مرگ گونترگراس، مرگ ادبیات سیاسی در آلمان است
علی عبداللهی در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی آنا در رابطه با بارزههای گونترگراس اظهار داشت: «او پس از مرگ زیگفرید لنتس، تنها بازمانده از نویسندگان نسل قدیم آلمانی زبان بود که به همراه نویسندگان مطرحی چون هاینریش بُل، در گروه موسوم به گروه 47 عضویت داشت.»
عبداللهی افزود: «گونترگراس یک نویسنده اجتماعی و چپِ سیاسی بود و باید او را یکی از سیاسیترین نویسندگان جهان دانست. او درمورد همه چیز در جهان اظهار نظر میکرد، بدون اینکه به عواقب اظهاراتش و نگاه جهانیان توجهی داشته باشد.»
مترجم «عشق با پاهای چوبین؛ عاشقانههای گونتر گراس و چند شعر دیگر» ضمن بیان این مطلب که گراس، به روشنگری متعهد بود، گفت: «من دو سال پیش طی سفری که داشتم، با این نویسنده بزرگ دیدار و مصاحبه کردم. باید بگویم گونترگراس نگاهی انسانی به جهان داشت و بسیار انسان شوخطبع و در عین حال جدی بود.»
وی ادامه داد: «گراس در همان سن و سال هم بسیار پرکار بود و حتی در مقابل بیماری از پا نمینشست. من او را اندیشمند آگاهی یافتم که تمام اتفاقات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان را دنبال میکرد و از جدیدترین وقایع جهان مطلع بود.»
عبداللهی در توضیح جنس ادبیات گونتر گراس گفت: «او زبان خاصی داشت و برخلاف دیگر نویسندگان سیاسی نویس آلمان مثل هرتامولر، بسیار صریح و بیپروا مینوشت. شاید بتوان گفت با مرگ او این نوع نویسندگی با رویکردهای شدید سیاسی و پیچیدهنویسیهایی که در آثار گراس سراغ داریم، دیگر به سر آمده است.»
انتهای پیام/
