امیرحسین شکیبافر*

شخصیت‌های منفور کربلا (۵)

با بررسی چهار چهره منفور داستان کربلا تقریبا می‌توانیم سپاه باطل و ترکیبی را که حادثه فاجعه آمیز کربلا را آفریده است، به خوبی بشناسیم.

چه اینکه این چهار چهره منفور ترکیب غالبی سپاه ظلم را شکل داده است. یعنی جزم اندیشی حاصل دنیاطلبی و تعصب کور قشری (به نمایندگی شمر) به علاوه ولنگاری اعتقادی و قدرت خواهی (به نمایندگی عمر سعد) به اضافه سیاست آلوده به هوس بازی و قدرت پرستی (به نمایندگی ابن زیاد) به رهبری شیطانی هواپرست و رها (چون یزید بن معاویه) برای دستیابی به مقاصد شیطانی شمشیر بر انسان کاملی چون حسین بن علی علیه السلام می کشد و در نهایت شقاوت حادثه ای هولناک می‌آفریند. اما این ترکیب چند درس دیگر نیز دارد که از این قرار است:


۱- جریان جزم اندیش متظاهر به دین (شمر صفتان) با هر گونه خباثتی کنار می آید و همکاری می کند، مگر حق ناب و این شگفت آور است.


۲- هوس بازان ولنگار و شیطان صفت از هر گروه ضعیف و پلید و غیر عاقل برای رسیدن به مقاصد شومشان بهره می برند، ولی قادر نیستند از مومنان راستین و آگاهان دین مدار و خداپرستان ظلم ستیز چون امام حسین علیه السلام و یارانش سود ببرند بلکه تنها جریان مخالفی که قادر است آنها را در مقاصدشان ناکام گذارد همین انسانهای بیدار و مومن‌اند.


۳- جزم اندیشان قشری خالی از عقل (چون شمر) نوک پیکان شقاوت و خط مقدم ظلم به رهبری شیطان هستند که زشت ترین و هولناک ترین جنایت‌ها را علیه جناح حق (چون امام حسین علیه السلام) رقم می‌زنند.


* پژوهشگر دینی


انتهای پیام/

ارسال نظر