«اکوسیستم هیرکانی» از آستارا تا گلیداغی بجنورد/ توسعه مازندران به‌تنهایی منطقی نیست

ولی‌الله عزیزی‌فر در گفت‌وگو با خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری آنا در قائم‌شهر با بیان اینکه اکوسیستم هیرکانی از آستارا تا گلیداغی بجنورد؛ پهنه‌ای پیوسته و یک «ماکروکلیما»(محدوده ای از نواحی بسیار بزرگ) است، اظهار کرد: سه استان شمالی گیلان، مازندران و گلستان در این منطقه رویشی واقع شده‌ و دارای تنوع زیستی، شرایط آب و هوا، درجه حاصلخیزی و جغرافیای زیستی تقریباً مشابه هستند که یک بیوم(دامنه یا منطقه زیستی ویژه) محسوب می‌شود و به‌طور منطقی توان زیستی، بستر توسعه و مارکتینگ مرتبط با هم دارند.(بیشتر بخوانید)

وی تأکید کرد: استان‌های شمالی مسائل اقتصادی، اجتماعی و محدودیت‌های توسعه مشابه داشته و در برخی موارد مانند کمبود زمین، مخاطرات محیطی، کاربری اراضی، سیلاب‌ها، روان‌گرایی، مدیریت پسماند، تغییرات آب و هوا و خشکسالی‌ها، آفات و بیماری‌های گیاهی، بالابودن سطح آب زیرزمینی و ... از یکدیگر تأثیر می‌پذیرند.

عضو هیئت علمی گروه تخصصی علوم و مهندسی محیط زیست دانشگاه آزاد قائم‌شهر با تاکید بر اینکه باید مسائل توسعه سه استان هماهنگ با هم پیگیری شود، اضافه کرد: این موضوع نیاز به هم‌افزایی نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دبیرخانه مجمع نمایندگان استان‌های شمالی دارد و در حوزه اجرایی نیز نیازمند فعالیت مؤثر دبیرخانه هماهنگی توسعه منطقه شمال است.

این استاد دانشگاه با ارائه راهکار در این حوزه بیان کرد: در تدوین برنامه‌های توسعه باید این منطقه اقتصادی به‌صورت یک province (منطقه، استان، سرزمین) در نظر گرفته شود و مسائل توسعه آنها به‌ویژه در امور زیربنایی مانند سدسازی و مدیریت منابع آب، زیرساخت‌های حمل و نقل با درجه آزادی مختلف جاده‌ای، ریلی، هوایی، دریایی (مانند فرودگاه، بندر، منطقه آزاد و …)، سیستم مدیریت جامع پسماند، اکوتوریسم و مسائل گردشگری، صنایع تبدیلی، پایانه‌های صادرات و توزیع، الگوی کشت و مدیریت موضعی زراعی و … در ارتباط با یکدیگر تحلیل و هماهنگ با مسیر توسعه، پیگیری و اجرا شوند.

نسخه‌های توسعه پایدار و بادوام، همواره نزدیک به طبیعت است

عزیزی‌فر اضافه کرد: به‌ دلایل مشابه، استان‌های واقع در منطقه زاگرس؛ حدود ۱۱ استان، استان‌های واقع در منطقه خلیج و عمانی و سواحل مکران، استان‌های واقع در منطقه ارسباران و استان‌های واقع در منطقه ایران و توران، هرکدام به نسخه توسعه و آمایش سرزمین مختص به خود نیاز دارند.

وی توضیح داد: نسخه‌های توسعه پایدار و بادوام، همواره نزدیک به طبیعت، هم‌ساز با اقلیم و براساس توان اکولوژیک، توان اقتصادی و اجتماعی، نیروی متخصص و سرمایه‌گذاری ذهنی است در غیر این‌صورت هرگونه گسترش و افزایش سبب توسعه نخواهد شد و مشکل‌ساز است.

انتهای پیام/۴۱۰۳/۴۰۶۲/