گنبد طلایت، قطعه‌ای از بهشت

چشمت به گنبد طلا که می‌افتد
عاشق می‌شوی
زیبا می‌شوی
و دلت هم‌وزن کبوتران حرم
پر می‌کشد
تا ضریح اوج می‌گیرد
در عوض اشک‌هایت چقدر سنگین می‌شوند
وقتی پای حرف‌های دلت وسط باشد
گونه‌هایت خیس باران التماس می‌شود
یکپارچه تمنا می‌شوی
و تو تمام‌قد‌‌ رها می‌شوی
سبک و آزاد
دوباره جوانه می‌زنی
به شوق زیارت
و به ذوق گفتن یا ضامن آهو
اشک‌هایت را گروگان می‌دهی
که ضمانت دلت را بکند
و هم آوا با نقاره‌ها رشد می‌کنی
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)

* مریم ریحانی

مسئول روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی شیروان