![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
روایت یک روزنامهنگار از عیادت فرزند آیتالله طالقانی
![روایت یک روزنامهنگار از عیادت فرزند آیتالله طالقانی](/files/fa/news/1402/10/27/437926_142.jpg)
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و جامعه خبرگزاری علم و فناوری آنا، محمدرضا کائینی، روزنامهنگار در صفحه شخصی خود روایتی از ملاقات با سید مهدی طالقانی فرزند آیتالله سید محمود طالقانی که در بس ستر بیماری است بیان کرده که در ادامه آن را میخوانید:
حالا من در عصرگاهی زمستانی، بر بالین نمادِ بیستوسه سال خاطره عمدتاً شیرین و ماندگار ایستادهام! درحالیکه هشیاریاش کاهش یافته، بهدشواری نفس میکشد و سختتر کلامی را به زبان میآورد! کسی که مصاحبتش، به بخشهایی از کردار، گفتارم و زندگیام شکل داده است و نیز طی سالها، ماهها و روزها، مراوده با وی را بر هر کار دیگر ترجیح دادهام...
ما را محبتِ پدرش با هم آشنا و صمیمی ساخت. همین دوستی نیز باعث شد که او گوشهنشینی را رها کند و با این قلم به جستوجوی نایافتهها و از آن مهمتر بازنمایی زمانه و کارنامه «طالقانی» شود. در این طریق چه سفرها کردیم، چه یادمانها به انتشار سپردیم و چه کنگرهها و آئینها برگزار نمودیم! با این همه من این «آقازاده متفاوت» را، برخوردار از خصالی دیدم، که فرزند طالقانی بودن در حاشیه آن قرار میگرفت. خودساخته بود، آغاز و انجام زندگی را برای خویش معنا کرده بود، شجاع بود، ظلمستیز بود، با همه بر سرِ مهر بود، وفادار بود، شیرین کلام بود و...الخ.
آقا! وقتتان تمام است... بله، من در آی. سی. یوی بیمارستان خاتمالانبیاء ایستادهام. جایی که آدمها برخلاف بیرون، فرصتشان برای باهمبودن محدود است. جایی که از آغاز، باید برای خداحافظی آماده بود و چه تلخ و چه بیرحم!
سید مهدی طالقانی فرزند آیتالله سید محمود طالقانی و البته یک انسان کمنظیر و دوستداشتنی، این روزها حال خوبی ندارد. برایش دعا کنید!
(عکس فوق، مربوط به چند سال قبل است)
انتهای پیام/
![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
![سلولهای بنیادی چه قابلیتی دارند؟](/files/fa/news/1403/5/24/617359_349.jpg)
سلولهای بنیادی چه قابلیتی دارند؟
![اپتیک چگونه علمی است؟](/files/fa/news/1403/5/23/616348_155.png)