گزارش ویدئویی؛
جشنواره تئاتر فتح خرمشهر ؛ رمز گشائی از چالش‌های مؤثر در تقویت هنر در جامعه
گروه فرهنگ خبرگزاری آنا ـ مهدی سرتاج (روابط عمومی و هنرمند تئاتر): تئاتر به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و غنی‌ترین اشکال هنر بشری، نه‌تنها وسیله‌ای برای تفریح و سرگرمی، بلکه ابزاری مؤثر برای انتقال پیام‌ها و تجلی مفاهیم عمیق انسانی است. این هنر زنده و پویا، با قدرت ایجاد ارتباط مستقیم و از طریق اجرا‌های زنده، می‌تواند فضا‌هایی از تفکر و احساس را در مخاطبان خود بوجود آورد.
در این میان، برگزاری جشنواره‌های تئاتر به عنوان یک پدیده فرهنگی، فرصتی است برای نهادینه کردن فرهنگ تئاتر و تقویت پیوند‌های اجتماعی. اما در شرایطی که جشنواره‌هایی مانند جشنواره تئاتر فتح خرمشهر با چالش‌های اساسی رویارو هستند، تغییر نگاه و رویکرد به این رویداد‌ها برای غنی‌سازی زندگی فرهنگی جامعه‌ای همچون خرمشهر ضروری به‌نظر می‌رسد.
برگزاری جشنواره‌های تئاتر به عنوان یک رویداد فرهنگی، باید در بستری متناسب با خنکای روح این هنر غنی تحقق یابد. در وضعیتی که شهر‌ها به دلیل عدم حمایت‌های مؤثر فرهنگی، از پویایی عرصه تئاتر بی‌بهره‌اند، جشنواره‌ای نظیر جشنواره تئاتر فتح خرمشهر دیگر نمی‌تواند صرفاً به عنوان یک رویداد هنری، بلکه به عنوان نمادی از ناتوانی‌های مدیریتی و فرهنگی تلقی شود. این جشنواره اگرچه در طول سال‌ها به‌طور مداوم برگزار شده، اما قابلیت آن برای تأثیرگذاری بر زندگی فرهنگی مردم این منطقه، به دلیل فقدان زیرساخت‌های مناسب و عدم توجه به نیاز‌های واقعی هنرمندان و تماشاگران همواره در معرض نقصان و سستی قرار دارد.
جشنواره تئاتر خرمشهر باید به محلی برای تجلی خلاقیت و ظرفیت‌های فرهنگی مردم شهر تبدیل می‌شد، اما در واقع شاهدیم که این رویداد به تکرار مرور آثار کلیشه‌ای و بی‌اثر مبدل شده است. در این شرایط، فقدان سالن‌های تخصصی و استاندارد برای اجرای تئاتر در خرمشهر، به طبع به محتوای جشنواره و اجرای آثار، آسیب زده و موجب کاهش کیفیت و جذابیت آن شده است. تماشاخانه‌های موقتی و ناپایدار، به‌همراه نبود معیار‌های ایمنی لازم، باعث می‌شود تا هر اجرای تئاتر به یک ریسک نامعقول تبدیل شود.
روز به روز با مشاهده دغدغه‌های معیشتی و اجتماعی، مردم این شهر به ندرت به تئاتر به عنوان یک هنر فرح‌بخش نگاه می‌کنند و در حالتی از بی‌تفاوتی نسبت به این جشنواره هستند. وضعیت به‌گونه‌ای است که تماشاگران واقعی، به گرایشی مبتنی بر حس تفریح و لذت از تئاتر و کسب تجربیات جدید دست نمی‌یابند. انزوای فرهنگی و مشکلات اجتماعی به‌مانند دیواری بلند، کوچک‌ترین اشتیاق برای تعامل با هنر تئاتر را نیز دچار اختلال می‌سازد.
در شرایطی که سیاست‌های فرهنگی کشور به طور مداوم نواقص و ناهمگونی‌هایی را به نمایش می‌گذارد، جشنواره تئاتر خرمشهر نقشی نافذ در تکمیل این کمبود‌ها باید ایفا کند. متأسفانه، شاهدیم که در این جشنواره، تنها تعداد اندکی از هنرمندان و علاقه‌مندان به نمایش آثار یکدیگر نشسته‌اند و در این فضای بسته، تنوع و جذابیت تئاتر از بین رفته است. در واقع، تبدیل جشنواره‌های تئاتر به کانون‌هایی متعادل که برای تماشاچیان زمان و مکان مناسب، و همچنین پنل‌هایی آموزشی فراهم آورند، نیازمند حمایت‌های جدی از سوی نهاد‌های فرهنگی و هنری است.
با نگاهی به راهکار‌های پیش رو، باید اذعان داشت که ایجاد زیرساخت‌های فرهنگی و هنری، همچون ساخت سالن‌های تخصصی تئاتر و فراهم‌سازی شرایط مناسب برای تأمین امنیت هنرمندان و مخاطبان، می‌تواند مسیر تازه‌ای برای بازگشت فرهنگ تئاتر به زادبوم خرمشهر فراهم آورد. بهره‌گیری از سیاست‌های فرهنگی درست، به همراه حمایت‌های مستمر از هنرمندان، قابلیت رونق و گسترش هنر تئاتر در این منطقه را فراهم خواهد آورد و می‌تواند امید‌ها را به تاثیرات مثبت و ماندگار این هنر زنده در عملکرد‌های اجتماعی متبلور سازد.
بنابراین، ضرورت دارد تا مسؤولین فرهنگی و هنری کشور به‌منظور ارتقاء سطح فرهنگ و هنر در جامعه، در گام نخست به تقویت زیرساخت‌های مورد نیاز یاری رسانند و به این ترتیب، جشنواره‌های تئاتر را از حالت بی‌تحرکی و انزوا به فضایی پویا و زنده تغییر دهند. با اتخاذ رویکردی همه‌جانبه و مدبرانه، می‌توان لحظه‌ای تازه برای تئاتر در خرمشهر و کشور به ارمغان آورد و با صدای هنر، مردم را به جست‌وجوی دنیای زیبا و پراز سؤال‌های وجودی فراخواند.
انتهای پیام/
