بررسی راه‌های پیشرفت بسکتبال سه نفره در ایران

به گزارش گروه ورزش خبرگزاری آنا - محمد کسایی‌پور؛ با توجه به رشد بسکتبال سه نفره یا همان ۳×۳ و قانونمند شدن بسکتبال خیابانی در قالب بسکتبال ۳×۳ و اجرای قوانین مخصوص آن، شهرها و استان‌ها تلاش بیشتری نسبت به گذشته برای برگزاری مسابقات بسکتبال سه نفره انجام می‌دهند.

بخش محدودی از شهرها در گذشته در چند استان در بسکتبال ۳×۳ به شکل کنونی فعال بوده‌اند که با آموزش‌های لازم در راستای برگزاری و ثبت مسابقات، تعداد استان‌ها و شهرها از آن محدودیت خارج شده و در اقصی نقاط کشور فعالیت‌های بیشتری شکل گرفته است. هر چند پتانسیل این رشته ورزشی بالاتر از ظرفیت موجود است، ارگان‌های مختلف از جمله فدراسیون ورزش‌های کارگری، وزارت آموزش و پرورش، فدراسیون دانشگاهی صرفاً برگزاری مسابقات بسکتبال ۳×۳ را در دستور کار خود قرار داده و به اجرا گذاشته‌اند.

فعال کردن دیگر ارگان‌ها در کنار فعالیت‌های بخش بزرگ‌تری از هیئت‌های بسکتبال به‌عنوان بازوهای اجرایی در جذب بازیکنان علاقه‌مند به بسکتبال و نوجوانان مستعد می‌تواند نقش پررنگ‌تری به خود گیرد. در برخی از شهرستان‌ها هیئت‌ها و ارگان‌ها مبادرت به تهیه زمین مخصوص بسکتبال سه نفره و ایجاد فضاهای استاندارد نموده‌اند و یا در حال برپایی زیرساخت‌های مخصوص هستند.

بیشتر زمین‌های بسکتبال ۳×۳ در راستای تبدیل شدن به پایگاه‌های بسکتبال ۳×۳ در شهرهای مختلف در اختیار شهرداری‌هاست و نقش کلیدی شهرداری‌ها با هماهنگی‌های لازم هیئت‌های استانی می‌تواند شرایط بهتری برای این رشته جذاب فراهم کند. برنامه‌هایی در این زمینه تدوین و در هیئت‌ها پا به مرحله اجرا گذاشته و یا در حال پیگیری برای نهایی شدن است.

حضور در بازی‌های انتخابی المپیک امکان ارزیابی بهتری برای کمبودها و نقاط قوت تیم‌های ما به وجود می‌آورد. واضح است که بسکتبال ایران با برخی از کشورها مانند تایلند (که در بازی‌های انتخابی المپیک حضور داشت) و یا مغولستان و قزاقستان هم‌تراز و با کشورهایی مانند استرالیا و ژاپن فاصله دارد. پیشی گرفتن از کشورهای هم‌تراز و کم کردن فاصله با کشورهای صاحب قدرت نیاز به برنامه‌های آموزشی، تمرینات منظم و برنامه‌ریزی خصوصاً حضور بیشتر تیم‌های ملی ایران قبل از رقابت‌های مهمی چون انتخابی المپیک دارد.

حضور در یک مسابقه مهم و تا سال بعد حضور در یک مسابقه مهم دیگر صرفاً با تکیه بر رویدادهای داخلی و اردو، رشد محسوسی به همراه نخواهد داشت. این موارد برای تغییر بیشتر اجتناب‌ناپذیر است.

انتهای پیام/۴۰۴۸/