![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
کارگردان جیمز باند: عصر طلایی سینما رو به موت است
![کارگردان جیمز باند: عصر طلایی سینما رو به موت است](/files/fa/news/1401/10/19/122274_520.jpg)
به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری آنا، سِر سم مندس گفته است: «عصر طلایی سینما رو به موت است» او همچنین گفته فکر میکند اگر معروفترین فیلمهایش امروز ساخته میشدند، برای اکران سر از پلتفرمهای اینترنتی درمیآوردند نه سالنهای سینما.
این کارگردان انگلیسی که به خاطر ساخت فیلمهای مجموعه جیمز باند و فیلمهای مطرحی مانند «زیبای آمریکایی» و «۱۹۱۷» به شهرت رسیده است، گفت: «قرن بیستم، عصر بزرگ و طلایی سینما، این فرم عالی سرگرمی، رو به موت است.»
«وقتی به فیلمهایی که ساختهام فکر میکنم، فیلمهایی مانند «زیبای امریکایی» «جاده انقلابی»، «جایی که میرویم»، میبینم که اگر امروز این فیلمها را میساختم سر از پلتفرمهای اینترنتی در میآوردند و این مرا ناراحت میکند.»
مندس در مصاحبه با شبکه بی بی سی، گفت «فیلمهای دارای بودجه متوسط دیگر جایی در سینما ندارند و اغلبشان برای پخش باید سراغ کانالهای تلویزیونی و پلتفرمهای اینترنتی مانند نتفلیکس، آمازون پرایم بروند.»
«وقتی امروز مردم به پردیسهای سینمایی میروند که مثلاً شش تا سالن دارند، میبینند سالن شماره یک مثلاً «آواتار» نشان میدهد، سالن شماره دو «آواتار» نشان میدهد، سالن شماره سه هم آواتار نشان میدهد، این که دیگر یک سینما با شش سالن نیست، این یک سینما است که هر شش سالنش یک فیلم را نمایش میدهند. این درک متفاوتی از دلیل و علت ساخته شدن این ساختمانها در سالهای قبل است.»
او گفت: «امروز فیلمسازها باید «جاه طلبی یک پرده بزرگ را قبول کنند و به جان بخرند» یا «قبول کنند که قرار است فیلمشان توسط میلیونها نفر در پلتفرمهای اینترنتی دیده شود، که به نظر من چیز بدی است.»
آخرین فیلم او «امپراتوری نور» یک درام رمانتیک درباره یک سینمای قدیمی در شهر ساحلی مارگیت انگلستان در سال ۱۹۸۱ است.
او قبلاً گفته بود که این فیلم درواقع یک نامه عاشقانه به سینما است: «اگر در هم شکستهاید، فیلمها میتوانند به شما کمک کنند تا دوباره خودتان بشوید. من یک مرد رمانتیکم. من به این اعتقاد دارم.»
این اولین فیلم این کارگردان است که با فیلمنامهای که خودش نوشته ساخته میشود. او برای نوشتن این فیلمنامه از دوران کودکی خود در کنار فردی که از بیماری روانی رنج میبرده الهام گرفته است.
ستارگان این فیلم الیویا کلومن در نقش یک مدیر سینمای مبتلا به اختلال دوقطبی است که مندس او را با الهام از شخصیت مادرش، والری، خلق کرده است.
مندس گفت: «هنوز بیماری روانی برای مردم یک تابو است. هنوز سایه شومی روی این بیماری سایه انداخته است. مثلاً اگر شما بعد از درمان بیماری سرطان از بیمارستان مرخص شود، من فوراً پیش شما میآیم و میپرسم: «حالت چطوره؟»، اما اگر از بیمارستان روانی مرخص شوید، من هرگز درباره اش با شما صحبت نمیکنم، شاید حتی هیچ سوالی از شما نپرسم.»
کولمن ۴۸ ساله و بازیگر ۲۵ ساله جاماییکایی-بریتانیایی، مایکل وارد، که در این فیلم نقش یک بلیط فروش سینما را بازی میکند کم کم رابطه نزدیک و صمیمانهای را با هم برقرار میکنند.
این فیلم که به تازگی اکران شده است با واکنشهای مثبت و منفی منتقدان رو به رو شده است.
انتهای پیام/