ایران بیحدوحصر در شماره نوروزی «روبهرو»
به گزارش گروه فرهنگی آنا، تازهترین شماره دوهفته نامه سیاسی فرهنگی اصلاحطلب روبه رو با دو پرونده ویژه درباره «جهان ایرانی» و نقش «مستشاران ایرانی در جنگ سوریه» منتشر شد.
پرونده سیاسی این شماره روبه رو با عنوان «آتش و آتشبس» پروندهای جنجالی درباره جنگ سوریه است. این پرونده حاوی روایتهایی دست اولی از نقش مستشاران نظامی و دیپلماتهای ایران در سوریه است. حسن شمشادی، خبرنگار صداوسیما در سوریه مشاهدات خود از مستشاری نظامی ایران در سوریه را برای نخستین بار در یک رسانه داخلی مطرح کرده است.
رنجنامه یک آواره سوری در کنار ناگفتههای سردار اردشیری، یکی از مدافعان حرم که در سوریه میجنگد تصویری متفاوت از جنگ سوریه ارائه کرده است. این فرمانده ایرانی «مدافع حرم» در گفتوگوی اختصاصی خود با روبه رو از چگونگی شهادت هم رزمانش و نبرد با تروریستهای تکفیری داعش سخن گفته است.
در این پرونده هم چنین نقاط عطف جنگ سوریه در ماههای اخیر و زمینههای آتش بس موقت در این کشور نیز بررسی شده است. فهرستی از شهدای ایرانی مدافع حرم، شهدای افغانستانی لشکر فاطمیون و پاکستانی تیپ زینبیون نیز در این شماره رو به رو منتشر شده است. در نیمه صلح این پرونده نیز، رئیس اداره اول سیاسی وزارت خارجه اطلاعاتی تازه از تلاشهای دیپلماتیک ایران برای برقراری صلح در سوریه را به رو به رو در میان گذاشته است.
پرونده فرهنگی این شماره روبه رو که جلد اصلی مجله را نیز تصاحب کرده است، فلسفه «جهان ایرانی» را مورد بررسی قرار داده است. در این پرونده آثار و گفتاری از دکتر جواد مجابی، داریوش شایگان، آیدین آغداشلو، عباس مخبر، فرهاد فخر الدینی، مقصود فراستخواه، محسن ثلاثی، محمد بقایی ماکان و... درباره مفهوم جهان ایرانی و مفاهیم مختلف حوزه فرهنگ وتمدن ایرانی میخوانید.
در ورودی این پرونده تحت عنوان «جخ امروز از مادر نزادهام» پوریا سوری مدیرمسئول روبه رو نوشته است: «ایران در طول عمر بلند خویش، فرصتی بوده برای مردمی که در مرزهای فرهنگی آن زیست میکنند و اگر امروز از جهان ایرانی حرف میزنیم، یک سویهاش بازمیگردد به چهره رحمانی ایران و زیست مداراجویانه مردمان آن در طول تاریخ و سویه دیگرش بازمیگردد به زیست قهری و سلطهجویانه آن و کشورگشایی حاکمانش. بیایید اصلاحطلب باشیم. صلح را بسط دهیم. مثل همین چندروز پیش و انتخابات هفتم اسفند که مشق دموکراسی و مدارا کردیم، بگذاریم اصلاحات نفس بکشد، چه عیب دارد احساس دلخوشی در گروه بیشتری از هموطنانمان زنده باشد. درک کنیم که دلخوشی یک هموطن، «دزدیدن» دلخوشی دیگری نیست. قوه قهریه و ابروهای گرهکردهمان را بگذاریم برای داعشیهایی که خواب مرزهایمان را میبینند. باروت خشممان را در پوکههای سلاحهای سربازانمان که از «جهان ایرانی» محافظت میکنند، لبریز کنیم و مدارایمان را برای صلح در میان ایران و ایرانی صرف کنیم. اصلاحطلبی، منش خوبی است. اصلاحطلب باشیم...»
جواد مجابی نیز در مقالهای خواندنی با عنوان «جهان ایرانی و چیستی ما» میگوید: «غالب معاصران، وقتی صحبت از فرهنگ ایرانی میشود بیاختیار نقشۀ فعلی ایران را درنظر میآورند و فرهنگ ایرانی را برآن منطبق میکنند اما اهل تحقیق، درذهن خود نقشههای متعدد عهد هخامنشی وساسانی یا امپراتوری اسلامی را مجسم مینمایند وآن همه دستاوردهای شگرف- از فتوحات وپیمانها گرفته تا علم وهنر وادبیات و رویدادهای اجتماعی وفرهنگی- را به ایران تاریخی نسبت میدهند که بخشی ازآن به ضرورت زمانه شکل فعلی ایران -این گربۀ عزیز - را به خودگرفته است. عموما دربحثهای ادبی وفرهنگی حتا مقولههای رسمی، ما ساکنان ایران، خود را وارث انحصاری شاهانی چون کورش ومحمودغزنوی وشاعرانی چون رودکی وفردوسی وحافظ ومولوی ودانشمندانی چون بوعلی سینا و بیرونی میدانیم و محض منحصرکردن مواریث تاریخی به خویش، با دیگران به جدل وجدال میپردازیم. افتخار به نیاکان عیب نیست اما به یادداشته باشیم که امروزه روز، رودکی درواقع شاعرازبکی است و محمود غزنوی و بوعلی سینا افغانیاند، همان طور که فردوسی وحافظ در جغرافیای ایران قرار دارند. سرمولوی دعوا شدیدتر است اهالی ایران اورا ازخود میدانند و افغانها هم والبته ترکها بیشتر او را ازخود میشمرند. افغانی میگوید جلال الدین محمد اینجا درشهری از افغانستان کنونی متولد شده، ترک میگوید درقونیه عمربه سربرده وفعلا ما از بقعهاش درآمد توریستی داریم، ما میگوئیم یک وقتی بلخ مال ما بوده وازطرفی اوبه فارسی شعرگفته پس متعلق به ماست...» پرونده جهان ایرانی به این میپردازد که جهان ایرانی چیست و گستره تمدن و فرهنگ ایرانی تا کجاست.
همچنین در این پرونده که مقالات و گفتارهای خواندنی بسیاری درباره ایران و تمدن و فرهنگ آن دارد عباس مخبر؛ مترجم و اسطورهشناس از اسطورههای جهان ایرانی و کوروش سخن گفته «وقتی شما کوروش را با پادشاهان قبل و بعدش مقایسه میکنید کم و بیش گزارشهایی از سیر و سلوک و رفتار و منش او باقی مانده است که او را موجه نشان میدهد. یک سری کتیبه و اسناد بیچون و چرا وجود دارد. شما میروید و کتیبه پادشاهان آشور را میخوانید که: «رفتم، گرفتم، بستم، کُشتم، خون ریختم، کردمشان لای جرز و کاری کردم که تا ابد از آنجا بانگ شادی برنخیزد». از این طرف کتیبههای کوروش را میخوانید: «با صلح وارد شدم، خدایانشان را حرمت گذاشتم، به ایشان اجازه دادم به سرزمینشان بروند و خدایانشان را بپرستند». محبوب است، برای اینکه با دین و آیین مردم کاری ندارد و تا جایی که ممکن است با شیوههای بدون خونریزی سرزمینها را فتح میکند، تن به جنگهای بیخودی نمیدهد و به مراتب رفتار انسانیتری با ملل مغلوب دارد...»
سومین پرونده این مجله اصلاح طلب به بحث مهم توسعه اجتماعی و سیاسی استانهای ایران پرداخته است. خبرنگاران رو به رو در گفتوگو با ۳۱ استاندار و ۳۱ چهره تحول طلب، چالشها و ظرفیتهای امروز هر استان را مورد سوال قرار دادهاند. این پاسخها دستمایه دو گزارش تحلیلی رو به رو از وضعیت امروز و نیازهای توسعهای کشور است. در این پرونده دکتر جواد اطاعت، استاد علوم سیاسی و پژوهشگر توسعه سیاسی، نسبت توسعه و اقتدارگرایی و ملزومات برنامه توسعه نویسی در ایران را بررسی کرده است.
در سرمقاله این شماره روبه رو نیز سروش فرهادیان نوشته است ««امید» و «رقیب امید» رقابت کردند؛ تاریخی و تعیینکننده؛ آنقدر که ۷ اسفند ۱۳۹۴، سفت و محکم در یادها بماند؛ اما رقابتِ نفسگیری نبود. «امید» در پایتخت و هرجا مجالی دادند یا مجالی ایجاد شد، چنان بر «غیرامید» غلبه کرد که فضایی برای نفسگیری نگذاشت. راحت، یکدستی مجلسِ یکدست شکست. عملکرد بدِ محافظهکاران در کشورداری از یکسو و گشایش نصفهونیمهای که اصلاحطلبان با دولت یازدهم در کشور ایجاد کردهاند از سوی دیگر، تأثیر درخورتوجهی بر این انتخابات گذاشت. اصلاحطلبان انتخابات سهلِممتنع را سهل گرفتند و بُردند. راز پیروزی، همین سهلگرفتن و مکانیسم هدفمندِ رویارویی با رد صلاحیتهای گسترده است...»
شماره ویژه نوروزی روبه رو در ۱۱۶ صفحه با قیمت ۸هزار تومان از شنبه پانزدهم اسفند بر روی دکههای سراسر کشور و کتابفروشیهای معتبر در دسترس علاقه مندان قرار دارد.
انتهای پیام/
