حماسه ۶ بهمن آمل؛ سند تداوم روحیه مقاومت از ۱۳۶۰ تا دی ۱۴۰۴

خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ سال ۱۳۶۰، یکی از بحرانی‌ترین سال‌های پس از انقلاب اسلامی بود. کشور همزمان با جنگ تحمیلی دشمن بعثی با حمایت و پشتیبانی آمریکای جنایتکار، غرب و استکبار جهانی با موج وسیعی از فعالیت‌های تروریستی و عملیات‌های مسلحانه سازمان‌یافته در داخل به‌‌خصوص گروهک چپ‌گرا با ایدئولوژی‌های مارکسیستی دست و پنجه نرم می‌کرد.

استراتژی براندازی از شمال

این گروهک‌های ضد انقلاب، پس از شکست در عرصه سیاسی و نظامی در مراکز بزرگ شهری به دنبال ایجاد مناطق خاکستری یا پایگاه‌های آزاد در مناطق کوهستانی و جنگلی بودند.

جنگل‌های انبوه هیرکانی مازندران به‌‌خصوص در محور‌های صعب‌العبور اطراف آمل، به‌دلیل تراکم پوشش گیاهی، بهترین گزینه برای ایجاد اردوگاه‌ها، پادگان‌های آموزشی و تدارک عملیات‌های خرابکارانه و تروریستی علیه تأسیسات نظامی، دولتی و افراد مؤثر در انقلاب اسلامی به شمار می‌رفت.

سازماندهی و تاکتیک مهاجمین

گروهک‌های مهاجم چپ مارکسیستی با سرمایه‌گذاری بر روی فریب بخشی از افراد کم‌تجربه و با تکیه بر تعلیمات نظامی در جنگل، اقدام به سازماندهی کردند. هدف اصلی آنها در این عملیات، که در ششم بهمن ۱۳۶۰ رخ داد، نه‌تنها ایجاد رعب، بلکه تلاش برای اشغال موقت شهر آمل و اعلام خودمختاری منطقه‌ای به عنوان سکوی پرتابی برای گسترش نفوذ به سایر شهر‌های ساحلی بود. آنها با استفاده از مسیر‌های مخفی جنگلی، توانسته بودند تجهیزات و نیرو‌های خود را به نزدیکی محور‌های اصلی شهر برسانند.                                           

روز موعود؛ یورش سازمان‌یافته و مقاومت خودجوش

در ساعات اولیه روز ششم بهمن ۱۳۶۰، نیرو‌های مسلح گروهک چپ‌گرای مارکسیستی، عملیات نظامی خود را با محور ورود به شهر آمل آغاز کردند و در چند محور کلیدی در حاشیه شهر و نقاط استراتژیک مستقر شدند و سعی کردند کنترل چند پاسگاه و مرکز دولتی را به دست بگیرند.

غافلگیری و واکنش فوری

در ابتدا، حجم و سازمان‌دهی حمله، شهر و نیرو‌های امنیتی اندکی غافلگیر شدند. با این حال، ماهیت ضد اسلامی و ضد مردمی این اقدام، بلافاصله روحیه مقاومت را در میان مردم آمل بیدار کرد.

این مقاومت، برخلاف برخی نبرد‌های منظم، یک فوران مردمی بود و مردم با شنیدن اخبار درگیری، بدون نیاز به فراخوان رسمی گسترده، مسلح به ابزار‌های موجود خود (سلاح شکاری، سلاح‌های سرد، تبر، داس، چوب و…) به مراکز درگیری هجوم بردند.

نقش نیرو‌های رسمی و بسیج

این خیزش مردمی با هماهنگی و پشتیبانی فعال نیرو‌های انقلابی محلی همراه شد. پاسداران، کمیته‌های انقلاب اسلامی و نیرو‌های سازمان‌یافته بسیج که عمدتاً در این زمان درگیر پشتیبانی از جبهه جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه ایران اسلامی بودند، بلافاصله با تمام قوا به مقابله پرداختند.

نیروی انتظامی و نیرو‌های نظامی مستقر در منطقه، نقش محوری در هدایت مقاومت و سازماندهی ضدحمله ایفا کردند.

نبرد‌های خیابانی و جنگ شهری

نبرد‌ها در خیابان‌ها و کوچه‌های شهر آمل به‌دلیل مشارکت گسترده غیرنظامیان، حالتی بسیار خونین و درهم‌پیچیده پیدا کرد.

مردم شهرستان آمل با آگاهی از ماهیت ایدئولوژیک مهاجمان و تهدید جانی و اعتقادی آنها، با شجاعتی کم‌نظیر ایستادگی کردند. این نبرد‌ها ماه‌ها نقشه‌های بلندمدت دشمن برای ایجاد کانون شورش در شمال را بر هم زد.

میراث حماسه

عملیات ششم بهمن ۱۳۶۰ به یک شکست قطعی برای نیرو‌های ضد انقلاب و یک پیروزی بزرگ برای نظام اسلامی تبدیل شد و گروهک چپ‌گرای مارکسیستی که با حمایت گروهک تروریستی منافقین و پشتیبانی آمریکا و غرب اقدام به جنایت در شهرستان آمل کرده بود با شکست فضاحت‌باری مواجه شد.

در هر صورت برکناری بنی‌صدر مخلوع از فرماندهی کل قوا توسط امام خمینی(ره) و سپس رأی مجلس مبنی بر بی‌کفایتی وی و عزل او از ریاست جمهوری در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ و درگیری‌های به وجود آمده، نقطه آغازی در ایجاد تنش بین ائتلاف گروهک‌های ضد انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران به وجود آورد.

دلایل راهبردی انتخاب شهرستان آمل به‌عنوان کانون عملیات براندازی

به‌دلیل کاهش احتمال توفیق در عملیات‌های شهری پایتخت (تهران)، انتخاب شهرستان آمل برای آغاز قیام فوری، مبتنی بر تحلیل‌های چندگانه راهبردی بود.

این شهر واجد ویژگی‌های جغرافیایی، استراتژیک، سیاسی و جمعیتی خاصی بود که آن را به گزینه‌ای ممتاز تبدیل می‌کرد:

موقعیت حیاتی جغرافیایی: آمل به‌عنوان یک گذرگاه ارتباطی کلیدی عمل می‌کرد و تهران را به نواحی شرقی و غربی استان مازندران پیوند می‌داد.

همسایگی با بلوک شرق: همجواری استان‌های شمالی ایران با اتحاد جماهیر شوروی سابق (به عنوان قلب کمونیسم جهانی) و پیشینه فعالیت‌های کمونیستی در این منطقه از دیگر عوامل مهم برای تمرکز نیروهای چپ‌گرا و مارکسیستی در آمل بود.

پتانسیل عملیاتی: این عوامل در مجموع، آمل را به نقطه عزیمت اصلی برای اجرای عملیات مورد نظر گروه‌های مسلح بدل ساخت.

اهداف عملیات نظامی علیه شهر آمل

عملیات نظامی طراحی شده برای شهر آمل، مجموعه‌ای از اهداف کوتاه‌مدت و بلندمدت را دنبال می‌کرد و در راستای تثبیت جایگاه گروه‌های مسلح و ضربه زدن به حاکمیت مرکزی بود:

اشغال و توسعه: یکی از اهداف اولیه، تصرف موفقیت‌آمیز یک شهر مهم و سپس گسترش دایره نفوذ به مناطق اطراف در عملیات‌های بعدی بود.

کسب اعتبار سیاسی: هدف‌گذاری برای جذب توجه افکار عمومی و حمایت گروه‌های سیاسی داخلی کشور و همچنین نمایش قدرت خود در برابر سایر تشکل‌های سیاسی بزرگ‌تر.

جذب حامیان خارجی: تلاش برای جلب پشتیبانی‌های بین‌المللی و خارجی از طریق نمایش موفقیت نظامی در اشغال یک شهر کلیدی.

تأثیر روانی و تشکیل جبهه: ایجاد ترس و وحشت در میان حامیان نظام و همزمان تقویت جبهه هواداران خودی در مناطق مختلف.

تظاهر به قیام مردمی: تلاش برای القای این مفهوم که شهرها به دست خود مردم و در نتیجه قیام عمومی از کنترل حکومت خارج شده است.

پاکسازی و انهدام پایگاه‌ها

پس از عقب‌نشینی اعضای گروهک تروریستی چپ‌گرای مارکسیستی از شهر، نیرو‌های رزمنده با تعقیب آنها، به عمق جنگل‌ها نفوذ کرده و پایگاه‌ها، مراکز فرماندهی و اردوگاه‌های آموزشی این گروهک را شناسایی و منهدم ساختند.

این عملیات پساحمله، کارایی گروه‌های مسلح تروریستی در جنگل‌های مازندران را برای مدت طولانی تضعیف کرد.

تثبیت قدرت مردمی

حماسه ششم بهمن‌ماه مردم آمل به طور قاطع نشان داد که حتی در مناطقی با پوشش جنگلی وسیع، مردم محلی پشتیبان اصلی حاکمیت هستند و هرگونه تلاش برای نفوذ ایدئولوژیک یا نظامی از طریق تکیه بر عناصر خارجی یا انحرافی، با مقاومت شدید مردم منطقه رو‌به‌رو خواهد شد.

مستندسازی و نامگذاری

به‌دلیل اهمیت رویداد حماسه۶ بهمن‌ماه سال ۱۳۶۰ مردم آمل در تاریخ انقلاب، این روز رسماً به عنوان حماسه اسلامی ششم بهمن مردم آمل نامگذاری شد تا به‌عنوان یادبودی از فداکاری مردم و تداوم روحیه انقلابی در برابر انحرافات ایدئولوژیک حفظ شود.

اهمیت در حفظ امنیت داخلی

این پیروزی نه‌تنها در مقطع خود اهمیت داشت، بلکه با درهم شکستن پایگاه‌های شمال، منابع و نیرو‌های ضد انقلاب مجبور به تمرکز بیشتر بر جبهه جنگ (غرب و جنوب) شدند که این امر به نوعی به تثبیت وضعیت داخلی در مواجهه با جنگ تحمیلی دشمنان کمک کرد.

حماسه ششم بهمن ۱۳۶۰ آمل، صرفاً یک درگیری امنیتی نبود، بلکه تجلی پیوند عمیق مردم مسلمان مازندران با آرمان‌های انقلاب اسلامی بود.

این رویداد، بار دیگر ثابت کرد که هر تلاش مسلحانه‌ای از سوی خائنین و تروریست‌های اجاره‌ای دشمن که مبنای مشروعیت مردمی نداشته باشد، محکوم به شکست است، حتی اگر در مناطق کوهستانی و جنگلی رخ دهد.

مردم امروز همان مردم دهه ۶۰ هستند با بصیرت متعالی‌تر و والاتر

امروز نیز مردم ایران در هر منطقه، استان، شهر یا روستایی دقیقاً همان آرمان و تفکر انقلابی را دارند، البته با بصیرت متعالی‌تر و والاتر، نمونه آن را در حماسه ۲۲ دی‌ماه به چشم مشاهده کردیم که مردم ایران به‌خصوص مردم ولایتمدار و انقلاب مازندران و آمل چگونه با حضور در راهپیمایی ۲۲ دی‌ماه طومار دشمنان داخلی و خارجی را پیچیدند و برای چندمین بار اجازه ندادند فتنه آمریکایی ـ صهیونیستی ۱۸، ۱۹ و ۲۰ دی‌ماه سال‌جاری منجر به آسیب به انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی شود.

مردم در حماسه ۲۲ دی‌ماه نشان دادند که انقلاب متعلق به خودشان است، یعنی خودشان انقلاب اسلامی را به پیروزی رسانده‌اند و خود نیز اجازه نمی‌دهند کوچک‌ترین گزندی به انقلاب اسلامی وارد شود.

دشمنان با سوءاستفاده از اعتراضات به‌حق اصناف و مردم تلاش داشتند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند و شکست مفتضحانه‌ای که در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه از جمهوری اسلامی و ملت ایران خورده بودند جبران کنند و نشان دادند بعد از ۴۷ سال از پیروزی انقلاب اسلامی هنوز هم مردم ایران را نشناخته‌اند، به‌همین دلیل با حمایت آمریکای جنایتکار و سگ دربانش یعنی رژیم صهیونیستی و پادوی خائن و وطن‌فروش اجاره‌ای یعنی پسر شاه مخلوع اقدام به شهادت ۲ هزار و ۴۲۷ نفر از هموطنان اعم از حافظان امنیت و اقشار مردم کردند، اما مردم دوباره به میدان آمده و فتنه آمریکایی ـ صهیونیستی را باطل کردند.

بنابراین از دهه ۶۰ که گروهک‌های مارکسیستی چپ‌گرا اقدام به کشتار مردم آمل کرده و با پاسخ کوبنده مردم مواجه شدند و شکست خوردند تا امروز مردم بصیرتر، انقلابی‌تر، ولایتمدارتر، آگاه‌تر، زمان‌شناس‌تر و موقعیت‌شناس‌تر شده‌اند و در هر فتنه‌ای که دشمنان قسم‌خورده ایران اسلامی به راه‌انداخته‌اند تا امروز شکست مهلکی را به دشمنان چشانده‌اند و ثابت کرده‌اند که پشت نظام و ولایت هستند و حتی ذره‌ای از آرمان‌های انقلاب اسلامی دست برنخواهند داشت.

اعتراضات اخیر که با سوءاستفاده از مطالبات به‌حق اصناف و مردم شکل گرفت، توسط دشمنان قسم‌خورده‌ انقلاب و نظام طراحی و اجرا شد، این اقدام مذبوحانه، تلاشی برای جبران شکست مفتضحانه‌ای بود که در طول جنگ تحمیلی از جمهوری اسلامی و ملت ایران خورده بودند. متاسفانه، در این آشوب‌ها، تعدادی از حافظان امنیت و عزیزان مردم به دست عوامل خرابکار و مزدوران دشمن به شهادت رسیدند.