![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
رایالیوم: آمریکا با گرهافکنی مذاکرات هستهای را پیچیده کرده است
بهگزارش خبرنگار گروه بینالملل خبرگزاری آنا، روزنامه «رایالیوم» در گزارشی از مذاکرات هستهای و مشکلات فراروی آن مینویسد: «جیمز جفری» یکی از دیپلماتهای با سابقه وزارت امورخارجه آمریکا میگوید که خاورمیانه همچنان غرق در بحرانها و خطراتی است که امنیت آن را تهدید میکند. نیازی نیست که تاکید کرد ناآرامیهای عمومی و سردرگمی ایدئولوژیک، دینی و طایفهای پس از سقوط امپراطوری عثمانی تاکنون بهشدت افزایش یافته است.
براساس این گزارش، «رایالیوم» مینویسد: همه بحرانهای منطقه با یکدیگر مرتبط هستند و ممکن است هر یک از آنها بهتنهایی تهدیدی برای منافع ملی آمریکا بهشمار روند، منافع ملیای که «باراک اوباما» رئیسجمهوری آمریکا در سپتامبر سال 2013 آن را تبیین کرد.
«اوباما» در تبیین سیاستهای کلی و منافع ملی آمریکا، حمایت همپیمانان آمریکا در شرکای آنها، حمایت از جریان آزاد نفت و گاز در اقتصاد جهانی، مبارزه با تروریسم و گسترش سلاح کشتار جمعی را بخشی از منافع ملی امریکا در جهان خواند.
«رایالیوم» میافزاید: در واقع ترسی خفته در میان گروه 5+1 و در راس آنها آمریکا باعث میشود تا مذاکرات بارها و بارها تمدید شود و این در حالی است که مشکلات عمیق میان دو طرف اصلی مذاکره (یعنی ایران و آمریکا) همچنان باقی است. آمریکاییها و همپیمانانشان تاکید میکنند که موفقیت توافق هستهای بهطور مستقیم با موضوعات فنی برنامه هستهای ایران ارتباط دارد. این موضوعات عبارتند از:
- نظارت بر نیروگاههای غنیسازی اورانیوم
- محدود کردن تعداد سانتریفیوژها
- نحوه بهکارگیری و ماهیت سانتریفیوژها
- پذیرش خارج کردن سانتریفیوژهای زائد از مدار نیروگاههای هستهای بهوسیله ایران
- اجازه دائم به بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای بازدید از مراکز هستهای ایران
- همکاری ایران در فرایند نظارت آژانس
آمریکاییها و همپیمانانشان تاکید میکنند که موفقیت توافق هستهای بهطور مستقیم با موضوعات فنی برنامه هستهای ایران ارتباط دارد. |
«رایالیوم» نوشت: گروه 5+1 به صراحت اعلام کرده است که هدف از توافق هستهای، بازداشتن ایران از تولید سلاح هستهای و نیز پذیرش شروطی برای امکان در اختیار داشتن «توان علمی هستهای» است. باوجود این، تفکر بازداشتن ایران از دستیابی به توان دسترسی به علوم هستهای، همانگونه که اسرائیل و عربستان بر این باورند، تاریخ گذشته و غیر واقعی است. در مفابل، اهداف اصلی ایران از مذاکرات هستهای برای همه شناخته شده است و شامل رفع تحریمهای اقتصادی و دوری از انزوای دیپلماتیک میشود.
بهطور کلی میتوان مشکلات سر راه امضای توافق هستهای میان ایران و قدرتهای غربی را در موارد زیر بیان کرد:
- گزارشهای اطلاعاتی نشان میدهد که «جان کری» وزیر امورخارجه آمریکا 8 آوریل مقابل کنگره امریکا قرار گرفت و گفت: ایران در هر زمان که اراده کند، حتی در مدت دو یا سه ماه میتواند مقدار لازم اورانیوم غنیشده برای ساخت کلاهک هستهای را تهیه کند. همچنین گروه 5+1 فعالانه تلاش میکند تا به توافق با ایران دست یابد، توافقی که دستکم یک سال و با تمدیدهای مکرر به تاخیر افتاده است.
این مدت برای گروه 5+1 کافی بود تا بتواند با برخی شروط ایران مخالفت کند و در مقابل واکنش دیپلماتیک و تهدید نظامی انجام دهد.
- در حالیکه ایران حدود 19 هزار سانتریفیوژ در اختیار داشت، گروه 5+1 خواستار کاهش این مقدار به 6100 سانتریفیوژ و کاهش توان تولید تا 5 هزار «سو» (Seperative Work Unit) در سال شد. مشکل فنی پیچیده اینجا است که ایران اعلام کرده است در توافق، زمینه اعتماد به تعداد دقیق سانتریفیوژ وجود ندارد. «علیاکبر صالحی» رئیس سازمان انرژی اتمی ایران پیشتر به صراحت اعلام کرده بود که ایران قصد ادامه فعالیت سانتریفیوژها و گسترش دستگاه «IR-8» را دارد. این دستگاه این امکان را به ایران میدهد که بتواند در سال بیش از 22 واحد «سو» تولید کند.
- آژانس بینالمللی انرژی اتمی در حالیکه مذاکرات هستهای در وین جریان دارد تلاش میکند بهنوبه خود فشارهایی بر طرف ایرانی وارد کند و محدودیتهایی برای جنبه نظامی ادعایی برنامه هستهای ایران قائل شود. این موضوع بهتازگی با استناد به بندهای «معاهده منع گسترش سلاح هستهای» مطرح شده است که ایران یکی از کشورهای امضاکننده آن میباشد. پذیرش این موضوع، سناریوهای خطرناکی را برای ایران رقم میزند.
«رایالیوم» در پایان گزارش مینویسد: سیاستهای دولت «اوباما» ازجمله در داخل آمریکا و میان همپیمانانش در منطقه خاورمیانه در موضوع هستهای ایران بینتیجه و نامشخص بوده است. آنها با گرهافکنی در مسیر پرونده هستهای ایران، مسئول طولانیشدن مذاکرات هستند و تاثیرات منفی خطرناک آن همپیمانان منطقهای امریکا را در برخواهد گرفت. این در حالی است که اسرائیل و عربستان بهعنوان دو همپیمان آمریکا در منطقه راه خود را از آمریکا جدا کرده اند و سیاستهای متفاوتی در پیش گرفتهاند.
انتهای پیام/