گزارش آنا از واکنشهای عصبی واشنگتن به فرسایش بازدارندگی
آیا بلاگرهای اقتصادی دولت را به سوی خودکشی معیشتی هل میدهند؟
بنبست هژمونی آمریکا در تله جغرافیایی خلیجفارس
ذبح آموزش پای ناکارآمدی صنعتی
ایران در ژنو بر سر چه چیزی معامله میکند / پایان عصر تعلیق بیثمر
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، ایران در این دور، بر دستاوردهای اقتصادی ملموس و بازده سریع تمرکز کرده است تا دیپلماسی فشار حداکثری طرف مقابل را مدیریت کند. این رویکرد، تفاوت بنیادین این دور مذاکرات با ادوار گذشته را نشان میدهد.
رقیقسازی در برابر لغو تحریمها
اعلام آمادگی مجید تختروانچی برای گفتوگو درباره سرنوشت ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصدی در ازای لغو واقعی تحریمها، پیامی روشن به طرف آمریکایی است. ایران با قرار دادن «اهرم فنی ۶۰ درصد» در یک کفه و «لغو تحریمها» در کفه دیگر، عملاً دکترین «غنیسازی صفر» را کنار گذاشته است.
همچنین گنجاندن بندهای مربوط به خرید هواپیما و سرمایهگذاری در معادن، با هدف پیوند دادن توافق هستهای با فعالیت اقتصادی و تجارت واقعی طراحی شده است، بدون اینکه نشاندهنده تلاش ایران برای «خوشامد طرف مقابل» باشد.
توان موشکی غیر قابل مذاکره
با نزدیک شدن ناو هواپیمابر آمریکا و تهدیدهای مارکو روبیو، ایران بر غیرقابل مذاکره بودن توان موشکی تأکید کرده است. پیام تختروانچی روشن است: موشکها ضامن بقا و توان هستهای ابزار معامله هستند. این رویکرد واشینگتن را در شرایطی قرار داده که هزینه جنگ فراتر از سود یک توافق اقتصادی بزرگ به نظر میرسد.
جبهه مشترک واشینگتن - تلآویو
گزارشها نشان میدهد ترامپ و نتانیاهو قصد دارند صادرات نفت ایران به چین را محدود کنند. تهران در واکنش، بستهای از منافع مشترک اقتصادی پیشنهاد کرده است. بحث سرمایهگذاری آمریکا در میادین نفت و گاز، امکان ایجاد توازن و فشار اقتصادی متقابل را فراهم میکند و میتواند جبهه مشترک واشینگتن-تلآویو را دچار تغییر کند.
انتهای پیام/
