پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

«وی لا»؛ آیینه مقاومت خانواد‌ه‌های ایرانی در جنگ ۱۲روزه

نمایش «وی لا» به نویسندگی، کارگردانی و بازی سیروس همتی، در آخرین شب چهل‌وچهارمین جشنواره تئاتر فجر، تالار چهارسو را تجربه‌ای از همدلی و تأمل ساخت. اثری رئال که رنج‌های یک خانواده را در جنگ دوازده روزه با تمام جزئیات انسانی به تصویر کشید و در پایان، با یادآوری جانباختگان بی‌گناه، اشک تماشاگران را نیز در حرکتی نمادین جاری کرد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نمایش «وی لا» روایتگر لحظاتی از زندگی چند خانواده معمولی است که ناگهان با تهدید جنگ دوازده روزه مواجه می‌شوند. همه با هم در یک مکان جمع می‌شوند و در این میان مسائلی بینشان رخ می‌دهد که آنها را دچار چالش و بحران می‌کند. بحران مهاجرت اجباری، دغدغه‌های معیشتی، مسائل سیاسی، ترس از آینده و چالش‌های هویتی، همگی در بستر روابط خانوادگی و گفت‌و‌گو‌های طبیعی شخصیت‌ها بازنمایی می‌شود. سیروس همتی در این نمایش موفق شده است بدون شعار و بزرگ‌نمایی، پیچیدگی‌های روانی و اجتماعی ناشی از جنگ را در قالب زندگی روزمره به تصویر بکشد.

علی برجی، مسعود ترابی، افشین غیاثی، آروشا غیاثی، بیتا عالمی، نگین عبادی، مریم کاظمی، معصومه محمدی، طیبه نیک آزاد و سیروس همتی از بازیگران این نمایش بودند. سیروس همتی در این نمایش در نقش خود واقعی‌اش به عنوان بازیگر سینما و تلویزیون و تئاتر مشغول است. 

اجرای قدرتمند و استقبال پرشور

سالن چهارسو در آخرین شب جشنواره مملو از تماشاگرانی بود که تا آخرین لحظه با بازی‌های روان و باورپذیر بازیگران همراه شدند. سیروس همتی در نقش پدر خانواده و دیگر بازیگران در نقش مادر، فرزندان و اقوام، چنان رابطه‌ای ارگانیک و صادقانه خلق کردند که گویی مخاطب شاهد یک خانواده واقعی است. طراحی صحنه ساده، اما مؤثر، با جزئیاتی از یک خانه معمولی ایرانی، فضاسازی را کامل کرده بود. ریتم مناسب نمایش نیز بین لحظات کمدی و تراژدی در نوسان بود و از یکنواختی جلوگیری می‌کرد.

درون‌مایه‌های چندلایه؛ از وطن‌پرستی تا مهاجرت

این نمایش تنها به جنگ و آسیب‌های مستقیم آن نمی‌پردازد، بلکه مسائل فرعی و عمیقاً انسانی مانند تعریف وطن در شرایط بحران، ترس مهاجرت، گسست نسل‌ها، فداکاری والدین و مقاومت نوجوانان را نیز بررسی می‌کند. دیالوگ‌هایی که گاه با طنزی تلخ و گاه با دردی آشکار بیان می‌شدند، مخاطب را به تأمل در باره مفاهیمی فراتر از متن نمایش وامیداشت.

بازتاب در فضای هنری و رسانه‌ها

پس از اجرای شب پایانی نیز واکنش‌های مثبت مخاطبان در فضای مجازی حاکی از تأثیرگذاری عمیق اثر بود. برخی کاربران از این نمایش به عنوان «صدای بی‌صدایان روز‌های جنگ» یاد کردند.

آینده اثر؛ تداوم اجرا در تئاتر شهر

خبر خوش برای علاقه‌مندان این است که به گفته عوامل نمایش، «وی لا» به زودی در سالن اصلی تئاتر شهر به اجرای عمومی خواهد رفت. این فرصت، امکان دیده‌ شدن اثر توسط مخاطبان گسترده‌تر و تداوم گفت‌و‌گو درباره مضامین انسانی و اجتماعی آن را فراهم خواهد آورد.

نمایش «وی لا» بیش از آن که یک اثر دراماتیک صرف باشد، یک تجربه جمعی و یادآور درد‌های مشترک جامعه ایران در روز‌های سخت است. سیروس همتی و گروه همراهش با اجرایی متعهد و هنرمندانه، ثابت کردند تئاتر می‌تواند در عین سرگرم‌کنندگی، وجدان بیدار جامعه باشد و یاد قربانیان بی‌گناه را در قابی ماندگار ثبت کند. این نمایش، اثری است که باید دید و درباره‌اش سخن گفت.

پایان بندی نمادین و یادبودی دردآلود

پایان نمایش با صحنه‌ای به یادماندنی همراه بود که همتی پس از اتمام اجرا رو به تماشاگران گفت: «یکی از بازیگران ما یکی از عزیزانش را در همین جنگ از دست داده و ما اجرای امشب را به همه بی‌گناهان قربانی حوادث اخیر و خانواده‌های داغدار تقدیم می‌کنیم.» این بیان صمیمانه نه تنها فضای سالن را از احساس انباشته کرد، بلکه نمایش را از یک اثر دراماتیک محض، به بیانیه‌ای انسانی و فرامتنی تبدیل کرد.

انتهای پیام/

ارسال نظر