شهید طهرانچی؛ نیرویی باسواد، متخلق و پرکار بود

حسین میرمحمدصادقی، استاد دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی؛ دل­نوشته‌­ای در رثای شهید دکتر محمدمهدی طهرانچی منتشر کرده است که در ادامه می‌خوانید:

بسم رب الشّهدا

دل­نوشته‌­ای در رثای دکتر محمدمهدی طهرانچی

زمانی که خبر شهادت دکتر محمدمهدی طهرانچی را در صبح روز جمعه ۲۳ خردادماه بر اثر حمله رژیم صهیونیستی به محل اقامتش شنیدم، ضمن تأسف و تأثر شدید، بی اختیار به یاد مراسم معارفه­اش به عنوان رئیس جدید دانشگاه شهید بهشتی در چندین سال قبل افتادم که شاید آن روز اولین باری بود که وی را از نزدیک می­دیدم­. او در آن جلسه از طرح­ها و برنامه­هایش برای اداره دانشگاه گفت. در طول مدت ریاست او بر دانشگاه و پس از آن روابط ما نزدیک­تر شد. در چند سال عضویت در هیأت ممیزه دانشگاه به ریاست وی شاهد توانایی­اش در اداره جلسات و جمع­بندی مباحث، همراه با استفاده حداکثری از وقت محدود هیأت ممیزه بودم. پس از اینکه در دوره ریاست من بر کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو سه اقدام اساسی، یعنی بازگشایی کرسی پس از نامه یونسکو دایر بر لغو مجوز آن (که پرداختن به دلایل آن فرصت دیگری را می­طلبد) و گرفتن موافقت قطعی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برای تأسیس مرکز تحقیقات حقوق بشر، صلح و دموکراسی و اخذ مجوز انتشار فصلنامه مطالعات اسلامی و بین­المللی حقوق بشر انجام شده نامه­ای سراپا مهر برایم نوشت و مراتب تشکر خود را ابراز کرد که نشانه­ای از آگاهی وی از آنچه در زیر مجموعه­اش می­گذرد و نیز حاکی از قدرشناسی و اخلاق کریمانه وی بود. مدتی بعد، هر دو در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام (او در مقام معاون پژوهش­های علمی و مدتی بعد از او، من به عنوان معاون پژوهش­های حقوقی) در زمان ریاست دکتر علی اکبر ولایتی برای آن مرکز منصوب شدیم که هر هفته در روز‌های چهارشنبه در جلسه شورای معاونین مرکز توفیق دیدار با او و حسب اقتضاء استفاده از نظراتش برایم حاصل می­شد.

در همان دوران، یکی دوبار در سلسله همایش­های "تعامل صنعت و دانشگاه" که از سوی مؤسسه آموزشی و پژوهشی اتاق بازرگانی ایران هر سال در یک استان برگزار می­شد، از او برای ایراد سخنرانی علمی دعوت کردم، که به جرأت می­توانم بگویم سخنرانی او از بهترین سخنرانی­های ارائه شده در همایش­های مذکور بود؛ که به زیور طبع نیز آراسته شده است. البته او هم پس از ریاست بر دانشگاه آزاد اسلامی به فکر تأسیس و راه اندازی مدرسه حقوق که در آن آموزش­­های زیر بنایی و کاربردی به دانشجویان حقوق دانشگاه ارائه شود، افتاد که از این بنده به عنوان سخنران افتتاحیه دعوت کرد که با دل و جان پذیرفتم.

به طور خلاصه اینکه شهید دکتر طهرانچی نیروی باسواد، متخلق به اخلاق و پرکاری بود که قطعاً از دست دادن او ثلمه­ای برای محافل علمی و دانشگاهی کشور محسوب می­شود لیکن امید می­رود که او در طی حیات علمی و دانشگاهی خود شاگردانی را پرورش داده باشد که بتوانند جانشینان شایسته­ای برای وی باشند.

در پایان این نوشتار مختصر، علو درجات سایر استادان شهید دانشگاه شهید بهشتی را از ایزد منان مسألت می­کنم، و به­ طور ویژه باید از شهید دکتر احمدرضا ذوالفقاری یاد کنم که هیچ­گاه اخلاق خوش و برخورد صمیمانه، مؤدبانه و دوستانه­اش را در زمانی که در سمت معاونت اداری و مالی دانشگاه انجام وظیفه می­کرد فراموش نمی­کنم. این منش اخلاقی و برخورد صمیمانه و مؤدبانه­ او حتی پاسخ منفی را هم (که باتوجه به امکانات مالی دانشگاه لاجرم در موارد بسیاری به مراجعه کننده می­داد) دلنشین و قابل پذیرش می­کرد.

روحشان شاد و راهشان پر رهرو باد