فرشته نوبخت: اکثر زنان نویسنده دیگر خانهدار نیستند
فرشته نوبخت در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی آنا، ضمن تایید این مساله که دیگر «زنانهنویسی» برای نویسندگان زن امروزی یک چالش نیست و توانستهاند به جایگاه مستحکمتری را نسبت به گذشته در عرصه ادبیات داستانی برسند، گفت: «طی سالهای اخیر نویسندگان زن توانستهاند با تحول و حرفهایتر نگاه کردن به خود و جامعه، آثار جدیتری را خلق کنند، تا جایی که دیگر در آثار نویسندگان زن کمتر درگیر چالشهایی چون «زنانهنویسی» که اصلیترین نقد از سوی منتقدان ادبی هم بود، هستیم.»
وی ادامه داد: «البته من فکر میکنم ما نویسندگان زن، به آن چالشها و مراحل نیاز داشتیم. من هم از همان نسل نویسندگانی هستم که از تفاوتها و جهان زنانه مینوشتم و مورد نقد قرار میگرفتم. البته بسیاری از نقدها در آن دوره تحت تاثیر فضای حاکم بر نقد آثار نویسندگان زن بود که همیشه با پیشفرض زنانهنویسی با ما برخورد میکرد.»
نویسنده رمان سیبترش درباره مختصات جریان ادبیات داستانی در میان نویسندگان زن توضیح داد: «من با این حرف موافقم که فصل تازهای پیش روی نویسندگان زن آغاز شده، فصلی که زنان در آن توانستهاند در آن نقش اجتماعی خود را بهتر درک کنند و از بند آن نک و نالهای قدیمی خلاص کنند و به مسائل جدیتری بپردازند.»
وی خاطرنشان کرد: «چندیقبل رمانی از یک نویسنده زن میخواندم که شخصیت اصلی آن زن کارمندی بود که علاوهبر مسائل درون خانه، نگاه ویژهای به جامعه و زندگی اجتماعیاش داشت، رویکردی که در گذشته کمتر میشد در رمان نویسندگان زن جستجو کرد.»
نوبخت در پاسخ به این سوال که آیا این تحول، مابه ازای بیرونی هم دارد، گفت: «البته نقش زنان در جامعه روز به روز پررنگتر میشود اما فکر میکنم این تحول بیشتر در نویسندگان زن درونی باشد.»
نویسنده رمان «از همان راهی که....» ادامه داد: «البته نکته دیگری که به نظرم در ایجاد این تحول نقش به سزایی داشته، شاغل بودن و شدن نویسندگان زن در جامعه و ورود بیشتر به عرصههای زندگی اجتماعی بوده است. به عبارت دیگر زنان نویسنده در حال حاضر اکثرا برخلاف گذشتهبه شغلی مشغولهستند و دیگر از چهارچوبها یا به قولی پیله خانه و خانهداری خارج شدهاند.»
وی تاکید کرد: «از این منظر باید گفت زنان نویسنده در عین حال که همچنان مشغله یافتن هویت اجتماعی خودشان را دارند، به مراتب آگاهتر هستند. هرچند در میان زنان غیر شاغل نیز تحولات مشهود است به نوعی که هر زنی امروزه دغدغههای ذهنی و حتی اجتماعی هنری خاص خودش را دارد.»
نوبخت در ادامه از وضعیت آخرین رمانش که اخیرا آن را به نشر چشمه سپرده و «فصل گیلاس» نام دارد، گفت: «هنوز این رمان از سوی ناشر به ارشاد فرستاده نشده و مراحل اولیه را طی میکند. البته با نظر ناشر، احتمالا نام دیگری برای این رمان انتخاب خواهم کرد.»
وی با اشاره به تفاوتهای رمان آخرش با آثار قبلی خود، اظهار داشت: «تقریبا 2 سال روی طرح و فرمهای این رمان کار کردهام و به تجربهای متفاوت از کارهای قبلیام رسیدم. من همیشه سعی میکنم از تکرار فاصله بگیرم و درگیر یک فضا و فرم خاص نشوم؛ آنچنانکه با وجود موفقیت رمان اولم «سیب ترش»، رمان دومم که «از همان راهی که آمدی برگرد» نام داشت، کاملا متفاوت با رمان اولم بود.»
این نویسنده درباره داستان این رمان توضیح داد: «داستان، داستان روزنامهنگاری است که به نوعی با مرگ و مفهوم نیستی و فقدان درگیر میشود. باید بگویم این داستان به گونهای پیشرفت و به آخر رسید که حتی برای خودم هم عجیب بود و سرانجام این روزنامهنگار به نوعی روی جهانبینی خود من هم تاثیر گذاشت.»
انتهای پیام/
