پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

12:16 18 / 10 /1396
اولین متخصص زیست ‎باستان‎شناس کشور:

بقایای اسکلت‎های انسانی نباید مورد بی‎مهری قرار گیرند

نخستین متخصص زیست‎باستان‎شناس کشور، این علم را موجب ایجاد پل ارتباطی میان باستان‎شناسی و علوم پزشکی دانست و عنوان کرد: «بقایای اسکلت‎های انسانی نباید به هیچ‎وجه در باستان‎شناسی مورد بی‎مهری قرار گیرند.»
به‌گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری آنا از روابط‌عمومی اداره‎کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری خوزستان، زهرا افشار اولین متخصص زیست باستان‌شناس در حاشیه برگزاری ششمین نشست تخصصی باستان‎‌شناسی، تاریخ و فرهنگ خوزستان که عصر شنبه ۱۶ دی برگزار شد، اظهار کرد: «سعی ما در این نشست بر آن بود که اطلاعاتی کلی درخصوص انسان‎‌شناسی زیستی و نحوه برخورد با بقایای اسکلت‎های انسانی که از سایت‎های باستان‎‌شناسی به دست می‌‎آید، را در اختیار علاقه‎مندان و باستان‎‌شناسان قرار دهیم چراکه فراگیری این مبحث لازمه کار باستان‎‌شناسان است.»
وی ادامه داد: «فراگیری این نکات، ارزش بقایای اسکلت‎های انسانی را به گونه‎ای بهتر به تصویر می‌‎کشد زیرا در سایه فراگیری این مباحث، باستان‎‌شناسان قادر خواهند بود اطلاعات دقیقی را در باب باستان‎‌شناسی کسب کنند؛ افزون بر این، نکات مطرح شده در این نشست، علاوه بر افزودن نکات مفید در باره‌ باستان‎‌شناسی، باعث ایجاد پل ارتباطی میان باستان‎‌شناسی و علوم پزشکی می‌‎شود.»
این زیست‎باستان‎‌شناس عنوان کرد: «مطالعات انسان‎‌شناسی و بقایای اسکلت‎های انسانی به ما کمک می‌‎کند تا در راستای باستان‎‎‌شناسی، بازسازی زندگی در گذشته را نیز هدف قرار دهیم و سبک زندگی انسان‎هایی که در گذشته تمدن‎‎‌ها، هنر‌ها و جنگ‎‎‌ها را آفریدند به تصویر بکشیم.»
وی در ادامه با بیان این‎که بقایای اسکلت‎های انسانی نباید به هیچ‎وجه در باستان‎‌شناسی مورد بی‎مهری قرار گیرند افزود: «تمرکز‌ها نباید صرفاً روی اشیای زرق و برق‎دار همچون سفال‎‌ها باشد؛ بلکه باید خالق این آثار نیز مورد مطالعه قرار گیرند تا به واسطه آن از جنبه‎های مختلف زندگی آنان همانند تغذیه، سبک زندگی، رفتار اجتماعی و رنج‎های متحمل شده بر آن‎‌ها نیز آگاه شد.»
افشار تصریح کرد: «سعی من بر آن بود تا در این نشست معرفی مختصری در این حوزه ارائه دهم چرا که این موضوع در ایران ناشناخته مانده است و دیدگاه بیشتر باستان‎‌شناسان از مبحث زیست‎باستان‎‌شناسی، فقط انجام آزمایش روی استخوان است؛ این در حالی است که می‌‎توان با مطالعات بالینی، ماکروسکوپی و غیرتخریبی، اطلاعات وسیعی درخصوص اسکلت‎‌ها کسب کرد که پازل باستان‎‎‌شناسی را تکمیل می‌‎کنند؛ پازل‎هایی ازجمله پزشکی مدرن، دارو‌شناسی، روش‎های درمان، تشخیص منشأ درمان و تکامل بیماری‎‌ها.»

وی بیان کرد: «متأسفانه به دلیل نوین بودن رشته زیست‎باستان‎‌شناسی که قدمتی حدود ۲۵ سال را دارا است و این‎که در ایران متخصص زیست‎باستان‎‌شناسی تاکنون وجود نداشته و من نخستین فردی هستم که در این زمینه فعالیت می‌‎کنم، مطالعاتی تا به امروز روی اسکلت‎‌ها انجام نشده است که آن‎هم ناشی از کم‎اطلاعی بوده است.»
این متخصص زیست باستان‎‌شناس با اشاره به این‎که آخرین مطالعاتی که روی اسکلت‎های ایران انجام شده در جنگ جهانی دوم بوده است که با شیوه‎های خاص آن دوران انجام شد اضافه کرد: «پس از آن دوره، مطالعات سیستماتیک و آکادمیکی که توسط متخصصان آگاه انجام شده باشد را سراغ نداریم.»
وی گفت: «به همین دلیل تصمیم گرفتم این کار و آموزش تخصصی آن را آغاز کنم و آن را در آینده نیز ادامه دهم تا بتوانم در صورت همکاری، اسکلت‎‎‌ها را در سطح جمعیتی مقایسه کنم و مطالعاتی براساس استانداردهای تعیین‎شده انجام دهم.»
افشار، اساس مطالعه استخوان‎‌ها را انجام آن توسط شخصی آگاه عنوان کرد و افزود: «این مطالعات باید براساس پروتکل‎ و استاندارهای تعیین‎شده در سطح جهان باشند تا به واسطه آن بتوان نتایج مطالعات را با سایر مطالعات مقایسه کرد.»
وی خاطرنشان کرد: «مطالعه اسکلت‎‌ها از هر منظر، جذابیت دارد. این مطالعات ممکن است در خصوص رژیم غذایی، الگوی رشد کودکان در جامعه، بیماری‎‌ها و مقایسه جمعیت‎های گذشته باشد.»
این زیست‎باستان‎‌شناس با اشاره به موارد مهم در موضوع حفاظت از استخوان‎های مکشوف حین انتقال از سایت تا محل آزمایشگاه گفت: «زمانی که خاکبرداری روی اسکلت انجام می‌‎شود، ابزارهای کاوش باید حتما روی سطوح چوبی ظریف قرار گیرند تا خدشه و خراشی به استخوان وارد نشود چرا که استخوان‎‌ها بسیار حساس هستند و با درفش، بیل، کلنگ و وسایلی از این قبیل آسیب خواهند دید.»
وی افزود: «فردی که کار کاوش اسکلت را انجام می‌‎دهد باید دارای حداقل دانش درخصوص آناتومی بدن باشد و جهت اسکلت را تشخیص دهد.»
افشار اضافه کرد: «چنانچه نور آفتاب به صورت مستقیم به اسکلت تابیده ‎شود، از آنجا که باعث خشک شدن و ترک برداشتن آن می‌‎شود، باید دقت کرد سطحی را که مورد کاوش است با یک پلاستیک یا روکش پوشانده شود تا فرآیند از دست رفتن رطوبت به کندی صورت گیرد.»
وی یادآور شد: «تا زمانی که کار کاوش به اتمام نرسیده است، نباید نمونه برداری انجام شود مگر در شرایط خاصی که تصور می‌‎شود اگر کار به روز بعد کشیده شود، در این فاصله ممکن است محیط آلوده شود. زمانی نیز که کار کاوش به اتمام رسید نمونه‎‌ها جمع‎آوری می‌‎شوند.»
این متخصص زیست‎باستان‎‌شناس اظهار کرد: «در نمونه‎برداری، حدود ۱۵ کیسه‎ پلاستیکی زیپ‎دار برای هر اسکلت نیاز است. استخوان‎های بلند دست‎ که سه عدد هستند باید درون یک کیسه قرار گیرند و مشخصات آن‎‌ها از جمله دست راست یا چپ باید روی کیسه‎‌ها نوشته شوند؛ ضمن این‎که روی کیسه‎‌ها نیز حتما باید سوراخی تعبیه شود تا جریان هوا درون کیسه برقرار باشد زیرا اگر رطوبت زیاد درون کیسه‎‌ها وجود داشته باشد منجر به تولید قارچ و کپک روی استخوان‎‌ها شود.»


ششمین نشست تخصصی باستان‎‌شناسی، تاریخ و فرهنگ خوزستان با محوریت انسان‎‌شناسی زیستی و نحوه برخورد و مطالعه اسکلت‎های انسانی به دست‎آمده از سایت‎های باستان‎‌شناسی با شرکت دانش‎پژوهان، کار‌شناسان باستان‎‌شناسی و دانشجویان علاقه‎مند در محل سالن جلسات اداره‎کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خوزستان برگزار شد.
زهرا افشار دارای دکترای زیست‎باستان‎‌شناسی و بیماری‎های باستانی از دانشگاه دورهام انگلستان است که با هدف معرفی این رشته و انتقال دانش آن به پرسنل و پژوهشگران میراث فرهنگی خوزستان، به منظور برگزاری نشستی به اداره‎کل میراث فرهنگی خوزستان دعوت شد.


انتهای پیام/

ارسال نظر