ترامپ بر سر چند راهی

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری آنا، رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا در اولین سفر رسمی خود به اوکراین با رئیس جمهور این کشور دیدار کرد. کورت واکر، نماینده ویژه وزارت امور خارجه آمریکا در امور اوکراین که اخیرا انتخاب شده است نیز با تیلرسون در این سفر همراه بود. درست در زمان سفر تیلرسون، دبیر کل ناتو نیز به اوکراین سفر کرد و با پاراشنکو، رئیس جمهور اوکراین دیدار کرد. تمام این سفرها پیش از دیدار ترامپ و پوتین انجام شد. ترامپ بر سر چند راهی قرار گرفته است. او می‌تواند به سمت تیره‌تر شدن بیشتر روابط با روسیه گام بردارد و حمایت دولت ایالات متحده از اوکراین را افزایش دهد یا مسائل مشترک جهانی را با کمک روسیه حل و فصل نماید.

آمریکا در عمل گام‌هایی به سمت اوکراین برداشته است چرا که آمریکایی‌ها سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی در اوکراین انجام داده‌اند. ولی اروپایی‌ها دچار تردید شده‌اند. آنها می‌گویند ترامپ و پوتین دو ساعت در مورد چه مسائلی صحبت می‌کردند؟ به همین دلیل فکر می‌کنم که اروپا سیاست نرم‌تری را در پیش خواهد گرفت. تیلرسون دقیقا همان هشدارها و جملاتی را بیان کرد که مدت‌هاست در سیاست آمریکا شکل گرفته‌اند و نمی‌توان این رویه را به شکل چشمگیری تغییر داد.

امروز فشار شدیدی از داخل آمریکا به ترامپ وارد می‌شود. باید این موضوع را در نظر داشت. اما باید ژئوپلیتیک عمیق آمریکا را نیز در نظر داشت. در ژئوپلیتیک آمریکا، روسیه به منزله مهمترین مخالف آمریکا، بزرگترین مانع در برتری جهانی ایالات متحده، در نظر گرفته شده است. به همین دلیل نمی‌توان انتظار داشت که پس از دیدار ترامپ و پوتین، این استراتژی کلی آمریکا دچار تغییر شود. حتی اگر رئیس جمهور آمریکا دیدی مثبت نسبت به پوتین و روسیه داشته باشد، باز هم همه چیز در دست او نیست. در نهایت ترامپ کاری را خواهد کرد که به نفع آمریکا باشد. اگر به نفع آمریکا باشد، آنگاه سیاست آمریکا نسبت به روسیه تعدیل خواهد شد. اگر هم نفعی برای آمریکا نداشته باشد، سختگیری‌ها ادامه خواهد یافت. به نظرم فشارها بر روسیه بیشتر خواهد شد.

قطعا ترامپ امروز نمی‌تواند ماشین جنگی که توسط آمریکا و ناتو در مرز روسیه و لهستان، در بالتیک، در دریای سیاه و... شروع به کار کرده را متوقف نماید. نباید امید واهی ایجاد کرد. بلکه روسیه نیاز دارد قوی‌تر شود و پیش از هر چیزی باید توان اقتصاد و نظامی خود را ارتقا بخشد.

در این بین پرسش‌های مطرح است مانند اینکه انتخاب واکر به عنوان نماینده ویژه آمریکا در مسائل اوکراین چه تاثیری در روابط روسیه و آمریکا خواهد داشت؟ آیا تقابل بیشتر خواهد شد یا بر عکس؟ واکر در بحران یوگسلاوی نقش منفی بزرگی داشت. در آنجا هم به حرف‌های او اعتماد کردند ولی در عمل همه چیز برخلاف اظهارات به ظاهر صلح‌دوستانه او پیش رفت. به همین دلیل من امیدی ندارم که او کار مثبتی را انجام دهد. به نظرم آمریکا از اوکراین خسته شده است. اولتیماتوم 5 بندی که پاراشنکو در دیدار با تیلرسون علیه روسیه قرائت کرد و تا حد زیادی مورد حمایت تیلرسون هم بود در واقع تا حد زیادی به اوکراین هم برمی‌گردد.

باید منتظر بمانیم و ببینیم که کدام دیدگاه در ارتباط با رابطه با روسیه پیروز خواهد شد: دیدگاه تعامل‌طلب یا نه تقابلی؟ این امکان وجود دارد که ترامپ را آن‌قدر به گوشه ببرند که او هم اقدامات ضدروسی را افزایش دهد. به نظر من مهمترین دستاورد دیدار پوتین و ترامپ این بود که احتمال برخورد نظامی روسیه و آمریکا را از بین برد. جنگ تبلیغاتی وجود دارد و ادامه خواهد داشت.

در خصوص سفر دبیر کل ناتو به اوکراین هم باید بگویم که آندری پاروبی تقریبا دیوانه است ولی به هر حال او رئیس پارلمان اوکراین است. او اعلام کرده اوکراین خیلی زودتر از آنچه همه فکر می‌کنند وارد ناتو خواهد شد. به نظر من اروپا فقط برای آرام کردن حکومت کی‌یف در مورد ناتو صحبت می‌کند. همین برنامه در مورد ترکیه و اتحادیه اروپا تکرار شد و تا زمانی‌که ترک‌ها دیگر مطمئن شدند آنها در اتحادیه اروپا جایی ندارند، ادامه داشت. این بازی دادن برای اوکراین نیز تکرار خواهد شد و به احتمال قوی اوکراین هیچ‌گاه عضو ناتو نخواهد شد.

علاوه براین روابط روسیه با چین در حال تقویت است. چین در عرصه جهانی حضوری قدرتمند دارد و این حضور بیشتر هم خواهد شد. پس می‌توان گفت که حرف زدن یک چیز است و حمایت واقعی چیز دیگر.

ترجمه: موسی عبداللهی