ساخت و ساز و تخریب شبانه درختان در دانشگاه تهران دور از شأن دانشگاه است

به گزارش گروه فرهنگ و جامعه خبرگزاری علم و فناوری آنا، ناصر امانی در دویست و شصت و سومین جلسه علنی شورای اسلامی شهر تهرانی در تذکری با اشاره به تخریب درختان در دانشگاه تهران گفت: حضور افرادی مانند ـآقای شربیانی که از متن جامعه و از منطقه جنوبی شهر تهران در شهر ری بودند و در طول چند سال گذشته یک شورایار بودند و هیچ حامی سیاسی هم ندارند و تنها هم هستند، در شورای اسلامی شهر تهران باعث افتخار است. آقای شربیانی از کسانی است که به آقای زاکانی رأی داده و حمایت کرده و حالا به این نقطه رسیده که از عملکرد مدیریت شهری در برخی موارد انتقاد کرده است. خوب نیست که با این نوع ابزارها بخواهیم به ایشان فشار وارد کنیم و تحت منگنه قرار بدهیم. در مورد ما هر چه می‌خواهند بگوید و بیانیه رسمی بدهند و یا در سایت‌های مختلف تخریب کنند، مشکلی نداریم و عادت کردیم و از قبل از انقلاب تا حالا این فشارها را تحمل کردیم.

او همچنین درباره ساخت و ساز در محوطه دانشگاه تهران گفت: دور از شأن دانشگاه بزرگ و ارزشمند تهران است که به این نوع اقدامات دست بزند و شبانه فضای سبز و درخت را این گونه یا محصور کند که قطعا خشک می‌شود یا این طوری قلع و قمع کند که بخواهد در آنجا ساختمان بسازد. حیف است و شرمم می آید که بگویم چرا دانشگاه تهران دارد این کار را می کند.

این عضو شورای شهر ادامه داد: بار اول هم نیست و در مرکز ژئوفیزیک و زلزله‌نگاری را هم به همین منوال ساخت و ساز کردند. کارگران شهرداری را زدند و فیلمش را در اینجا نشان دادیم و چند روز پیش هم اهالی محل با من تماس گرفتند و گفتند عمدا به درختان آب نمی‌دهند و در حال خشک کردن درختان هستند تا بعد آن‌ها را قطع کنند. نمی دانم سلسله زنجیروار قطع درختان توسط مجموعه های عمومی و دولتی تا کی ادامه دارد؟ باید برای این مساله فکری کرد و تذکر جدی می‌دهم و باید از این کارها دست بردارند.

امانی گفت: اگر مردم عادی که در جریان نیستند و از مسائل مطلع نیستند این کار را انجام بدهند کمیسیون داریم و شهرداری یقه‌شان را می‌گیرد و یا در هنگام صدور پروانه یا در هنگام پایان کار به خاطر قطع یکی دو درخت میلیاردی جریمه می کند؛ ولی به این راحتی چندین درخت را در محوطه دانشگاه قلع و قمع بکند و شبانه اقدام به ساخت و ساز کرده و هیچ نمی‌گویند این در شان دانشگاه نیست. خواستم بگویم تا مطلع باشند و اگر دیدند خجالت بکشند.