هنر کارگردان هماهنگی بین مفاهیم پنهان و حرکات بازیگران است

قطب‌الدین صادقی، پیشکسوت عرصه نمایشنامه نویسی، مترجم، کارگردان تئاتر و بازیگر سینما و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ و جامعه خبرگزاری علم و فناوری آنا گفت: بزرگترین هنر کارگردان ایجاد یک هماهنگی بین مفاهیم پنهان و حرکات جسمانی بازیگران است. برای خلق یک اثر هنری هیچ چیز مثل ایجاد یک جو متعادل و درست بین کارگردان و سایر عوامل اهمیت ندارد.

وی با تحلیل وضعیت اجراهای این روزها در تئاتر گفت: در بین همه کارهایی که در این مدت دیده‌ام چند نمایش خیلی توجهم را جلب کرده است؛ از جمله «کابوس‌های آنکه نمی‌میرد» در تماشاخانه شهرزاد، نمایش «اسب، پنجاه، پنجاه» در تالار مولوی و نمایش «فریز مکبث فریز» اثر آرش دادگر در تماشاخانه ایرانشهر که اینها را خیلی دوست داشتم.

صادقی با اشاره به اینکه هر سه کارگردان مطرح شده به همان سبک درست کارهایشان را کارگردانی کرده‌اند، توضیح داد: در دسته نمایش‌هایی که اجراهای خوبی تلقی می‌شوند و مخاطب را با خود همراه می‌کنند، اگر نقاط ضعفی هم باشد، به دلیل کارگردانی قوی و بازی خوب بازیگران و ایجاد ضرب آهنگ‌های صحیح، مفهوم به راحتی به مخاطب منتقل می‌شود و در واقع این کارها نمایش‌های موفقی تلقی می‌شوند.

وی درباره بحث ممیزی در تئاتر نیز گفت: من با جلوگیری از اجرای یک نمایش مخالف هستم و مدافع آزادی در تئاترم، چرا که معتقدم اولین تجلی آزادی در هنر، خلاقیت است و کسی نباید این خلاقیت و تخیل را از هنرمند بگیرد، هنر توجیهی جز خلاقیت و تخیل ندارد. من معتقدم یک نمایش جامعه را بهم نمی‌ریزید درحالی که ضدیتی هم با اصول اساسی یک کشور ندارد.