دکتر طهرانچی و مبارزه با ظلم پنهان در نظام آموزشی؛ از روشنگری تا اصلاح ساختارها

به گزارش خبرگزاری آنا، متن یادداشت به شرح زیر است:

جهان امروز درگیر نظم و الگوهای تصمیم‌گیری‌ای است که در ذات خود ناعادلانه بوده و بشر را به صورت ناخودآگاه در چرخهٔ ظلم‌پذیری و ظلم‌ورزی گرفتار ساخته است. 

این نظم که به تدریج به ساختاری فراگیر بدل شده، نه تنها به پرسش و بررسی عمیق و آغازین حقّ نمی‌پردازد، بلکه از پیش، تصمیماتی محدود و منفعت‌طلبانه را تدوین کرده و از طریق روش‌های روانشناختی نظیر فشارهای نامحسوس، ترغیب و تشویق، جایزه و مجازات، آن‌ها را به انسان‌ها تحمیل می‌کند. در نتیجه این چرخهٔ معیوب، انسان‌ها ناخواسته به سمت ستمگری یا پذیرش ظلم سوق داده شده‌اند و به مرور، بی‌عدالتی در مقیاس‌های شخصی، خانوادگی، اجتماعی و جهانی، به امری بدیهی و غیرقابل تشخیص تبدیل شده است.

خروج از این وضعیت و دستیابی به نظمی منصفانه‌تر و متعاقباً عادلانه‌تر و جهان‌شمول، تنها زمانی ممکن است که بشر قادر به درکِ عمیق از حقِّ هر موجود، فرآیند، مقوله یا اجتماع باشد. چنین درک عمیقی، جز با یک سبک فکری پویا و جهان‌شمول که نه تنها از تفکر متعارف فراتر رود، بلکه بتواند با بینشی عمیق‌تر و فراگیرتر مانند تفکر کوانتومی، یا دقیق‌تر از آن، از «تفکر عرفانی» سرچشمه گیرد، محقّق نخواهد شد.

تفکر عرفانی به عنوان سبکی جامع و دقیق، همواره ناظر به «حق» بوده و می‌تواند هر پدیده‌ای را در ارتباط با سایر اجزای هستی و از منظر کمال و حقیقت وجود بررسی کند. به‌همین دلیل، این سبک فکری قادر است حق را در همهٔ ابعاد آن بشناسد و از مسیر شناخت عمیق، ابتدا نظم منصفانه‌تری را برقرار کند و پس از آن، مقدّمات نظمی کامل، عادلانه و جهان‌شمول را فراهم سازد.

اگر چنین تحولی رخ ندهد و نظمی منصفانه‌تر ایجاد نشود، نه‌تنها زمینه‌ای برای شکل‌گیری عدالت کامل و جهان‌شمول فراهم نخواهد شد، بلکه بشر به ظلمی که در حال حاضر بر جهان حاکم است، آگاه و بیدار نخواهد گردید و ظلم همچنان مبهم و غیرشفاف باقی خواهد ماند.

در این مسیر، جمهوری اسلامی ایران تنها ساختاری است که در جهان معاصر، بر اساس فرهنگ اصیل ایرانی-اسلامی خود، توانایی نظری و عملی تحقق چنین نظم منصفانه‌تر و زمینه‌ساز نظمی عادلانه را در ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و امنیتی دارد. مردم ایران نیز به‌عنوان تنها جریان منسجم مردمی در جهان، که فرهنگ مقاومت در برابر ظلم را به‌شکلی پویا و عمیق درک کرده و تجربه نموده‌اند، آماده‌اند تا در کنار تمام ستمدیدگان عالم، پیشگام این تحول بنیادین باشند.

انقلاب اسلامی ایران با الهام از تفکر عمیق عرفانی و الگوبرداری از ائمه اطهار(ع) و مکتب معرفتیِ تشیع، ساختاری را ارائه کرده که امکان تحقیق، درک و ترویج عمیقِ حقوق حقیقی بشر را فراهم می‌آورد. در این میان، رویدادهایی همچون اربعین حسینی نیز، نه‌تنها بیانگر یک تجمعِ سادهٔ اعتقادی نیستند، بلکه نمادی روشن از آگاهی و ادراک عمیقِ مفهوم حق و حرکت انسان به سمت برقراری نظمی منصفانه‌تر و نهایتاً عادلانه‌تر هستند.

اما مادام که شناخت و تبیین عمیقِ این تفکر و حق‌مداری عرفانی در جوامع جهانی گسترش نیابد، ظلم جاری به‌صورت نامحسوس و مبهم باقی خواهد ماند. بنابراین، ارتقای آگاهی عمومی و تربیت نسلی که بتواند از نگاه عرفانی، حق را درک و به سوی برپایی نظم منصفانه و عادلانه حرکت کند، ضرورتی حیاتی است.

در این مسیر، تلاش‌های شخصیت‌های آگاه و دلسوز همچون دکتر طهرانچی و یاران ایشان قابل تقدیر است که ضمن شناسایی ظلمِ پنهان در جریان علم و فرهنگ، به روشنگری و اصلاح نظام آموزشی پرداخته و همین هوشمندی ایشان بود که مورد تهدید نظم موجود جهان واقع شد و مورد هجمهٔ صاحبان آن قرار گرفت.

امروز «پویش اربعین حسینی» و «فاروم سالیانه طهرانچی در دانشگاه آزاد اسلامی»، استمرار و نمادی روشن از همین حرکت بنیادین است که می‌کوشد ضمن روشنگریِ هرچه عمیق‌تر در جامعه علمی و فرهنگی ایران و جهان، به تدوین دقیق و چندبُعدی ملزومات تحقق «نظم منصفانه‌تر و عادلانه‌تر جهان‌شمول» بپردازد و دست یاری خود را به سوی تمام ملت‌ها، اندیشمندان و دلسوزان جهان دراز کند.

به‌طور خلاصه، بشر امروز برای خروج از ظلمی که قرن‌ها به آن گرفتار شده، باید تفکر عمیق، عرفانی و جهان‌شمول را درک کرده و حقّ را اساس نظم اجتماعی جدید خود قرار دهد. در این مسیر، جمهوری اسلامی ایران و ملت آگاه و منسجم ایران، با فرهنگ اصیل ایرانی-اسلامی خویش، توانایی ایجاد، توسعه و تثبیتِ این نظمِ منصفانه‌تر و زمینه‌ساز نظمی کامل و جهان‌شمول را دارا هستند. تنها در این صورت است که می‌توان امید داشت که نظم ظالمانهٔ موجود افشا و سپس برچیده شود و بشر، در سایهٔ شناخت عمیق از حق، در مسیر کمال و سعادت حقیقی گام بردارد.