اصالت‌های کهن ما نباید به نام نوآوری مخدوش شوند

به گزارش گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، عبدالرضا مجدی، یک پژوهشگر موسیقی نواحی درباره وام گرفتن موسیقی اقوام از فرهنگ مردم اظهار کرد: برخی فرهنگ پژوهان به این مسئله خرده فرهنگ گویند اما بدین معنا نیست که این فرهنگ، کوچک است.

وی خرده فرهنگ را به معنای یک فرهنگ جریان ساز و تاثیر گذار دانست و افزود: موسیقی ردیف دستگاهی تا 200 سال پیشینه دارد و در برخی نواحی نظیر آذربایجان، هنوز مقامات موسیقی دستگاهی توسط تار نواخته می‌شود.

مجدی با اعلام اینکه موسیقی فوق از دوره فتحعلی شاه باقی مانده است، گفت: تار آذربایجانی امروز تغییراتی یافته است که با موسیقی عاشق‌ها تفاوت دارد.

وی همچنین به بخشی از موسیقیِ باکو اشاره کرد و در بخشی دیگر از مصاحبه با رادیو گفت‌وگو گفت: آهنگسازانی نظیر امیراُف موسیقی دان‌های محلی نظیر عاشق‌ها را در اختیار می‌گیرند و حتی با آن‌ها کار می‌کنند و این عاشق‌ها برای او ساز می‌نوازند.

مجدی امیراف را نمادی از تسلط و کنجکاوی اولیه بر موسیقی کلاسیک –موسیقی رسمی اتحادیه شوروی- به اضافه موسیقی آشوری و مردمی و نیز مقامی معرفی کرد و ادامه داد: چنین موسیقی تاثیر گذار است و استادان ما نیز که در باکو آموزش دیده‌اند، تاثیراتی شگرف از امیراف گرفته‌اند.

این پژوهشگر موسیقی مقامی چنین موسیقی را در آموزش‌های موسیقی ایرانی تاثیر گذار دانست و افزود: برخی عاشق‌های آذربایجان غربی به سمت آناتولی تمایل دارند ولی یک عاشق در آذربایجان شرقی در کنار دیگر نوازندگان قرار می‌گیرد و موسیقی عاشقی حتی برای برخی بازی‌ها و مراسم‌ها کارکرد دارد.

مجدی درباره دیگر تفاوت‌ها گفت: ممکن است متن و اشعار تفاوت‌هایی داشته باشد ولی آکسان و مایه‌گی و نیز نوع درجات گامِ این دو تفاوت دارد.

وی با اعلام اینکه عاشق‌ها تلاش می‌کردند میانِ افرادی که اختلاف داشتند، صلح و صفا برقرار کنند، گفت: عاشق‌ها در گذشته کارکرد اجتماعی بسیاری داشتند که امروز تا حد زیادی از دست رفته است.

مجدی همچنین آموزش موسیقی اقوام را بر آمده از روش‌های سنتی و سینه به سینه خواند و تصریح کرد: اگر به این مسئله روندی علمی را اضافه کنیم، به موسیقی اقوام خدشه وارد می‌شود.

این موسیقی‌دان به رادیو گفت‌وگو گفت: اصالت‌های کهن ما نباید رها شده و به نام نوآوری و خلاقیت دچار خدشه شوند.