واکاوی راهبردی انتخاب رهبر سوم انقلاب اسلامی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، محمدمهدی خیرجو، مدیرعامل خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی(آنا) در یادداشتی اختصاصی نوشت: در هندسه معرفتی و اندیشه سیاسی تشیع، دکترین مترقی ولایت فقیه که میراث جاودانه امام راحل (ره) است، صرفاً یک سازوکار حقوقی برای اداره جامعه نیست، بلکه لنگرگاه هستی‌شناختی و نقطه ثقل ساختار سیاسی است که بقا و استمرار جامعه اسلامی را در برابر تکانه‌های ویرانگر و بحران‌های موجودیتی تضمین می‌کند. تاریخ پرفراز و نشیب انقلاب اسلامی نشان داده است که عبور از گردنه‌های سهمگین تاریخی، جز با اتکا به این رکن رکین امکان‌پذیر نبوده است.

 در مقطع خطیر کنونی و در پی شهادت قائد اعظم انقلاب حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای در میانه نبردی بی‌سابقه و همه‌جانبه با جبهه استکبار جهانی، کارآمدی بی‌بدیل این نظریه بار دیگر به اثبات رسید. اقدام شجاعانه و مبتنی بر قانون اساسی مجلس خبرگان رهبری در زیر سایه سنگین تهدیدات نظامی و بمباران‌های شناختی، نشان داد که جمهوری اسلامی ایران از چنان تاب‌آوری و استحکام نهادینی برخوردار است که با عروج بالاترین رده‌های حاکمیتی، دچار گسست ساختاری و فلج سیستماتیک نخواهد شد و مسیر مدیریت بحران با قدرتی مضاعف طی می‌شود.

انتقال زعامت امت به حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، شخصیتی را در کانون هدایت نظام قرار داد که زیست فردی و سیاسی ایشان تجلی روشن زهد، ساده‌زیستی و پرهیز مطلق از هیاهو‌های مرسوم است. ایشان در طول حیات پربرکت پدر بزرگوارشان، با وجود دسترسی به عالی‌ترین سطوح قدرت، راهبرد سکوت، تهذیب نفس و دوری از حواشی و رقابت‌های سیاسی را برگزیدند که این خود بالاترین گواه بر تقوا و عدم دنیاطلبی ایشان است. از منظر تبارشناسی اجتماعی و پیوند با بدنه ملت، رهبر جدید انقلاب برخاسته از خاندانی است که با تقدیم ذبح عظیم در راه آرمان‌های اسلام، مفهوم ایثار را در عالی‌ترین سطح معنا کرده‌اند. افتخارِ بودن در جایگاه فرزند، برادر و همسر شهید، ایشان را به عصاره واقعی فرهنگ مقاومت و شهادت‌پروری تبدیل کرده است. این نسبت خونی با شهدا، نه یک مزیت موروثی از جنس مناسبات سلطنتی، بلکه ریشه‌دارترین نوع مشروعیت معنوی و اجتماعی است که پیوند عاطفی و قلبی عمیقی میان رهبری و توده‌های مردم، به‌ویژه خانواده‌های معظم ایثارگران و شهدا، ایجاد می‌کند.

از حیث شأنیت علمی و فقهی، طبق بیان بزرگان و آشنایان با آیت الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر سوم انقلاب دارای جایگاهی تثبیت‌شده و غیرقابل انکار در حوزه‌های علمیه هستند. سال‌ها تدریس مستمر در سطوح عالیه و دروس خارج فقه و اصول، از ایشان فقیهی نواندیش، صاحب‌مبنا و مجتهدی مسلم ساخته است که توانایی استنباط احکام متناسب با نیاز‌های حکمرانی نوین را داراست. به موازات این عمق علمی، حضور بیش از سه دهه‌ای ایشان در نزدیک‌ترین لایه‌های تصمیم‌سازی کلان جمهوری اسلامی، تجربه‌ای بی‌بدیل از حکمرانی و مدیریت راهبردی را برای ایشان به ارمغان آورده است. این مجاورت مستمر با کانون بحران‌ها و سیاست‌گذاری‌ها، باعث شکل‌گیری اشرافی کم‌نظیر بر نظامات پیچیده حاکمیتی، ساختار‌های امنیتی و شطرنج سیاست داخلی و بین‌المللی در ایشان شده است؛ به‌گونه‌ای که امروز سکان‌دار کشتی انقلاب، شخصیتی است که معماری پنهان قدرت و رموز مواجهه با دشمنان را به شکلی کاملاً عمل‌گرایانه و میدانی می‌شناسد.

آثار گفتمانی این انتخاب تاریخ‌ساز، بلافاصله در فضای داخلی و خارجی کشور به شکل یأس مطلق جبهه معارض و امیدآفرینی در جبهه حق پدیدار شد و مصداق عینی آیه شریفه الیوم یئس الذین کفروا را رقم زد. شبکه‌های عنکبوتی دشمن و جریان‌های نفوذی که سال‌ها بر روی ایجاد خلأ قدرت، جنگ قدرت در دوران گذار و کودتای نرم سرمایه‌گذاری کرده بودند، با انسجام سریع نهاد‌های قانونی و بیعت یکپارچه نخبگان و مردم با رهبر جدید، در یک شوک راهبردی فرو رفتند. این انتخاب، خط بطلانی بر توهمات تجزیه‌طلبانه و براندازانه کشید که امثال ترامپ دیوانه را نیز به اشتباه انداخته بود و ثابت کرد که نظام اسلامی متکی به شخص نیست، بلکه بر پایه نهاد‌های مستحکم و اراده الهی استوار است و مسیر انقلاب با همان صلابت دوران امامین پیشین تداوم خواهد یافت.

در سطح کلان‌روند‌های بین‌المللی، روی کار آمدن رهبری با این سطح از صلابت و شناختِ دقیقِ معادلات امنیتی، پیام قاطعی برای نظم جهانی و منطقه غرب آسیا به همراه دارد. پس از قدرت‌نمایی بی‌نظیر نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران که همزمان در جبهه‌های متعدد در برابر بزرگترین ارتش‌های جهان ایستادگی کرده و ساختار بازدارندگی دشمن را در هم شکستند، انتخاب مقتدرانه رهبر جدید تضمین‌کننده تداوم استراتژی مقاومت و عدم عقب‌نشینی در برابر استکبار است. آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای با درک عمیق از ظرفیت‌های ژئوپلیتیک و نظامی ایران، همچون امامین انقلا

ب، پشتیبان قدرتمند جبهه مقاومت خواهند بود و نقش هژمونیک جمهوری اسلامی را در معماری نظم جدید جهانی و گذار به جهان چندقطبی تثبیت خواهند کرد.

در نهایت، افق آینده این انتخاب با توجه به مؤلفه جوانی و پویایی رهبر سوم انقلاب، نویدبخش حرکت شتابان به سوی ایرانی شکوفا و پیشرفته است که قدرت بلامنازع در منطقه و جهان خواهد بود. استقرار رهبری توانمند و آگاه که به رویکرد‌های علم‌پایه و دانش‌بنیان باورمند است، فرصتی تاریخی برای بازسازی ساختار‌های اقتصادی، توسعه فناوری‌های نوین و ایجاد یک انسجام ملی پایدار درون‌زاست.

 این ویژگی، زمان و ثبات لازم را برای معماری و پی‌ریزی مرحله تمدن‌سازی نوین اسلامی در جهان جدید و گام دوم انقلاب اسلامی در اختیار نظام قرار می‌دهد و نویدبخش آن است که جمهوری اسلامی ایران با عبور فاتحانه از شرایط خطیر جنگی و گردنه‌های صعب‌العبور، در مسیر استقلال و اقتدار همه‌جانبه گام برداشته و زمینه‌ساز طلوع خورشید پشت ابر و ظهور منجی عالم بشریت گردد.