امام جمعه نجف: تصمیم‌گیری درباره مرز‌های ایران و عراق نباید تابع فشار خارجی باشد

صدرالدین قبانچی امام جمعه نجف
امام جمعه نجف اشرف با انتقاد از آشفتگی در تصمیم‌گیری‌های دولت عراق درباره گذرگاه‌های مرزی مشترک با ایران، بر ضرورت صیانت از روابط راهبردی دو کشور و اتخاذ تصمیمات مستقل بر اساس منافع ملی عراق تأکید کرد.

به گزارش خبرگزاری آنا، حجت‌الاسلام والمسلمین صدرالدین قبانچی، امام جمعه نجف اشرف، در خطبه‌های نماز جمعه این هفته با انتقاد از نوسانات و ابهام در تصمیم‌گیری درباره بازگشایی گذرگاه‌های مرزی ایران و عراق، خواستار پایان دادن به سیاست‌های متناقض در این زمینه شد.

قبانچی با ابراز تعجب از نحوه بستن و بازگشایی گذرگاه‌هایی نظیر الشیب (چذابه) و مندلی (سومار)، تصریح کرد تصمیمات کلان کشور باید بر اساس مصالح و اراده ملت عراق اتخاذ شود و نباید در برابر فشار‌ها و دستورات تحمیلی خارجی تسلیم شد.

وی همچنین بر ضرورت حفظ مناسبات راهبردی با جمهوری اسلامی ایران تأکید کرد و هشدار داد روابط عمیق دو ملت نباید قربانی فشار‌های خارجی و مداخلات قدرت‌های بیگانه شود.

این مواضع در شرایطی مطرح می‌شود که موضوع فعالیت گذرگاه‌های مرزی ایران و عراق، علاوه بر ابعاد اقتصادی و تجاری، از اهمیت سیاسی و امنیتی ویژه‌ای برخوردار است و هرگونه محدودیت در این مسیر‌ها می‌تواند بر مبادلات دو کشور و زندگی مرزنشینان تأثیر بگذارد.

ایران و عراق حدود ۱۶۰۰ کیلومتر مرز مشترک دارند و گذرگاه‌های مرزی دو کشور، علاوه بر نقش اقتصادی و تجاری، مسیر اصلی تردد زائران، گردشگران و خانواده‌های دو سوی مرز محسوب می‌شوند.

گذرگاه‌هایی نظیر مهران ـ زرباطیه، خسروی ـ منذریه، شلمچه، چذابه ـ الشیب و سومار ـ مندلی، در سال‌های گذشته به یکی از محور‌های اصلی توسعه روابط اقتصادی و اجتماعی تهران و بغداد تبدیل شده‌اند.

در شهریور ۱۴۰۵، عراق از تعطیلی موقت شماری از گذرگاه‌های مشترک با ایران خبر داد. مقام‌های عراقی علت این اقدام را بررسی‌های امنیتی، اداری و فنی اعلام کردند.

پس از آن، بازگشایی گذرگاه‌های شلمچه، الشیب و مندلی به‌صورت مرحله‌ای انجام شد؛ در حالی‌که فعالیت تجاری در برخی مسیر‌ها با محدودیت و تأخیر همراه بود.

در چنین فضایی، انتقاد صدرالدین قبانچی از آشفتگی تصمیم‌گیری‌های دولت عراق را می‌توان بخشی از واکنش سیاسی و اجتماعی به محدودیت‌های مرزی و فشار‌های خارجی ارزیابی کرد.

این موضع بر یک مسئله اساسی تأکید دارد: آیا بغداد می‌تواند در تنظیم روابط اقتصادی و مرزی خود با تهران، استقلال تصمیم‌گیری را حفظ کند یا فشار‌های خارجی به عاملی تعیین‌کننده در سیاست‌های منطقه‌ای عراق تبدیل خواهد شد؟

انتهای پیام/

ارسال نظر