ماجرای اولین دفترچه بیمه درمانی طلاب ۴۶ سال پیش

به گزارش گروه رسانه های دیگر خبرگزاری آنا به نقل از حوزه نیوز، مرحوم آیت‌الله حاج شیخ غلامحسین عبدخدایی(ره) از روحانیون و علمای سرشناس و مبارز مقیم مشهد بود که اقامه نماز جمعه را نیز قبل و بعد از انقلاب بر عهده داشتند.

وی پیشگام در بیمه درمانی حوزویان به شرط پیشرفت در پژوهش بود، خبرگزاری «حوزه»، به مناسبت سی وششمین سالگرد ارتحال مرحوم آیت‌الله حاج شیخ غلامحسین عبدخدایی(ره) معروف به (تبریزی ) بخشی از خدمات اجتماعی آن فقید سعید را در گفت‌وگو با استاد شیخ محمدهادی عبدخدایی محقق و استاد حوزه ودانشگاه به بحث نشسته است.

مرحوم آیت الله آقای حاج شیخ غلامحسین عبدخدایی (ره) معروف به تبریزی درکنار خدمات علمی وتبلیغی به کارهای اجتماعی وخدمات مردمی علاقه فراوانی داشتند ،ازاینکه به بینوائی رسیدگی کنند ویا برای بهبود بیماری خدمت نمایند و یا اینکه خانواده بی سر پرستی را یاری فرمایند لذت می بردند که یکی از خدمات بسیار ارزنده ایشان، بیمه درمانی طلاب علوم دینی بود .

این موسسه بنام بهداشت محصلین علوم دینی مشهد درسال 1391 هجری قمری یعنی قریب 46 سال پیش آغاز بکار کرد و بدینصورت ادامه بکار داد .

دررابطه با تاسیس چنین موسسه ای ابتدا با مرحوم دکتر نوراللهیان که یکی از پزشکان متدین و فاضل مشهد بود و همچنین برخی از علماء مشهد مشورت بعمل آمد و سپس اقدام انجام گرفت و در اثر آن بسیاری از طلاب و محصلین علوم دینی از نظر دارو و درمان تحت پوشش قرار گرفتند، برای هرخانواده ای بنام سر پرست خانواده، همسر وفرزندانش صادر می گشت، با داشتن این دفترچه، بیمه شده به پزشکانی که مورد قرار داد بودند مراجعه می نمود و پس از دریافت نسخه به داروخانه طرف قرارداد می رفت، یک چهارم هزینه دارو را بیمار می پرداخت و سه چهارم آن از طرف مرحوم آیت الله حاج شیخ غلامحسین عبدخدایی (ره) پرداخت می شد .

تعدادی از پزشکان طرف قرارداد پزشک عمومی بودند و تعدادی از آنها متخصص، متخصصین عبارت بودند از آقای دکتر محمدتقی صراف (متخصص اطفال )دکتر میر صالحی (متخصص گوش وحلق وبینی )دکترسعید هدایتی (متخصص چشم )دکتر معین درباری (متخصص داخلی )وخانم دکتر نیّره سالاری (متخصص زنان )پزشکان عمومی هم عبارت بودند از آقایان دکتر نوراللهیان ،دکتر نصیریان ،دکتر بازرگانی و دکتر گلچیان وچند نفردیگر.

مراجعه به پزشک برای بیمه شده رایگان بود، ولی حق ویزیت ایشان برای برخی از سوی مرحوم آیت الله تبریزی (ره)تامین می گردید ولی برخی دیگر از دریافت حق ویزیت امتناع می ورزیدند و قربة الی الله انجام می دادند حتی مراجعه بیمار به برخی مانند آقای دکتر صراف که پزشک اطفال بود بسیار بود

هر وقتی به ایشان برای تصفیه حساب مراجعه می کردم که حق ویزیتهای فراوان ایشان را بپردازم از دریافت آن امتناع می نمودند و با اخلاقی خوش و با لهجه شیرین یزدی فرمودند :یک جائی حساب می شود.

انتخاب طلابی که به آنها دفترچه بهداشتی تقدیم می شد زیر نظر شورائی مرکب از چند نفر از فضلای آن روز انجام می گرفت، افرادی انتخاب می شدند که از طرفی اشتغال به تحصیل بصورت جدی داشته و از سوئی هم متدین و دارای نیاز بودند، البته به برخی از فضلا هم پیشنهاد تقدیم دفتر بهداشتی می شد و از برخی هم درخواست می شد که افراد واجد شرائط را معرفی نمایند، بعداً هم مقرر گردید هنگام تعویض دفترچه برای صدور دفترچه جدید، صاحب دفترچه بهداشتی که محصل و طلبه علوم دینی بود تحقیقی دریکی از موضوعات دینی ارائه دهد تا دفترچه جدیدی برای او صادر گردد.

برنامه بیمه درمانی بویژه در آن زمان دارای فوائد و برکاتی بود که ذیلاً به برخی اشاره می شود:

اولاً: کمکی برای محصلین علوم دینی بود، بویژه از سوی پزشکانی که با قصد قربت به این قشر محترم همکاری می‌کردند.

ثانیاً: تامین یک رفاه نسبی برای طلاب و خانواده محترم آنان بویژه در ایامی که برای تبلیغ به شهر واستانهای دیگر می رفتند و خانواده ایشان به تنهائی با اطفال خود در مشهد و غربت بسر می بردند بویژه عزیزانی که درمبارزه باطاغوت در زندان گرفتار می شدند و در غیاب آنها دفترچه تمام می شد که فوراً دفترچه بهداشتی تجدید می شد وتقدیم خانواده ایشان می گشت .

ثالثاً: برنامه تحقیق وتهیه رساله هم مقدمه ای بود برای آنکه از نظر نویسندگی عزیزان روحانی ورزیده شوند. آن روزها نویسندگی مخصوصاً در مشهد و میان روحانیون خیلی رایج نبود واین مقدمه ای بود برای ورود درگردونه تحقیق ونویسندگی.

اقدامات دیگری هم توسط آن فقیه سعید درارتباط با حوزه علمیه و جامعه انجام گرفت، مانند کمک به خانواده های بی سرپرست روحانی، کمک به موسسات خیریه وخانواده های غیر روحانی، کمک به بیماران مستمند چه ازطریق فردی وچه از طریق موسسات خیریه به همراه این خدمات انسانی وخداپسندانه که برخی از آنها حتی ابتکاری و بدیع بود بناء و ایجاد حجراتی در برخی از مدارس علمیه و یا تاسیس مدرسه علمیه جعفریه (ع) از دیگر خدمات ارزنده آن فقیه سعید بود که تاکنون هم دانش پژوهان از آن بهره‌مند هستند.