کشور به «نخبه نورانی» نیاز دارد، نه صرفاً نخبه علمی

رئیس سابق دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیرالدین طوسی در گفت‌و‌گو با خبرنگار آنا، بر اهمیت بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان در پیشرفت کشور تأکید کرد و تعریف خود از «نخبه» را چنین بیان کرد: نخبه کسی است که توان علمی، هوش و ظرفیت انجام کارهایش از میانگین جامعه بالاتر باشد. از این رو، ایجاد ارتباط دوسویه میان جامعه و نخبگان و استفاده درست از توانایی‌های آنان، امری حیاتی و ضروری است.

سید محمدتقی بطحایی گلپایگانی با اشاره به نقش فضیلت‌های اخلاقی در اثرگذاری نخبگان، افزود: در رابطه‌ کشور با نخبگان، وجود برخی صفات اخلاقی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اما دو ویژگی آن‌قدر مؤثرند که ارزش یک نخبه را چندبرابر می‌کنند؛ صادق بودن و عدم خودخواهی. چنین فردی همان کسی است که من با عنوان “نخبه نورانی” از او یاد می‌کنم.

او در تبیین تفاوت میان نخبگان معمولی و نخبگان نورانی گفت: نخبگان معمولی بیشتر بر منافع شخصی متمرکزند و لزوماً پاسخگوی نیاز‌های جامعه نیستند؛ در حالی که نگاه نخبگان نورانی فراتر از خود و منافع خصوصی‌شان است.

بطحایی همچنین به نظریه‌ی خود در این زمینه اشاره کرد و افزود: سال‌ها پیش مقاله‌ای با عنوان Lighting Elite یا “نخبه نورانی” منتشر کردم که همچنان در دسترس عموم در فضای اینترنت است. در آن مقاله توضیح داده‌ام که نخبگانی که علاوه بر توانمندی‌های علمی، مجهز به فضیلت‌های اخلاقی نیز باشند، قادرند مرز‌های جهانی را کمرنگ کرده و الگویی نو از همکاری‌های انسانی ایجاد کنند.

در پایان، رئیس سابق دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیرالدین طوسی تأکید کرد: اگر افراد سرشناسی، چون رؤسای جمهور، نمایندگان مجلس یا سایر مدیران، تنها “نخبه” باشند، اثرگذاری‌شان محدود خواهد ماند. آنچه جهان امروز به آن نیاز دارد، “نخبه‌ی نورانی” است.