اتفاقی که در فوتبال ایران مُد شده است/ اهرم فشار سرمربیان برای استفاده از «برادرها» در کادر فنی

به گزارش خبرگزاری آنا، در روزهای اخیر و پس از مشخص شدن کادرفنی تمام تیم‌های لیگ برتری، نکته‌ای جالب در خصوص برخی کادرهای فنی به چشم می‌خورد و آن هم حضور برادران سرمربیان و مربیان لیگ برتری به عنوان دستیاران آن‌‌‌ها است. به طور مثال در کادرفنی تیم‌هایی چون پرسپولیس، سپاهان، ذوب‌آهن، پیکان و حتی صنعت نفت لیگ یکی، شاهد حضور برادران در کادرهای فنی هستیم.

در پرسپولیس، شاهد حضور افشین پیروانی در نقش سرپرست و امیرحسین پیروانی در نقش دستیار هاشمیان هستیم. در سپاهان، محرم نویدکیا و رسول نویدکیا حضور دارند. در ذوب‌آهن، قاسم حدادی‌فر و محمدرضا حدادی‌فر حضور دارند. در پیکان نیز شاهد حضور ابراهیم میرزاپور به عنوان مربی دروازه‌بان‌ها و اسماعیل میرزاپور به عنوان کمک او هستیم. در لیگ یک نیز مسعود و محمود شجاعی کادرفنی صنعت نفت را تشکیل می‌دهند. 

این اتفاق مسبوق به سابقه است؛ در استقلال فرهاد مجیدی، شاهد ابداع پست جدیدی به نام «کمک سرپرست» بودیم که فرزاد مجیدی در آن پست منصوب شد. در پرسپولیس برانکو هم زلاتکو ایوانکوویچ برادر او به عنوان دستیار این مربی کروات انتخاب شده بود، انتخابی که باعث انتقاد خیلی از فوتبال دوستان شد. در اواسط دهه هشتاد هم آرش فرزین، داماد علی پروین در استیل آذین و پرسپولیس با او همکاری داشت. در استقلال شفر هم، ساشا شفر پسر او به عنوان آنالیزور استقلال حضور داشت، این انتخاب نیز به دلیل حواشی بیرون از فوتبال پسر شفر، یکی از انتخاب‌های عجیب بود.

علی دایی نیز در دوران مربیگری، از حضور برادرش محمد دایی در کادرفنی خودش استفاده می‌کرد. در سال‌های اخیر هم شاهد حضور محمد و رضا ربیعی و رضا و عماد مهاجری بوده‌ایم در تیم های مختلف بودیم که البته راه برادران ربیعی الان از هم جدا شده است و هر کدام به صورت مستقل کار می کنند.

این انتخاب‌های خانوادگی که البته اکثر آنها کارایی لازم را نداشته و برادران در واقع با اهرم فشار در داخل تیم ها پست گرفته اند این پرسش را ایجاد می کند که آیا حضور این افراد در کادرفنی تیم‌ها خروجی خاصی دارد؟ اگر بر فرض مثال یک نف کاراریی لازم را دارد و به واسطه برادرش که سرمربی است به تیم معرفی می شود نمی توانم به آن ایراد گرفت ولی اکثر کسانی که در این سالها به فوتبال ایران در کادر فنی تیم ها معرفی شدند در واقع در خروجی کارایی خاصی از خود نشان ندادند.

از اسامی بالا، چهره‌هایی مثل امیرحسین پیروانی، رضا ربیعی و عماد مهاجری، در کادرفنی تیم‌هایی دیگر به صورت مجزا کار کرده‌اند اما برخی چهره‌ها مثل محمد دایی،رسول نویدکیا، محمدرضا حدادی فر، غیر از حضور در کادرفنی برادرانش، سابقه حضور در کادر دیگر تیم‌ها و دیگر مربیان را نداشته‌اند.

با این حال، چنین انتخاب‌هایی می‌تواند یک زنگ خطر باشد که در فوتبال ایران به جای انتخاب‌های شایسته سالارانه، روابط تعیین کننده جایگاه افراد است.