پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

11:46 23 / 08 /1395

توقف رشد تومور در موش‌های آزمایشگاهی با استفاده از نانوذرات

محققان با استفاده از فناوری ‌نانو موفق به بهبود یکی از روش‌های درمان سرطان شده‌اند. آنها با پوشش‌دهی بخشی از سلول‌های سیستم ایمنی بدن تا حدی مانع از گسترش سرطان پستان در موش‌های آزمایشگاهی شدند.

به گزارش گروه علم و فناوری آنا به نقل از ستاد ویژه توسعه نانو، اخیرا فناوری جدیدی برای مقابله با سرطان ارائه شده‌ است که در آن از نانوذرات به‌ عنوان ابزاری برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده شده ‌است. توسعه این فناوری می‌تواند منجر به ارائه سلاحی کارا برای مقابله با سرطان شود.


محققان این فناوری را روی موش‌های آزمایشگاهی آزمایش کرده‌اند و در نهایت نشان دادند که از این روش می‌توان برای توقف توسعه سرطان پستان در موش‌ها استفاده کرد.


نسل جدید روش‌های درمان سرطان که امروزه در بیمارستان‌ها استفاده می‌شود، از سیستم ایمنی بدن استفاده می‌کند تا علیه تومور وارد عمل شود. یکی از این فناوری‌ها، ابزار اصلاح ژن موسوم به CRISPR است. اما فناوری‌ نانو روشی متفاوت ارائه می‌کند. در این روش سلول‌های سرطانی کاملاً از بین می‌روند.


سلول‌های ایمنی که در روش‌های رایج مورد استفاده قرار می‌گیرند، گاهی موجب بسط سلول‌های سرطانی می‌شوند. این سلول‌ها موجب تشکیل دام‌های بین سلولی موسوم به NETs می‌شوند که به سیستم ایمنی برای مقابله با باکتری‌ها کمک می‌کند. اما همین NETs می‌توانند به سلول‌های سرطانی کمک کنند تا سریع‌تر پخش شوند.


در این روش جدید، محققان اقدام به ارائه نانوذراتی پوشیده از آنزیمی خاص کردند که سلول‌های سرطانی را پس از آن‌ که پخش و تکثیر شوند، از بین می‌برند.


محققان این روش را روی نه موش مبتلا به سرطان پستان مورد استفاده قرار دادند. نتایج نشان داد که از میان آنها موش‌هایی که نانوذرات مورد نظر محققان را استفاده کرده بودند، هیچ علامتی مبنی بر گسترش سرطان نشان ندادند. اما تمام موش‌های کنترل دچار تشدید سرطان شدند. این نتایج کاملاً ایده‌آل نیست، اما برای توسعه بیشتر کار، قابل توجه است.


سؤال مهمی که هنوز وجود دارد این است که این روش روی انسان چقدر اثربخش خواهد بود و آیا موجب آسیب‌پذیر شدن بیماران نخواهد شد؟


این پروژه توسط محققان دانشگاه استون بروک، مؤسسه سرطان دانا فاربر و آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر انجام شده و در نشریه Science به چاپ رسیده است.


انتهای پیام/

ارسال نظر