«چراغ‌های ناتمام»؛ خمیازه‌ای کش‌دار در روز دوم جشنواره

سعید طاهری، خبرنگار فرهنگی آنا: فیلم «چراغ های ناتمام» به کارگردانی مصطفی سلطانی در جشنواره یاس و چلچراغ هم حضور داشت و حتی جایزه هم دریافت کرده بود، برخلاف قوانین جشنواره که فیلم‌هایی را نمایش می‌دهد که تاکنون دیده نشده‌اند و برای اولین بار در فجر روی پرده می‌روند، در بخش مسابقه جشنواره سی و پنجم حاضر و روی پرده رفت.

«چراغ های ناتمام» روایتی از نویسنده ای بود که پدرش رزمنده و شیمیایی دوران جنگ بود و به خاطر پیشنهاد نوشتن کتابی با حال و هوای جنگ هشت‌ساله، درگیر اتفاق‌های جنگ می‌شود...

مجید صالحی که سال‌ها در فیلم‌ها و سریال‌های کمدی بازی کرده بود و بیننده چهره او را به عنوان یک کمدین به یاد می‌آورد، نقش نویسنده‌ای معتقد را ایفا می‌کرد که هرگونه کار و رفتار غیراخلاقی می‌رنجاندش و حتی حاضر شد برای ورود نکردن به کارهای غیراخلاقی به بازار، برود و بارهای فروشنده‌ها را جا به جا کند. شقایقی فرهانی یکی از پرکارترین بازیگران این جشنواره هم طبق معمول دیگر فیلم‌هایش در جشنواره، نقش زنی خانه‌دار و شوهر دوست را بازی می‌کرد که با تمام ناملایمتی‌های روزگار کنار می‌آ‌مد و تنها در خلوتش چند قطره اشک از چشمانش سرازیر می‌شود...

متاسفانه انتقاد از جشنواره و فیلم‌های ضعیف این دوره تاکنون، بیش از حد و تبدیل به حرفی تکراری شده اما «چراغ‌های ناتمام» هم یکی از دیگر ماقبل فیلم‌هایی‌ست که سر از جشنواره درآورده و به دلیل موضوع و نگاه کارگردانش توانسته برخلاف قانون جشنواره نه تنها در جشنواره که در بخش مسابقه حاضر شود.

هنگام نمایش این فیلم، حاضرین در سالن به مرور صندلی‌هاشان را ترک کردند و از میانه فیلم زمزمه‌هایی در مورد فیلم‌های ضعیف نمایش‌داده شده تا این لحظه، از آدم‌های حاضر شنیده می‌شد. صحبت‌هایی که در لابی بیرون از سالن هم شنیده می‌شد و حتی طبقه بالای برج و میان آدم‌هایی که دور میزها نشسته و چایی می‌خورند هم...

صحبت‌های تکراری که گفتن‌شان بی‌فایده به نظر می‌رسد چرا که فیلم‌های راه یافته به جشنواره انتخاب شده‌اند و دیگر راهی برای جبران این وضعیت نیست. ضعف «چراغ‌های ناتمام» فقط به بازی‌های غلو شده و دیالوگ‌های شعاری که بیشتر به جمله‌هایی که در فضای مجازی و از زبان بزرگان نقل می‌شود مربوط نبود و غریبگی کارگردان با فیلمسازی و دکوپاژ هم دست به دست داده بود تا باز هم شاهد نمایش فیلمی ضعیف باشیم و به روزهای آینده و دیگر فیلمسازها امید ببندیم.