیباروی را به یاد می‌آورم که مقابل صف هجوم تاریکی بی‌فروغ ‏ایستادند تا اکنون این باغ، این سرزمینِ بلوط، آرامشی باشد برای جغرافیای ایران عزیز و سربلند. ‏

*امانتی از شعر زنده یاد اصغر اردبیلی