«افتادن به مساحت مرگ» دغدغه جامعه دارد
محمد مهدیپور در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی آنا درباره مجموعه شعرش توضیح داد: «افتادن به مساحت مرگ» 25 شعر من را شامل شده که تقریبا بین سال های 92 تا 94 سروده شده اند و در 64 صفحه توسط نشر نصیرا به چاپ رسیده است.»
وی ضمن بیان این مطلب که رویکرد اصلی شعرها بر مبنای حرکتهای فرمالیستی استوار شده، گفت: «در این شعرها از قالب چندصدایی استفاده فراوانی داشته ام و البته با ایجاد تغییراتی مانند تغییر فونت و سایزها در رسم الخط، سعی کرده ام چندصدایی موجود در شعرها را بیشتر برجسته کنم.»
شاعر «افتادن به مساحت مرگ» همچنین درباره مضامین سروده هایش اظهار داشت: «وجه بارز شعرهایم در این مجموع، نوعی مرگ انگاری در متن است. از این حیث باید بگویم شعر من رمانتیک نیست و به دنبال مخاطب عام نمی گردد زیرا رویکردهای زبانی و فرمی استفاده شده در شعرها، قطعا مخاطب عام را پس خواهد زد.»
وی با انتقاد به برخی گونه های شعری که منفعل از جامعه پیش می روند، گفت: «شعر من دغدغه جامعه دارد، حتی نگاه تاریخی دارد یعنی در این سال ها سروده شده و مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که یک شهروند مثل من با آن مواجه بوده و هست را میشود در کارهای من به وضوح دنبال کرد.»
نمونهای از سرودههای شاعر:
گریختن..
باید گریخت
از این گریخته ای
که لبریخته با مغز
پایین رفت
درخان استخوان کمانه کرد
خندید و بعد...
می گویم:
«سلام
از ارتفاع سلام!»
از استخوان عمق
از تنکی آب
از ابتدای حضور در شک فهم!
دعوتم می کنی
به بلندای دار؟
می رسیم به این سطرهم
عجله؟
ندارم
دستت و بده به من و چشمهات و ببند[ نفس بکش ]
نفس را به حیات دعوت کن
به حضور خندیدن در دهانه
و بعد تنها تنفر است
که من را به تو وصل می کند!
بلند می شوی
و فکر میکنی به هیچ
می خندی؟
"هنوز وقت برای دشمن شدن باقیست!"
انتهای پیام/
