پیشنهاد سردبیر
تثبیت اقتدار ملی در گرو مهار تورم

شکست پروژه فرسایش امنیتی در جغرافیای انسجام

منشور رأفت نظام در برابر فرزندان فریب‌خورده

بازخوانی اقتدار ملی در بیانات رهبر انقلاب

 ذبح معیشت پای محاسبات غلط اقتصادی

نسخه‌های نئولیبرالی در جزایر امن تکنوکرات‌ها؛

در گفت‌وگو با آنا؛

دانشجوی معلول دانشگاه آزاد اسلامی از محبت‌ دانشگاهیان می‌گوید

دانشجوی معلول دانشگاه آزاد اسلامی نوع مواجهه دانشجویان، کارکنان و استادان دانشگاه با معلولیت خود را محبت‌آمیز توصیف کرد.

سیروس آقامرادی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا به معرفی خود پرداخت و اظهار کرد: «این‌جانب آخرین فرزند خانواده هستم که سال 1373 در روستای سقرچین شهرستان خدابنده از توابع استان زنجان به دنیا آمدم و سال 1395 مادرم را به دلیل بیماری از دست دادم که در آن موقع شرایط روحی بسیار بدی داشتم. اکنون نیز با پدرم که 70 سال سن دارد زندگی می‌کنم و درآمد خانواده ما از کشاورزی است.»


دانشجوی مقطع کاردانی پیوسته دانشگاه آزاد اسلامی واحد خدابنده افزود: «به عنوان دانشجوی معلول حرکتی رشته نرم‌افزار کامپیوتر فکر می‌کنم معلولان باید نزدیک محل سکونت خود به تحصیل ادامه دهند، چون از نظر حل مشکلات می‌توانند از نزدیکان و آشنایان خود کمک بگیرند، اما من با پیمودن مسافت یک ساعته تا محل تحصیل برای گذراندن یک ساعت درس، مجبورم تمام وقت در دانشگاه باشم.»


آقامرادی خاطرنشان کرد: «نزدیک‌ترین مکان برای ادامه تحصیلم، شهر مذهبی حضرت قیدارالنبی(ع) است و از همه مهم‌تر وجود استادان قوی و برجسته در واحد خدابنده بود که باعث جذب من به این واحد دانشگاهی شد.»


وی بیان کرد: «پذیرفتن شرایط فعلی جسمانی و تطبیق آن با محیط اطراف، اگرچه سخت ولی اقدام مهمی بود که انجام دادم؛ مهم‌ترین عامل موفقیت در زندگی را نیز پدر و سومین برادرم وهب می‌دانم که همچنان مشوق اصلی من هستند و از هیچ‌گونه کمکی دریغ نمی‌کنند.»


دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی با توجه به نوع برخورد دانشجویان با وی اظهار کرد: «در ارتباط با دانشجویان هیچ وقت دچار رنجش نمی‌شوم. البته به ندرت به معلولیتم فکر می‌کنم و این نکته را نیز باید ذکر کنم که نوع مواجهه دانشجویان، کارکنان و استادان با معلولیت من بسیار عادی و همراه با محبت بود؛ از سوی دیگر سازمان بهزیستی حمایت‌های مناسبی را بویژه برای ادامه تحصیل از من داشته است.»


انتهای پیام/

ارسال نظر