جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا
خطای محاسباتی در اتاقهای فکر واشنگتن
باورنکردن توانمندی بانوان اصلیترین مانع توسعه شغلی آنان است
سارا فیروزیان در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، افزود: «آنچه مشاهده میشود این است که متأسفانه در تقسیم نیروی انسانی، زنان در حاشیه قرار گرفته و دستیابی آنان به درجههای عالی و سطوح بالای مدیریتی غیرمعمول است.»
این جامعهشناس با بیان اینکه جایگاه اجتماعی و تبیین ارزشهای شغلی توسط سازمانها و پایگاههای اجتماعی ایجاد میشود، عنوان کرد: «کمتر دیده شده است که جایگاه اجتماعی که برای بانوان در نظر گرفته میشود بر اساس توانمندی و کارایی آنان باشد و در بیشتر مواقع زنان مورد غفلت و بیتوجهی قرار میگیرند.»
مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، بیان کرد: «تبیین رضایت شغلی بر اساس شاخصهایی چون شخصیت کارمند، نوع و ذات کار، ویژگیها و شرایط سازمانی و برابری جنسیت انجام میشود؛ فراهم کردن این شرایط از وظایف اصلی مدیران ارشد هر سازمان است، متأسفانه گاهی با نگاه مردسالارانه مدیران ارشد، ایجاد بستر مطلوب برای رضایت شغلی در بین قشر زن از بین میرود.»
فیروزیان با بیان اینکه رضایت شغلی، سلامت جسمی و روحی زنان به دلیل نقشی که در نهاد خانواده و اجتماع بر عهده دارند، اهمیت ویژهای دارد، عنوان کرد: «نتایج از بین رفتن رضایت شغلی بانوان، ایجاد مشکلات فیزیکی و روانی برای آنان است، زن به عنوان رکن اصلی خانواده، باید از لحاظ روانی و فیزیکی در سلامت کامل باشد تا بتواند نقش خود را در پایگاه اجتماعی مادر و همسر به خوبی ایفا کرده و بستر مناسب برای جامعهپذیری همسر و فرزندان فراهم کند.»
به گفته وی دستیابی به جامعه متعالی و موفق در حالی امکانپذیر است که بتوان ارزشهای شغلی و خانوادگی را جمع کرد و این مسیر با نشان دادن سیستم ارزشی فردی و جمعی، توسعه ظرفیتهای بالقوه فردی، رابطه با کیفیت زندگی خارج از محیط کاری، کارکرد سازمانی و بویژه سلامت روانی و حتی فیزیکی، هموار میشود.
فیروزیان استفاده غیربهینه از توانمندیهای بانوان در پستهای مدیریتی و کلان و انتصاب این پستها با نگاه جنسیتی را از جمله عوامل توسعه نیافتگی دانست و گفت: «گسترش و تعالی جایگاه و موقعیت اجتماعی زنان یکی از اهداف و آرمانهای مهم نظام مقدس جمهوری اسلامی است که متأسفانه در بسیاری از سازمانها و نهادها به دست فراموشی سپرده شده است.»
انتهای پیام/
