بخش دوم مصاحبه صالحانی/////////////////////
سؤال: وضعیت قطعهسازی را در کشورمان چگونه ارزیابی میکنید؟ با اوضاع کرونا و وضعیت نامناسب اقتصادی به عنوان یک کارشناس مشکلاتی که در این حوزه است را چگونه ارزیابی میکنید؟
- مهمترین مسئله در شرایط فعلی از یک طرف نیاز به قطعهسازی خیلی بیشتر است به واسطه محدودیتهایی که در واردات و قیمتها وجود دارد.
ولی مهمترین مشکلی که شرکتهایی که مستقر هستند با آن مواجه هستند بحث نقدینگی است که برای تولیدشان با توجه به اینکه هزینهها هم بالا رفته مهمترین مشکلشان است.
حالا ما برای شرکتهایی که سرا مستقر هستند با توجه به حمایتها و فراخوانی که صندوق پژوهش و فناوری دانشگاه داشته، یک ارتباطی با آنجا داریم میگیریم که یک تسهیلاتی را برای اینها در نظر بگیرند تا اینها بتوانند مسئله نقدینگی خود را تأیمن کنند و امکان تولید قطعات خود را داشته باشند، بتوانند سفارش بگیرند.
اینجا این راهکار را برایش پیدا کردهایم که به واسطه ارتباطی که با مسئولان 2055 قول تسهیلات بانکی را دادهاند ؟؟؟ انجام شده و دارد پیگیری میشود. ؟؟؟ سودش 18 درصد است ولی صندوق توسعه و پژوهش و فناوری دانشگاه میتواند راهکار مؤثری باشد که با گرفتن یکسری تضمینها کمک کند که از این پتانسیلی که وجود دارد استفاده شود و با توجه به عرصههای دیگر کشور، این حوزه با توجه به نیازی که وجود دارد بتواند استفاده بهینه صورت بگیرد.
سؤال: فکر میکنید پتانسیل ساخت قطعات پیچیده در سراهای نوآوری دانشگاه آزاد وجود دارد؟
- قطعاً پتانسیلاش وجود دارد و اصلاً فلسفه ایجاد مراکز و سراهای نوآوری همین است. اینکه یک بازتعریفی از صنعت داشته باشیم. اینکه آیا صنعت را صرفاً یک خط تولید در نظر بگیریم مثل یک کارخانهای که فقط دارد تولید میکند یا اینکه ارزش واقعی در آن دانشی است که قرار است طراحی کند، حل مسئله کند. در بعضی نمونهها مهندسی معکوس انجام دهد و در یکسری موارد هم اصلاً یک محصول جدید، یک ایده جدید برای همان کار ارائه دهد.
این پتانسیل وجود دارد اما فقط یک شکاف در اینجا وجود دارد که اگر به مراکزی مثل سراهای نوآوری کمک شود که ارتباط بین نیروهایی که در صنعت هستند یا به زبان سادهتر استادکارهای صنعتی ما و مراکز دانشگاهی قویتر و پررنگتر شود.
سؤال: تعامل حوزه و دانشگاه؟
- بله. این چیزی است که همیشه بوده. بحث ارتباط صنعت و دانشگاه.
سؤال: حتی یک پرونده راجع به ارتباط صنعت دانشگاه رفتهایم و از مسئولان خواستهایم در حوزه صنعت و دانشگاه گامهای مؤثرتری بردارند و خیلی از همکاران شما گله کردهاند که این تعامل یکطرفه است، یعنی هر چقدر دانشگاه در این حوزه گام به جلو برمیدارد، مسئولان صنعتی رو به عقب گام برمیدارند و تمایلی به تعامل مناسب با دانشگاه ندارند؟
- همین را هم اگر کارشناسی نگاه کنیم، صنعت هم دنبال استفاده نکردن از دانشگاه نیست یا اینکه بخواهد تکروی کند. نکته اینجاست که اینها ادبیات و زبان مشترکی ندارند. وقتی کنار هم قرار میگیرند میبینند اصلاً دنیاهای اینها متفاوت است و هر کدام به سمت کار خودش میرود.
با توجه به فضایی که دارم میبینم و تجربه میکنم، بحثها و مواردی که پیشبینی شده یک قسمت همین مدارس مهارتی است که ما آموزشهایمان را هم یک مقدار هدفمندتر کنیم و به جای اینکه بیشتر به بحثهای تئوری و نظری پرداخته شود، یک مقدار با چیزی که نیاز واقعی است، چیزی که طرف بتواند با طی کردن آن دوره تحصیلی یا مهارتی بتواند به راحتی در بیرون، مشغول به کار شود.
این بخشهای مختلفی دارد اما اگر بخواهم به صورت کلی به سؤال شما پاسخ دهم باید بگویم این پتانسیل وجود دارد. برای مثال در مورد همین پمپهایی که اشاره کردم، یک شرکت در سرای ما نمونههای ساخته شدهاش را برای انجام مهندسی معکوس وارد کردهاند.
قیمت نمونه خارجی نسبت به نمونه اولیهای که این دوستان پیشبینی میکنند بتوانند بسازند خیلی متفاوت است و این را در حوزههای مختلف هم داریم میبینیم.
اینکه این نگاه خودباوری به وجود بیاید خیلی مهم است.
اینکه دانشگاه و صنعت یک 2800 دهند. به نظر من همه این اتفاقاتی که دارد میافتد از قبیل سراهای نوآوری و پارکهای علم و فناوری، الان خود کسی که در حوزه صنعتی کار میکرده الان آمده در دانشگاه مستقر شده. اینجا ایشان میتواند با اعضای هیئت علمی ما ارتباط داشته باشد. عضو هیئت علمی ما هم الان دقیقاً میداند که صرفاً دیگر کارهای مطالعاتی و پژوهشی از او نمیخواهند بلکه یک چیز کاملاً مشخص و تعریف که ما مثلاً فلان مشکل را در صنعت داریم، فلان دستگاه را میخواهیم تولید کنیم، شما به عنوان یک مهندس مکانیک در بحث طراحی این چه کار میتوانید کنید؟
وقتی طرحش را به آنجا میآورد، این دوستان هم که کار تجربی کردهاند و کار عملیاش را انجام دادهاند اظهار نظر میکنند که این طرح میتواند انجام شود یا نه. این پتانسیل کاملاً وجود دارد و به نظر من اصلاً دانشگاهها باید به این سمت بروند.
حالا که ما تحریم هستیم که حتماً الزامش بیشتر میشود ولی حتی اگر تحریم هم نباشیم باید به این سمت برویم.
این پتانسیل وجود دارد. ما هم طیف نیروهایی که در صنعت هستند، اساتید ماهر و واقعاً فنی داریم. آن طرف قضیه هم کسانی را داریم که از لحاظ دانش تئوری در موقعیت خوبی هستند و میتوانند در بخشهای مختلف، حالا نه صرفاً صنعتی حتی در بحثهای حقوقی، در بحثهای تجاریسازی، در بحث ایجاد برند، اینها میتوانند به این دوستان کمک کنند.
الان من خودم دارم میبینم که مثلاً این دوستانی که آمدهاند تواناییهای صنعتی خیلی خوبی دارند اما در یکسری چیزهای دیگر هم مثلاً در بحث قراردادهایی که میخواهند ببندند یک مقدار سنتی میخواهند بروند جلو و 3010
اینها همه مواردی است که میتواند کمک کند. ایجاد فضاهای این شکلی و کارگاههایی که الان در دانشگاه وجود دارد و ؟؟؟ با توجه به پتانسیلی که وجود دارد و برنامههایی که باید مرحله به مرحله جلو برود، باید یکسری مشکلاتش دربیاید، منعکس شود، آییننامهها اصلاح شود ولی از همه آنها مهمتر این است که ما این نگرش را ایجاد کنیم، در هر جایی اگر این نگرش را داشته باشیم هیچ وقت موفق نمیشویم.
اصل قضیه این است که اول باید این نگرش تغییر کند، تغییر دیدگاه اتفاق بیفتد که شدنی است! بعد به دنبال یافتن مشکلات و ضعفها و انجام اقدامات لازم باشیم.
سؤال: دلیل انتخاب شدن به عنوان پردیس تخصصی پارک علم و فناوری دانشگاه آزاد در حوزه نوسازی قطعات و قطعهسازی را بفرمایید؟
- سرای نوآوری ما از ابتدا به واسطه ارتباطی که توسط پارک علم و فناوری و واحد ما ایجاد شده، بررسی شده و دیدند امکان و پتانسیل و زیرساخت و تجهیزات خوبی اینجا وجود دارد، هم از لحاظ نیروی انسانی، هم بحثهای سختافزاری، فضا و موقعیت جغرافیایی و همه اینها و در ادامه با توجه به همین ارتباطی که ایجاد شده، با توجه به پیشرفت کار و بُعد فاصلهای که داشته به این نتیجه رسیده شد که شرکتهای زیادی میتوانند به پارک بیایند و در پارک فضاهای اداری برایشان طراحی شده ولی از لحاظ زیرساختها و امکانات کارگاهی و آزمایشگاهی، امکاناتی که ممکن است یک شرکت تولیدی یا فناور بخواهد نداشته باشند.
به همین دلیل به خاطر پتانسیلهای سختافزاری و نیروی انسانی که در واحدها بوده، مأموریت واحد ما نوسازی تجهیزات و قطعهسازی شد که ما بازدیدهایی هم از واحدهای مجاور و اطرافمان داشتیم و پیشبینی این را داریم که إنشاءالله در آینده اگر فضای کارگاهی ما بیشتر شود، تجهیزات و دستگاههایی که ممکن است دستگاههای بیشتری نیاز داشته باشند مانند دستگاه فرز یا تراش CMC یا دستگاههای دیگر، از واحدهای دیگری که الان دانشجو کم شده و دیگر استفاده آنچنانی از آنها نمیشود، بتوانیم از آنها هم استفاده کنیم.
این مأموریت برای واحد ما تعریف شده و به واسطه ارتباطی که با پارک بود و نیاز پارک برای اینکه فضایی داشته باشد که دارای این امکانات باشد هم از لحاظ سختافزاری و هم از لحاظ نرمافزاری، باعث شده که آنجا به عنوان پردیس تخصصی پارک علم و فناوری دانشگاه آزاد انتخاب شود و یکسری مزیتهایی هم شرکتهای مستقر دارند که از یکسری معافیتهایی استفاده میکنند.
؟؟؟ شرکتهایی که در سرای ما هم مستقر میشوند از آن هم استفاده کنند و این خودش یک مزیت است و میتواند ابزار جذابی برای شرکتها باشد که به آنجا بیایند و از امکانات کارگاهی، فضای کارگاهی مناسب، از لحاظ فیزیکی محدودیتی که در تهران وجود دارد، آنجا نداریم.
الان اگر اطراف کارگاههای ما را ملاحظه کنید میبینید کلی فضا وجود دارد. در خود کارگاهها همینطور. تجهیزات ما تجهیزات خوبی است؛ بنابراین با توجه به جمیع شرایط آقای دکتر ؟؟؟ مهر خواستند که اینجا ما به عنوان پردیس تخصصی باشیم که درخواستش را ما فرستادیم و دوستان اطلاعاتش را ثبت کردند هم در سایت وزارت علوم و هم در سایت پارک علم و فناوری و الان شرکتهایی که مستقر هستند میتوانند از تمام مزایا و تسهیلاتی که در پارک است، استفاده کنند.
سؤال: 3753 ؟؟؟
- وظایف و چشماندازی که برای سرای نوآوری تعریف شده، البته ما در ابتدای راه هستیم، یکی ایجاد اکوسیستم نوآوری برای بحث کارآفرینی و اشتغال پایدار مشخصاً با نگاه نوآوری و فناوری است.
نیروهایی که نیاز است، دانشجوهایی که الان وجود دارند، بستری ایجاد شود که هم از دانش اساتید استفاده شود، هم کسانی که خارج از دانشگاه هستند در این فضا قرار میگیرند، کسانی که در بحث صنعت فعال هستند، یک امکانات و زیرساختهای خوبی وجود داشت که دیگر الان مثل قبل که اکثر واحدها دانشجوهای خیلی زیادی داشتیم و دیگر این امکان نبود که در آن فضا بخواهید کارهای این شکلی انجام دهید.
تعداد دانشجویان کاهش پیدا کرده و میتوان از این امکانات و زیرساختهایی که ایجاد شده برای همکاریهایی که با مراکز صنعتی و جاهای مختلف میتوان داشت، استفاده کرد.
بحثهای مهارتی هم هست. همه اینها جزء وظایفی است که برای سراهای نوآوری تعریف شده است.
سؤال: الان چند نفر در سرای نوآوری مشغول هستند؟
- البته در بازههای زمانی مختلف یک مقدار متفاوت است. الان یک بخش دیگری که در سرای نوآوری هست که قبلاً مستقل بوده، مرکز رشد است. در مرکز رشد افرادی که یک ایده دارند که نمیدانند این ایده را باید چه کار کنند.
وقتی به مرکز رشد میآید، یکسری مشاورههایی اینجا به او داده میشود، منتورهایی که هستند به او کمک میکنند. ما او را جوین میکنیم با کارگاههای مختلفی که برگزار میشود، مخصوصاً الان که به صورت مجازی است، خیلی جاها واحدهایی که در سراسر کشور دارند برگزار میکنند، در این کارگاهها شرکت میکنند که اصلاً چطور طرح کسب و کارشان را بنویسند، چه چیزهایی نیاز دارند، چطور باید بازاریابی کنند. خیلی از موارد این شکلی.
حالا شرکتهایی که در بحث تولید کار میکند، متناسب با سفارشات خود میتواند تعداد کارگرانش تغییر کند ولی مجموع 15 تا 20 نفر هستند که فعال میشوند.
هستهها 6 ماه در مراکز رشد ما مستقر میشوند، بعد خارج میشود یکسری افراد جدید میآیند یا بعضیهایشان تمدید میکنند و در قالب شرکت ادامه میدهند، متغیر است.
سؤال: در شرکتهای فناور و مراکز رشد شما؟
- بله. کلاً عددش در همین رنج 15 تا 20 نفر است ولی این عدد متغیر است.
فردا مراسم تقدیر یکی از هستههای ما است که یک محصول نرمافزاری نوشته که فردا میخواهد رونمایی شود.
انتهای پیام/
