![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
آمریکا بازار انرژی چین را از دست میدهد
![b90c0f60-1d63-4987-9cc7-98cad3263c7d.jpg](/c-files/old/1397/08/24/636778737881231594.jpg)
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری آنا از گلوبال تایمز، منازعه اقتصادی آمریکا و چین همچنان به قوت خود باقی است. همانگونه که پیشبینی میشد، دامنه و شدت این منازعه طی ماههای اخیر و به دنبال اتخاذ سیاستهای حمایتگرایانه و یکجانبه اقتصادی آمریکا تشدید شده است. در مقابل، مقامهای چینی نیز هشدار دادهاند که آمریکا را از دستیابی به بازار غنی خود محروم میکنند.
یکی از این حوزهها، بازار انرژی چین است. اخیراً گلوبال تایمز از مهمترین نشریات حزب حاکم چین نوشت که چتر حمایتی یکجانبه آمریکا موجب شده است که این کشور جایی در بازار انرژی چین نداشته باشد. این نشریه معتقد است که علیرغم آغاز سرمایه+6پذیری چینیها در حوزه انرژی، آمریکا جایی در این عرصه ندارد؛ زیرا سیاستهای دولت این کشور (دولت ترامپ) جایی برای این موضوع باقی نگذاشته است.
همچنانکه اکثریت قریببهاتفاق تحلیلگران مسائل اقتصادی (خصوصاً در حوزه اقتصاد بینالملل) اذعان دارند، وقوع اختلافات تجاری و اقتصادی در مناسبات دوجانبه این دو کشور را باید فراتر از یک اختلاف ساده مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد.
به عبارت بهتر، از ابتدای 2017 میلادی، یعنی از زمان حضور ترامپ در رأس معادلات سیاسی و اجرایی آمریکا، شاهد شکلگیری بحرانها و چالشهای مزمنی در روابط واشنگتن و پکن بودهایم. بسیاری از تحلیلگران مسائل بینالملل بهدرستی بر این باورند که این منازعه، صرفاً به حوزههای تجاری محدود نخواهد شد.
واقعیت امر این است که تقابل اقتصادی ترامپ و دولت چین، یکی ریشه در توصیههای هنری کسینجر مشاور در سایه دولت وی و استراتژیست کهنهکار آمریکایی و دیگری، ریشه در نوع نگاه اقتصادی وی در حوزه حمایتگرایی (Protectionism) دارد.
در ابتدای 2017 میلادی و زمانی که ترامپ در رأس قدرت سیاسی و اجرایی آمریکا قرار گرفت، برخی استراتژیستهای آمریکایی ازجمله هنری کسینجر به وی به پیشنهاد کردند که سیاست مهار چین را بهعنوان سیاستی پررنگ در حوزه اقتصاد و سیاست خارجی آمریکا دنبال کند. ترامپ نیز دقیقاً همین سیاست را از ابتدای حضور خود در کاخ سفید در پیش گرفته است.
در حوزه نگاه اقتصادی و حمایتگرایانه ترامپ نیز صورتبندی موضوع چندان دشوار به نظر نمیرسد. در بخش مبادلات کالا در سال 2016، کسری تجاری آمریکا اکثراً ناشی از مبادله با چین بوده که رقم آن 347 میلیارد دلار بوده است.
عدم توازن در حجم صادرات و واردات سبب شده است ترامپ درصدد برآید تا چین را بهعنوان نخستین کشور در سیاست رقابتگرایی یکجانبه خود حذف کند. بااینحال به نظر میرسد ترامپ در بخش اعظمی از محاسبات اولیه خود در این خصوص دچار اشتباه شده است.
به بیان دیگر، شواهد و مستندات موجود نشان میدهد که رئیسجمهور آمریکا نتوانسته است در جنگ تجاری با چین به اهداف و خواستههای خود دست پیدا کند. بهعنوانمثال، اداره گمرک چین اعلام کرده که صادرات این کشور به آمریکا در سپتامبر سال جاری بالغبر 13 میلیارد و 34 میلیون دلار بوده است.
این مسئله نشان میدهد که سیاستهای دونالد ترامپ و همراهانش مانند جان بولتون و مایک پمپئو در تقابل با چین مؤثر نبوده است. از سوی دیگر، این آمار نشان میدهد که در بخش خصوصی نیز بسیاری از شرکتهای آمریکایی حاضر به پیروی از سیاستهای سلبی رئیسجمهور این کشور علیه پکن نشدهاند.
بدون شک، این روند طی سالهای آتی و خصوصاً تا زمان بقای ترامپ در کاخ سفید نیز ادامه پیدا خواهد کرد. استمرار این رویکرد از سوی آمریکا، ضربات زیادی به اقتصاد این کشور وارد میکند. موضوعی که بسیاری از کارشناسان حوزه اقتصادی و سیاست خارجی آمریکا نسبت به آن هشدار دادهاند.
انتهای پیام/4106/4093/
انتهای پیام/