پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

چگونه کودکی که به‌دنبال «نمره» است، اهل مطالعه شود؟

مصطفی رحماندوست معتقد است: نظام آموزش رسمی و غیررسمی در کشور ما نادرست است و خانواده و مدرسه، موجب سرکوب توانایی‌های خداداد بچه‌ها می‌شوند.

به گزارش گروه رسانه‌های دیگر آنا، مصطفی رحماندوست به سیستم آموزشی غلط در ایران و تاثیرات سوء آن اشاره و بیان کرد: مهم ترین آسیبی که امروز بچه‌ها با آن درگیرند، مشکل نظام آموزش رسمی و غیررسمی است. از این نظام آموزشی، مخصوصا در شهرهای کوچک‌تر آدم خلاق و به روز و به دردبخور برای زندگی حاصل نمی شود. بچه‌ها ۱۰ سال زبان عربی و انگلیسی می‌خوانند اما برای آنها هیچ بار عملی ندارد. آنها درس‌ها را فقط حفظ می‌کنند. بعد مجبورند به کتاب‌های آموزشی روی بیاورند تا فوت و فن تست زدن را بیاموزند و این ناتوانی را با خود به دانشگاه‌ها هم می‌برند.


مدیر بخش کودک انتشارات امیرکبیر ادامه داد: گرفتن نمره قبولی برای بچه‌ها، اصل استرس زایی شده است که خانواده و مدرسه برای سرکوب کردن توانایی‌های خداداد بچه‌ها به آن می‌پردازند و زندگی را برای آنها جهنم می‌کنند. آن وقت ما از مدرسه‌ای که مطالعه آزاد و غیردرسی در آن یک فضیلت مکروه و رهاکردنی است و از خانواده‌ای که جز قبولی و نمره به چیز دیگری نمی‌اندیشد و خود، اهل مطالعه نیست انتظار داریم که بچه‌ها را طوری تربیت کنند که کتاب بخوانند.


به گفته رحماندوست، بچه‌های ما در بحران‌اند و باید براساس قوانین مقابله با بحران برایشان برنامه‌ریزی کرد. از سوی دیگر، داشتن انتظارهای یکسان از بچه‌هایی با فرهنگ‌ها و استعدادهای مختلف غلط است. اصلا چرا انتظار داریم که بچه‌ها با فرهنگ‌ها و استعدادهای مختلف، همه‌شان و آن هم در تمام درس‌ها ۲۰ بگیرند. خانواده‌ها دوست دارند فرزندانشان در حد مرگ درس بخوانند چون شاید به آن طرف آب بروند شاید هم اینجا بمانند و به یک دانشگاه پز دادنی بروند. در ضمن دوره و زمانه ای است که بچه‌ها باید موسیقی یاد بگیرند؛ شاید لازم باشد جایی بروند و با ساز خود پز بدهند.


شاعر مجموعه «پنج تا انگشت بودند که...» این شیوه نگاه به آموزش را غلط خواند و گفت: با این شیوه، لذت کودکی و نوجوانی را از کودکان ونوجوانان می‌گیریم و موجوداتی تحصیل کرده و ناتوان از برخورد با واقعیت‌های زندگی تحویل می‌دهیم.


منبع: مهر


انتهای پیام/

ارسال نظر