رضایی: از گواردیولا و فرگوسن الهام گرفتم/ بدترین خاطره‌ام جدایی از استقلال بود/ با پسرم هم تعارف ندارم/ شمس آذر به دنبال آبروداری است

به گزارش خبرگزاری آنا، شمس آذر قزوین دومین فصلی را سپری می‌کند که وحید رضایی را در قامت سرمربی خود می‌بیند. رضایی که سالیان درازی از دوران فوتبال خود را در قامت کاپیتان پشت سر گذرانده، مربیگری را از پایین‌تر سطح آغاز کرده و حالا در سطح لیگ برتر به عنوان سرمربی تیمی که اهداف مهمی دارد و جوانگرایی را در اولویت قرار داده، به مصاف حریفان می‌رود.

رضایی در گفت‌وگوی تفصیلی که با خبرگزاری آنا داشت پیرامون مسائل متعددی صحبت کرد، از دوران فوتبال خود، اهدافی که مدنظر قرار داده و ارتباط خانوادگی که با ملی‌پوشان سابق و کنونی والیبال ایران دارد، او پیرانمون حواشی که در مورد پسرش شکل گرفته بود هم توضیح کاملی ارائه کرد.

لیگ برتر جای آزمون و خطا نیست

از دوران لیگ یک برایم پیام جادوگری می‌فرستند

برنامه‌ریزی اشتباه سازمان لیگ مهاجم ما را گرفت

از اعتماد به جوانان شمس‌آذر پشیمان نمی‌شوم

جدایی از استقلال بدترین خاطره فوتبالی و قهرمانی با آن بهترین بود

گواردیولا ۴۱ جام دارد، اما هنوز متواضع است

اگر جادوگری جواب می‌داد، هند قهرمان جهان می‌شد!

با یکی دو گل نباید راه استقلال و پرسپولیس را در پیش گرفت

برای آبرویم با هیچ بازیکنی حتی پسرم تعارف ندارم

بعضی‌ها جرأت حرف زدن رودررو ندارند

فوتبال را از راه‌آهن آغاز کردم

آنا: آقای رضایی، از دوران بازیگری خودتان شروع کنیم. شما سال‌ها کاپیتان فجر سپاسی شیراز بودید. فوتبال را از کجا آغاز کردید و چه مسیری را پشت سر گذاشتید؟

من فوتبال را از سال ۱۳۶۷ در رده نوجوانان راه‌آهن آغاز کردم و زیر نظر استاد خودم، آقای بهمن نوروزی، کارم را ادامه دادم. ایشان یکی از بهترین بازیکنان جناح چپ فوتبال ایران بودند و سابقه بازی در تیم ملی، تاج و شاهین را داشتند. واقعاً برای من باعث افتخار بود که زیر نظر ایشان رشد کردم. بعد از آن، در رده‌های نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان راه‌آهن فعالیت کردم. آقای علی گیوه‌ای نقش بسیار مهمی در رشد من داشتند و برای من زحمات زیادی کشیدند. همچنین آقای قاسم طیبی و برادران هم در آن مجموعه حضور داشتند. در واقع، دوران شکل‌گیری فوتبالی من در رده‌های مختلف باشگاه راه‌آهن سپری شد. پس از آن، به دلیل خدمت سربازی به تیم انتظام رفتم و حدود دو سال در آن مجموعه فعالیت کردم. سپس به بانک ملی پیوستم؛ تیمی که آقای علی دوستی در آن حضور داشتند و بازیکنان بسیار خوبی مانند داوود فلاحی، مهدی مهدوی‌کیا، مجتبی حسینی و مهدی سفید در آن بازی می‌کردند. آن تیم فوق‌العاده بود و توانست قهرمان شود و صعود کند.

در پرسپولیس و استقلال بازی کردم

بعد از آن به پرسپولیس رفتم. در آن مقطع آقای استانکو سرمربی بودند و آقایان درخشان و محمدخانی نیز در کادر فنی حضور داشتند. حدود دو تا سه ماه در پرسپولیس بودم، اما با توجه به شرایط سنی و بازیکنانی که در تیم حضور داشتند، فرصت بازی کمتری به من می‌رسید. به همین دلیل تصمیم گرفتم با هماهنگی باشگاه از پرسپولیس جدا شوم. با مسئولان باشگاه صحبت کردم و گفتم می‌خواهم در تیمی بازی کنم که فرصت بیشتری برای حضور در میدان و پیشرفت داشته باشم. آقای مجید جلالی سرمربی پیام مشهد بودند و من به این تیم پیوستم. بعد از حدود سه بازی به پیام مشهد رفتم و شرایط بسیار خوبی داشتیم، در نهایت نیز فصل را در رتبه چهارم جدول به پایان رساندیم. بازیکنان جوان خوبی هم در آن تیم حضور داشتند و فکر می‌کنم تعدادی از آن‌ها از همان‌جا به فوتبال ایران معرفی شدند. پس از آن، در سال ۱۳۷۶ به استقلال تهران پیوستم. خدا بیامرز آقای ناصر حجازی در آن مجموعه حضور داشتند و یک فصل در خدمت استقلال بودم. آن زمان هنوز لیگ برتر به شکل امروزی وجود نداشت و فوتبال ایران در قالب لیگ آزادگان برگزار می‌شد. استقلال تیم بسیار قدرتمندی داشت و آن فصل شرایط خوبی را تجربه کردیم. به قهرمانی رسیدیم.

پیشنهاد پورحیدری مرا به فجرسپاسی کشاند

فصل بعد، با پیشنهاد آقای پورحیدری به فجرسپاسی شیراز پیوستم، تیمی که زندگی فوتبالی من در رده بزرگسالان از آنجا شکل گرفت. سال اول با فجر به رتبه چهارم ایران رسیدیم. پس از جدایی آقای پورحیدری، آقای محمود یاوری سرمربی تیم شدند و حدود دو سال در خدمت ایشان بودیم. آقای یاوری نقش بسیار مهمی در شکوفایی بازیکنان جوان و پیشرفت تیم فجر سپاسی داشتند. بعد از ایشان، آقای غلام پیروانی به تیم آمدند و فکر می‌کنم حدود پنج سال هم با ایشان کار کردیم. در آن دوران، چهارم لیگ برتر شدیم، قهرمانی جام حذفی را به دست آوردیم، حضور در رقابت‌های باشگاهی آسیا را تجربه کردیم و دو بار نیز به نایب‌قهرمانی جام حذفی رسیدیم. فکر می‌کنم در آن مقطع، تعداد زیادی از بازیکنان جوان به فوتبال ایران معرفی شدند، از جمله مهدی رحمتی، غلامرضا رضایی، امید روانخواه، مهرزاد معدنچی، سیاوش اکبرپور و حسین آشنا، بازیکنان جوان دیگری هم در آن مجموعه حضور داشتند. ما تیم بسیار خوبی داشتیم که واقعاً قابل احترام بود و مقابل بسیاری از تیم‌های پایتخت نیز عملکرد قدرتمندی ارائه می‌کردیم و بارها به پیروزی می‌رسیدیم. جدایی از فجر برای من بسیار سخت بود. پس از آن، یکی دو سال در لیگ یک بازی کردم و هم‌زمان مدارک مربیگری‌ام را گرفتم.

آنا: چه شد که تصمیم گرفتید وارد عرصه مربیگری شوید و کارتان را از لیگ‌های پایین آغاز کنید؟

از سال ۱۳۸۹ به‌ صورت جدی وارد مسیر مربیگری شدم و کارم را از لیگ دسته چهار آغاز کردم. در ابتدا برایم سخت بود؛ چون در بالاترین سطح فوتبال بازی کرده بودم و حالا باید مربیگری را از لیگ دسته چهار شروع می‌کردم. با این‌ حال، به توصیه بسیاری از مربیان قدیمی این مسیر را انتخاب کردم. خدا را شکر، وقتی کارم را شروع کردم، توانستیم با تیمی که در اختیار داشتیم نتایج خوبی بگیریم و به لیگ دسته سه برسیم. از آنجا بود که فعالیت حرفه‌ای من در مربیگری شکل جدی‌تری پیدا کرد. در لیگ سه فعالیت کردم و سپس به لیگ دسته دوم رفتم. در بهمن شیراز بودم و تیمم توانست به لیگ یک صعود کند، هرچند متأسفانه آن تیم فروخته شد. ما تیم بسیار خوبی داشتیم و بخش عمده بازیکنانمان بومی بودند. فکر می‌کنم حدود ۹۵ تا ۹۸ درصد بازیکنان، جوانان خود شیراز بودند. 

دوران مربیگری‌ام در داماش از بهترین سال‌هایم بود

سال بعد، تیم برق نوین تشکیل شد. تیم متفاوتی با برق شیراز بود، آن مجموعه را شکل دادیم و تیم توانست قهرمان شود و مسیر صعود را طی کند. پس از آن، به تیم قشقایی رفتم و سپس به داماش گیلان پیوستم. یک فصل در داماش گیلان بودم و فکر می‌کنم یکی از بهترین سال‌های مربیگری من همان فصل بود، زیرا بیشتر بازیکنان تیم بومی بودند. ما با شرایط خاصی تمرین می‌کردیم، در منطقه‌ای نزدیک دریا زندگی و تمرین داشتیم و باید در زمین‌هایی با ارتفاع متفاوت به مصاف تیم‌های دیگر می‌رفتیم. تیم‌های دیگر در ارتفاعات حدود هزار و ۴۰۰، هزار و ۶۰۰ یا هزار و ۸۰۰ متر بازی می‌کردند. یادم می‌آید مرحوم آقای صالح نیا با من تماس گرفتند و به من تبریک گفتند. ایشان به شرایطی اشاره کردند که باعث شده بود یک تیم گیلانی در بازی‌های خارج از خانه عملکرد بسیار خوبی داشته باشد و باختی در بیرون ندهد. آن تیم حتی با یک پنالتی هم نتوانست به هدفش برسد. پس از آن، فکر می‌کنم سه تا چهار ماه از نظر روحی شرایط خوبی نداشتم. پیشنهادی هم برای بازگشت و شکل دادن دوباره آن تیم دریافت کردم، اما قبول نکردم و حدود سه تا چهار ماه بیرون از فوتبال بودم.

پس از چهار سال از مس شهربابک جدا شدم

بعد از آن، با پیشنهاد آقای آذری به ذوب‌آهن اصفهان پیوستم و دستیار اول آقای امید نمازی شدم. سپس به مس شهربابک رفتم، تیم از لیگ دسته دوم سقوط کرده بود و شرایط خاصی داشت. ابتدا از من خواسته شد که از شهر، امکانات و وضعیت فوتبال آنجا بازدید کنم. با آقای صدرمحمدی که آن زمان مدیرعامل بودند و آقای علی هاشمیان نیز صحبت کردیم. کار بسیار سختی بود و تیم بستن دشواری‌های زیادی داشت، اما شرایط به شکلی پیش رفت که چهار سال در آن مجموعه ماندم. در سال اول، تیم از لیگ دسته دوم صعود کرد و با رکوردهای خوبی به مسیرش ادامه داد. تا جایی که به خاطر دارم، تیم ما تنها یک شکست داشت، ۳۸ گل به ثمر رساند و شش گل دریافت کرد. در ادامه، پس از چهار سال از آن مجموعه جدا شدم. پس از آن، پیشنهادهایی از یکی دو تیم لیگ دویی داشتم و مدتی فعالیت‌های دیگری را دنبال کردم تا اینکه فصل گذشته پیشنهاد شمس‌آذر قزوین مطرح شد و به این تیم پیوستم.

آنا: پیوستن به شمس‌آذر در شرایطی اتفاق افتاد که تعداد زیادی از بازیکنان تیم جدا شده بودند. چقدر کار برای ساختن یک تیم جدید دشوار بود؟

ابتدای فصل با شرایطی مواجه بودیم که ۱۷ بازیکن از تیم جدا شده بودند. وقتی تعداد زیادی از بازیکنان یک تیم جدا می‌شوند، ساختن دوباره آن مجموعه واقعاً سخت است؛ چون دیگر پایه و شکل قبلی تیم را در اختیار ندارید. یکی از اصلی‌ترین و در عین حال سخت‌ترین وظایف مربی، ساختن تیم است. بااین‌حال، خدا را شکر با زحماتی که مجموعه باشگاه کشید و حمایتی که هواداران داشتند، توانستیم تیمی خوب و باکیفیت بسازیم؛ تیمی که واقعاً قابل احترام بود و فوتبال خوبی ارائه می‌کرد. خدا را شکر، شرایط تیم در جدول روزبه‌روز بهتر شد. سپس شرایط جنگی برای کشورمان به وجود آمد و جدول مسابقات در همان مقطع متوقف شد و مدتی نیز مسابقات تعطیل بود. امسال هم با شرایط خاص خودمان وارد مسابقات شدیم.

آنا: شما سال‌ها کاپیتان فجرسپاسی بودید. این مسئولیت چه تأثیری بر شخصیت فوتبالی و مسیر حرفه‌ای شما داشت؟

من در سال اول حضورم در فجرسپاسی، با پیشنهاد آقای یاوری که سرمربی تیم بودند، کاپیتان شدم. البته از دوران مدرسه و در رشته‌های ورزشی مختلف، از جمله فوتبال و والیبال، کاپیتان تیم بودم. از دوران دبستان و راهنمایی این مسئولیت را برعهده داشتم و فکر می‌کنم روحیه رهبری از همان دوران در وجودم شکل گرفته بود. آقای یاوری این ویژگی را به‌خوبی پرورش دادند و صحبت‌های زیادی با من داشتند. من از آن مرحوم نکات زیادی درباره رهبری تیم یاد گرفتم. در آن مقطع، به بازیکنان جوان میدان داده می‌شد و من هم به‌عنوان کاپیتان یک تیم لیگ برتری، مسئولیت مهمی برعهده داشتم. رهبری آن تیم واقعاً سخت بود؛ زیرا بازیکنان باتجربه و باکیفیتی در تیم حضور داشتند و با اضافه شدن جوانان، باید شرایطی فراهم می‌کردیم که آن‌ها به‌تدریج پخته‌تر و باتجربه‌تر شوند. جوانان به زمان نیاز داشتند و مدیریت این شرایط کار ساده‌ای نبود. با کمک کادر فنی و مجموعه تیم توانستیم این مسئولیت را به‌خوبی انجام دهیم. خدا را شکر، بازیکنان زیادی از آن تیم به تیم ملی ایران معرفی شدند و بسیاری از آنها نیز به استقلال و پرسپولیس پیوستند. برای من باعث غرور و افتخار بود که در آن مجموعه بازی کردم و کاپیتانی فجر سپاسی را برعهده داشتم.

آنا: از چه زمانی به مربیگری فکر می‌کردید؟ آیا دوران کاپیتانی در این تصمیم تأثیر داشت؟

زمانی که بازی می‌کردم، به مسائل مختلف فوتبال و جزئیات تمرینات توجه زیادی داشتم. به این دقت می‌کردم که مربیان بزرگ در تیم‌های لیگ برتری چگونه تمرین می‌دهند، چه اهدافی دارند و چه نکاتی را در کارشان رعایت می‌کنند. چون در زمین بازی می‌کردم و کاپیتان تیم بودم، ارتباط نزدیکی با مربیان داشتم و فکر می‌کنم همین موضوع باعث شد از همان دوران، ذهنیتم به سمت مربیگری برود. دوست داشتم پس از پایان دوران بازیگری، مربی شوم و بتوانم در هر تیمی که حضور پیدا می‌کنم، تأثیر مثبتی بگذارم. به همین دلیل، زمانی که هنوز بازی می‌کردم، در کلاس‌های مربیگری شرکت کردم و فکر می‌کنم در سال آخر دوران بازیگری‌ام مدرک A مربیگری را نیز گرفتم.

آنا: شما مسیر مربیگری را از لیگ‌های پایین آغاز کردید و به‌تدریج به سطح اول فوتبال رسیدید. این تجربه چقدر به شما کمک کرده است؟

دقیقاً این مسیر خیلی به من کمک کرده است. وقتی از لیگ‌های پایین شروع می‌کنید، باید به بسیاری از مسائل و جزئیات توجه داشته باشید. در این لیگ‌ها، سطح مهارت و تکنیک بازیکنان متفاوت است و مربی باید بیشتر روی جزئیات، سیستم‌ها و تاکتیک‌های مختلف کار کند. این تجربه به من کمک کرد تا به‌تدریج پیشرفت کنم. وقتی به لیگ برتر می‌رسید، دیگر جای آزمون و خطا نیست. شما باید بسیاری از شرایط را از قبل تجربه کرده باشید و بدانید چگونه با مسائل مختلف برخورد کنید. البته رسیدن به لیگ برتر برای من زمان زیادی برد. در آن مقطع، پذیرفتن یک مربی جوان که به‌تازگی دوران بازیگری‌اش را پشت سر گذاشته بود، برای برخی افراد دشوار بود. خیلی‌ها به‌راحتی نمی‌توانستند بپذیرند که یک مربی جوان، تنها دو یا سه سال پس از پایان دوران بازیگری، در لیگ برتر مربیگری کند. بااین‌حال، خوشحالم که از لیگ‌های پایین شروع کردم؛ زیرا تجربه‌ای که در آن سال‌ها به دست آوردم، اکنون در کارم بسیار مؤثر است.

آنا: شمس‌آذر در این فصل هنوز نتوانسته به‌اندازه‌ای که انتظار می‌رفت امتیاز جمع کند و در جدول بالاتر برود. دلیل این موضوع چیست؟

ما بازیکنانی در اختیار داریم که حتی سابقه بازی در لیگ یک را هم نداشته‌اند. تعدادی از بازیکنان جوان و امید را جذب کردیم و باید به آن‌ها فرصت بدهیم. تفکرات و سیاست‌های باشگاه در این زمینه بسیار مهم است. در فصل گذشته، پیشنهادهای زیادی برای بازیکنان ما مطرح شد، اما من خودم را مدیون شمس‌آذر می‌دانستم؛ زیرا مالک محترم باشگاه، آقای مهرزاد نجفیان، رویکرد بسیار خوبی داشتند و به دنبال این بودند که در شمس‌آذر به بازیکنان جوان بها بدهیم و از استعدادهای جوان استفاده کنیم. از طرف دیگر، شرایط مالی باشگاه نیز به شکلی بود که باید با بودجه موجود به دنبال بازیکنان جوان و مستعد می‌رفتیم. سیاست‌های باشگاه برای من اهمیت زیادی داشت و من نیز براساس همین سیاست‌ها شرایط همکاری را پذیرفتم.

فشار زیادی به پرسپولیس آوردیم

دوست داشتم بازیکنان جوان فرصت تجربه حضور در لیگ برتر را پیدا کنند. شما در بعضی مسابقات دیدید که با وجود جوان بودن تیم، عملکرد خوبی داشتیم. برای مثال، در نیمه دوم بازی با پرسپولیس فشار زیادی به حریف وارد کردیم. در بازی با فولاد خوزستان نیز تا دقیقه ۱۱ دو موقعیت صددرصدی داشتیم و در شرایط آب‌وهوایی دشوار، فوتبال باکیفیتی ارائه کردیم. در آن مسابقه، با وجود موقعیت‌هایی که داشتیم، در دقیقه ۸۱ یک پنالتی به حریف دادیم. در همان بازی توانستیم به ۵۰ پاس متوالی برسیم و پس از بازپس‌گیری توپ، با ۱۳ پاس به گل اول خودمان برسیم. در بازی با چادرملو نیز یکی از بهترین بازی‌هایمان را انجام دادیم، اما به دلیل اشتباهات فردی گل دریافت کردیم و در ادامه توانستیم دو گل بزنیم.

رقابت مالی با تیم‌ها چند همتی سخت است

در دیدار مقابل گل‌گهر هم با توجه به فشاری که وارد کردیم، می‌توانستیم گل‌های سوم و چهارم را به ثمر برسانیم. به هر حال، بازی دادن به بازیکنان جوان هزینه‌هایی دارد و آن‌ها برای رسیدن به پختگی لازم به زمان نیاز دارند. ما براساس سیاست‌های باشگاه پیش می‌رویم. از نظر مالی نمی‌توانیم با بعضی تیم‌ها رقابت کنیم؛ وقتی تیم‌هایی با بودجه‌های دو، سه یا چهار همتی حضور دارند، رقابت مالی با آنها واقعاً دشوار است. بااین‌حال، خدا را شکر می‌کنم که بازیکنان ما تمام تلاش خود را انجام می‌دهند و فکر می‌کنم در مسیر رسیدن به پختگی لازم هستند. تعطیلات فیفادی نیز کمک زیادی به ما کرد تا روی نقاط ضعف کار کنیم. امیدوارم در ادامه شرایط بهتری داشته باشیم.

آنا: به اشتباهات فردی اشاره کردید. برای اینکه این اشتباهات در مسابقات به حداقل برسد و کمتر به تیم لطمه بزند، چه برنامه‌ای داشته‌اید؟

 در تعطیلات اخیر توانستیم روی بسیاری از نقاط ضعف کار کنیم. در زمینه اشتباهات فردی نیز تمرینات تاکتیکی و تکنیکی انجام دادیم تا تمرکز بازیکنان در شرایط دشوار مسابقه افزایش پیدا کند. وقتی بازیکن تحت فشار قرار می‌گیرد، احتمال اشتباه بیشتر می‌شود. به همین دلیل، تلاش کردیم شرایط مشابه مسابقه را در تمرینات ایجاد کنیم و موقعیت‌هایی را که ممکن است در جریان بازی اتفاق بیفتد، شبیه‌سازی کنیم. این نوع تمرینات واقعاً در مسابقه به بازیکنان کمک می‌کند. من بارها گفته‌ام که بازیکنان جوان برای پیشرفت باید خوب تمرین کنند. ما هم از زمانی که در اختیار داشتیم، به‌خوبی استفاده کردیم و تمرینات مناسبی انجام دادیم.

امید زیادی به مهاجم جوان‌مان داریم

فکر می‌کنم بازیکنان شرایط را به‌خوبی درک کرده‌اند. ما فوتبال خوبی ارائه می‌کنیم، اما باید از موقعیت‌هایی که به دست می‌آوریم، به‌ویژه در ۲۰ متر پایانی زمین، بهتر استفاده کنیم. خیلی از تیم‌ها آرزو دارند به ۲۰ متر پایانی زمین حریف برسند، اما ما در هر مسابقه سه، چهار یا پنج بار به این منطقه می‌رسیم و حتی موقعیت‌های تک‌به‌تک ایجاد می‌کنیم. بنابراین باید از این فرصت‌ها بهتر استفاده کنیم.این موضوع به تمرکز نیاز دارد. ما مهاجم بسیار خوبی به نام کیانوش معظمی داشتیم که متأسفانه در فشار مسابقات و بازی‌های فشرده چهارروزه مصدوم شد. اکنون یک مهاجم جوان به نام محمد منصوری از رده سنی امید جذب کرده‌ایم و امید زیادی به او داریم.

آنا: اشاره کردید که یک مهاجم جوان از رده سنی امید جذب کرده‌اید. چقدر روی این بازیکن کار کرده‌اید و چه انتظاری از او دارید؟

خیلی با منصوری کار کرده‌ایم و امیدوارم بتواند در زمین پاسخگوی تمام تمریناتی باشد که انجام داده‌ایم و اعتمادی که به او کرده‌ایم را جبران کند. امیدوارم بتواند در زمین مسابقه عملکرد خوبی داشته باشد.

آنا: میلاد سورگی، بازیکنی که از پرسپولیس جدا شد و از شمس آذر به تیم ملی رسیده است، چه ویژگی‌هایی دارد و چقدر می‌تواند الگوی سایر بازیکنان باشد؟

وقتی من به اینجا آمدم، این بازیکن زیاد در شرایط مسابقه قرار نگرفته بود و در شرایط نامطلوبی به تیم پرسپولیس رسیده بود. با این حال، میلاد یکی از بازیکنان بااستعداد فوتبال ایران است و واقعاً ویژگی‌های فردی بی‌نظیری دارد. فکر می‌کنم هنوز جای زیادی برای رشد و پیشرفت دارد. ما خیلی خوشحالیم که از مجموعه شمس‌آذر توانسته‌ایم بازیکنی در سطح تیم ملی بزرگسالان داشته باشیم. پیش از این نیز بازیکنانی در تیم ملی جوانان داشتیم که خودم آن‌ها را از طریق تست جذب کرده بودم و بازیکنان بومی قزوین بودند، از جمله مهرداد محمدی  که در صحبت‌ها به آنها اشاره کردم.

قلعه‌نویی مربی من در استقلال بود

به نظر من، این بازیکنان باید فرصت پیدا کنند و زمان بازی داشته باشند. باید شرایطی فراهم شود که بتوانند در مسابقات تجربه کسب کنند و پیشرفت کنند. در تعطیلات فیفادی اخیر نیز فکر می‌کنم زمان مناسبی بود که به این بازیکنان اعتماد شود. آقای قلعه‌نویی برای من قابل احترام هستند و در تیم استقلال مربی من بوده‌اند، اما فکر می‌کنم زمان آن رسیده بود که به این بازیکنان هم اعتماد کنند. برای مثال، در بازی‌های مقابل ازبکستان و روسیه می‌شد چند دقیقه از آن‌ها استفاده کرد تا تجربه بازی ملی به دست بیاورند.

آنا: برای نیم‌فصل و پایان فصل چه اهدافی در نظر گرفته‌اید و شمس‌آذر قرار است در چه جایگاهی از جدول قرار بگیرد؟

هدف ما این است که بازیکنانمان پیشرفت کنند و بتوانند از فوتبال خوبی که ارائه می‌دهند، امتیاز هم بگیرند. اگر جدول را نگاه کنید، می‌بینید که در بعضی مقاطع شرایط نزدیک و فشرده‌ای داریم. فاصله ما با تیم‌های بالاتر حدود پنج تا هشت امتیاز است و در حوالی رتبه نهم جدول قرار داریم. باید تلاش کنیم شرایطمان را در جدول بهتر کنیم.  می‌گویم اگر یک برد به دست بیاوریم، اعتمادبه‌نفس تیم بالا می‌رود. البته فکر می‌کنم مسیر را درست انتخاب کرده‌ایم و راهی که در پیش گرفته‌ایم، راه خوبی است. اعتماد به این جوانان باعث نمی‌شود که پشیمان شویم یا ضرر کنیم، آنها واقعاً کیفیت خوبی از خودشان نشان داده‌اند و من خیلی خوشحالم که می‌بینم تا چه اندازه پیشرفت کرده‌اند. شک نکنید که تلاش می‌کنیم یکی از رتبه‌های خوب جدول را کسب کنیم. هدف ما این است که هم بازیکنان جوان پیشرفت کنند و هم نتایج خوبی بگیریم.

آنا: چطور می‌خواهید تمرکز تیم را حفظ کنید تا بهترین نتیجه از تمرینات در مسابقات هم به دست بیاید؟

خروجی خوب تمرینات باید در مسابقه دیده شود. اگر تمرینات در شرایطی شبیه مسابقه برگزار شود، بازیکنان می‌توانند در جریان بازی نیز همان شرایط را تجربه کنند. به نظر من، تمرکز از همان تمرین شکل می‌گیرد. این‌طور نیست که بازیکن فقط در مسابقه تمرکز داشته باشد. تمرینات تکنیکی، کارهای تاکتیکی، بازی‌های شرطی و تمام تمریناتی که با توپ انجام می‌دهیم، در شکل‌گیری تمرکز بازیکن مؤثر است. من فکر می‌کنم همه‌چیز از تمرین آغاز می‌شود و بهترین محل برای تقویت تمرکز و پیشرفت ذهنی بازیکن، تمرین فوتبال است.

آنا: اشتباهات داوری در این فصل به بعضی تیم‌ها لطمه زده است. شمس‌آذر چگونه با این موضوع برخورد می‌کند تا بازیکنان تمرکزشان را از دست ندهند؟

اشتباهات داوری بخشی از مسابقه است، اما در بسیاری از مواقع به تیم‌ها لطمه می‌زند. یکی از موضوعات مهم این است که تیم‌ها به دلیل اشتباه داوری تمرکزشان را در جریان مسابقه از دست ندهند و بتوانند کار خودشان را انجام دهند. بازیکنان نباید کاری به کار داور داشته باشند. حتی اگر اشتباه داوری رخ دهد، نتیجه با اعتراض برنمی‌گردد. داوران هم زحمت می‌کشند و داوران ما افراد قابل احترامی هستند که برای فوتبال تلاش می‌کنند. آنها همکاران ما در فوتبال هستند و از آن‌ها خواهش می‌کنیم که تمرکز بالایی داشته باشند؛ زیرا یک پرچم می‌تواند سرنوشت یک تیم را کاملاً تغییر دهد. با آمدن کمک‌داور ویدئویی (VAR) انتظار می‌رود اشتباهات کمتر شود. البته به شرطی که تصمیم‌ها سلیقه‌ای نباشد و همه شرایط به‌درستی بررسی شود.

اشتباهات داوری را شبیه سازی می‌کنیم

برنامه ما این است که ابتدا روی بازیکنان خودمان کار کنیم. کلاس‌های آموزشی و جلسات آنالیز داریم و فیلم بازی‌های خودمان و حریفان را بررسی می‌کنیم. همیشه تأکیدم این است که داور هم جزئی از بازی است و نباید با اعتراض یا رفتارهای تنش‌زا شرایط مسابقه را دشوارتر کنیم. داور تصمیمش را گرفته است و باید به بازی ادامه بدهیم. خودم نیز در تمرینات سعی می‌کنم شرایط مسابقه را شبیه‌سازی کنم، حتی در برخی صحنه‌ها از بعضی خطاها می‌گذرم یا درباره اوت دستی و موارد مشابه سخت‌گیری نمی‌کنم تا بازیکنان به شرایطی شبیه مسابقه عادت کنند. هدف این است که آنها با صحنه‌هایی که ممکن است در زمین رخ دهد، آشنا شوند و تمرکزشان را حفظ کنند.

آنا: در فوتبال ایران گاهی با یک یا دو نتیجه نامطلوب، سکوها علیه سرمربی و کادر فنی موضع می‌گیرند. شما چه انتظاری از هواداران شمس‌آذر دارید؟

همیشه حق را به هوادار می‌دهم. هوادار با شرایط اقتصادی موجود خودش را به ورزشگاه می‌رساند تا فوتبال خوبی ببیند و به‌ویژه در بازی‌های خانگی، تیم مورد علاقه‌اش نتیجه بگیرد. این موضوع را درک می‌کنم، اما هوادار باید شرایط تیم را هم بشناسد. ما تیم شمس‌آذر قزوین هستیم. پیش از اینکه من به این تیم بیایم، شمس‌آذر در رتبه چهاردهم جدول ۱۶ تیمی قرار داشت و چهار مربی هم عوض کرده بود. این اتفاقات در شرایطی رخ داده بود که تیم بودجه خوبی داشت و بازیکنانی در اختیار داشت که اکنون بعضی از آن‌ها در تیم‌های لیگ برتری بازی می‌کنند. در فوتبال امروز، شرایط حرفه‌ای‌تر شده است. چهار تیم سقوط می‌کنند و طبیعی است که خیلی‌ها علاوه بر تیم خودشان، شرایط تیم‌های رقیب و حتی تیم‌های شهرهای دیگر را هم دنبال کنند. در همه‌جا آدم‌های خوب و بد وجود دارند و فوتبال هم از این قاعده مستثنا نیست. هوادار خوب و بد هم داریم.

هوادار واقعی شرایط تیمش را درک می‌کند

من همیشه با هوادارانی که حتی در تمرینات ما حضور پیدا می‌کنند، صحبت می‌کنم و شرایط تیم را توضیح می‌دهم. ما در بسیاری از مسابقات خوب بازی کرده‌ایم، هرچند در بعضی دیدارها نتوانسته‌ایم نتیجه بگیریم. حتی در سه بازی گذشته می‌توانستیم برنده شویم، اما فوتبال همیشه مطابق انتظار پیش نمی‌رود و خوب بازی کردن لزوماً به معنای کسب سه امتیاز نیست. هواداران باید بدانند طرفداری از یک تیم به چه معناست. هوادار واقعی شرایط تیمش را درک می‌کند و می‌داند که برای تیمی مانند شمس‌آذر، حفظ جایگاه در لیگ برتر نیز هدف مهمی است. من فکر می‌کنم اگر اعتراض‌هایی در سکوها شکل می‌گیرد، باید شرایط آن بررسی شود، نمی‌توان بدون مدرک درباره افراد قضاوت کرد. با این حال، اعتقاد دارم هواداری که از روی علاقه به ورزشگاه می‌آید، می‌خواهد به تیمش کمک کند تا به بهترین شرایط برسد.

آنا: درباره حضور پسرتان در شمس‌آذر نیز صحبت‌هایی مطرح شده است. آیا این موضوع در انتخاب بازیکنان یا فرصت بازی آن‌ها تأثیری دارد؟

به هر حال بعضی افراد درباره مسائل مختلف صحبت می‌کنند و گاهی هم این صحبت‌ها زمانی مطرح می‌شود که تیم نتیجه دلخواه را نگرفته است. اما همان افرادی که درباره این مسائل حرف می‌زنند، در بازی با نساجی و بازی با چادرملو هم پسر من را دیده بودند و آن زمان شرایط به این شکل مطرح نبود. در فوتبال ایران، بازیکنان زیادی در تیم‌های مختلف شرایط مشابهی دارند. فکر می‌کنم در تیم خودمان هم بیش از ۱۰ تا ۱۵ بازیکن شرایطی مشابه پسر من دارند. آنها نیز به همان شکل جذب شده‌اند، تمرین می‌کنند و اگر شرایطش را داشته باشند، فرصت رشد و پیشرفت پیدا می‌کنند. ما هم حق آنها را می‌دهیم. من چه در دوران بازیگری و چه در دوران مربیگری، هیچ‌وقت به کسی باج نداده‌ام. برای موفقیت خودم و تیمم اصولی دارم و از آنها عبور نمی‌کنم؛ فرقی نمی‌کند بازیکن، پسر خودم باشد یا برادرزاده‌ام یا هر فرد دیگری، برای رسیدن به هدفم از روی آنها می‌گذرم. موفقیت در فوتبال زمانی به دست می‌آید که اصول رعایت شود.

جایگاه هیچ‌کس تضمین‌شده نیست

برای تمام بازیکنان جوان آرزوی موفقیت می‌کنم. همان‌طور که برای پسر خودم آرزوی موفقیت دارم، برای سایر جوانان تیم هم همین آرزو را دارم. خیلی از بازیکنان جوان در تیم ما تمرین می‌کنند و کنار سایر بازیکنان حضور دارند. اگر توانایی کمک به تیم را داشته باشند، در مجموعه می‌مانند و فرصت پیدا می‌کنند؛ اگر هم نتوانند به تیم کمک کنند، مسیر برای بازیکنان جوان دیگر باز خواهد شد. من همین موضوع را نیز به بازیکنان گفتم. در این تیم هیچ‌کس تضمین‌شده نیست. اگر ببینم بازیکنی از حضور در اینجا رشد نمی‌کند و پیشرفت لازم را ندارد، مسیر را برای جوانان دیگر باز می‌کنم. هیچ بازیکنی نمی‌تواند صرفاً به دلیل قرارداد یا شرایط قبلی، جایگاه ثابتی برای خودش در تیم در نظر بگیرد.

آنا: پس معیار اصلی شما برای جذب بازیکن جوان چیست؟ آیا بازیکنان تیم امید باید ابتدا توانایی خودشان را در همان رده نشان دهند؟

 بله، دقیقاً. من شرایط بازیکنان را بررسی می‌کنم. وقتی بازیکنی در تیم امید نمی‌تواند به مجموعه کمک کند، چطور می‌توانم او را به تیم بزرگسالان بیاورم تا به تیم کمک کند؟ بازیکن باید ابتدا توانایی خودش را نشان دهد و شرایط لازم برای حضور در تیم بزرگسالان را به دست بیاورد. هر زمان شرایط جذب و حضور در تیم بزرگسالان را پیدا کند، از او استفاده می‌کنیم؛ البته تا جایی که ظرفیت و شرایط تیم اجازه بدهد. از طرف دیگر، باید شرایط سنی و آمادگی بازیکن را هم در نظر گرفت. برای مثال، بازیکنی که سه یا چهار ماه بیرون از مسابقات بوده و ۳۳ یا ۳۴ سال دارد، باید از نظر آمادگی بررسی شود تا ببینیم چه کمکی می‌تواند به یک تیم لیگ برتری بکند. اگر او را به تیم بیاوریم و فشار زیادی به او وارد کنیم، ممکن است مصدوم شود. از سوی دیگر، اگر فشار لازم را هم وارد نکنیم، بازیکن به آمادگی مسابقه نمی‌رسد. بنابراین، برای جذب بازیکن باید همه جوانب را در نظر گرفت. من هر کاری انجام می‌دهم، براساس سیاست‌های باشگاه است و تلاش می‌کنم تصمیم‌ها در راستای منافع تیم باشد.

آنا: به مصدومیت کیانوش معظمی اشاره کردید. آیا فشار مسابقات فشرده و برگزاری بازی‌ها در فاصله چهار روز، در این مصدومیت نقش داشت؟

ما یکی از بهترین مهاجمانمان ایران را از دست دادیم. کیانوش معظمی را از لیگ سه و تیم عقاب تهران جذب کرده بودیم. او فصل گذشته به‌طور کامل با تیم ما تمرین می‌کرد و از ابتدای فصل جاری به بازیکن ثابت تیم تبدیل شد. بازیکنی بود که ویژگی‌های فنی و فردی بسیار خوبی داشت. متأسفانه فکر می‌کنم برنامه‌ریزی نادرست سازمان لیگ در این موضوع تأثیر داشت. ما اصلاً ابزار و شرایط لازم برای برگزاری مسابقات هر چهار روز یک‌بار را نداریم، به‌خصوص با توجه به شرایط جغرافیایی کشورمان. برای مثال، ما از شمال کشور به یزد رفتیم و بازی کردیم و برگشتیم. کیانوش معظمی در بازی با تراکتور و پس از مسابقه با نساجی، زمانی که به قزوین رسیدیم، در شرایطی قرار داشت که فقط سه روز بعد باید دوباره مسابقه می‌دادیم. عملاً یک روز بیشتر در اختیار نداشتیم. بازیکنی که باید در چنین شرایطی بدود و فشار زیادی را تحمل کند، در معرض آسیب قرار می‌گیرد. واقعاً حیف شد که چنین بازیکنی را از دست دادیم.

فوتبال باکیفیت را چهار روز یک بار نمی‌بینیم

با این حال، از باشگاه واقعاً تشکر می‌کنم. آقای نجفیان، مالک باشگاه، آقای علایی، مدیرعامل محترم باشگاه و آقای ایرج لطیفی، رئیس هیأت‌مدیره، نهایت همکاری را برای بهبود شرایط این بازیکن انجام دادند. حتی قرارداد او نیز تمدید شد تا از این بازیکن حمایت شود. او واقعاً بازیکن خوب و قابلی است و امیدوارم هرچه زودتر به میدان برگردد. من از روز اول مسابقات لیگ برتر اعلام کردم که شرایط فوتبال ما برای بازی کردن هر چهار روز یک‌بار مناسب نیست. خیلی‌ها به من ایراد گرفتند، اما من می‌گویم وقتی به نیمکت بسیاری از تیم‌ها نگاه می‌کنید، می‌بینید تقریباً به اندازه یک تیم بازیکن روی نیمکت دارند. آن تیم‌ها به دلیل شرایط مالی خود می‌توانند بازیکنان را راحت‌تر جابه‌جا کنند، اما ما نمی‌توانیم با آنها رقابت کنیم. در چنین شرایطی، کیفیت بازی‌ها هم تحت تأثیر قرار می‌گیرد. اگر به دنبال فوتبال باکیفیت هستیم، به نظر من برگزاری مسابقات در فاصله چهار روزه کمکی به تیم‌ها نمی‌کند. بازیکنان بزرگی هم ممکن است در چنین شرایطی دچار آسیب‌دیدگی شوند. وقتی تیمی مانند شمس‌آذر از نظر مالی نمی‌تواند با باشگاه‌های بزرگ رقابت کند، طبیعی است که باید در برنامه‌ریزی مسابقات نیز شرایطش در نظر گرفته شود. ما هم دوست داریم شرایطی آبرومندانه داشته باشیم، در جدول جایگاه خوبی کسب کنیم، هوادارانمان از نتایج راضی باشند و در عین حال، بازیکنان جوان خوبی به فوتبال کشور معرفی کنیم.

آنا: با توجه به صحبت‌هایی که درباره نظم تیمی مطرح کردید، خط قرمز وحید رضایی در شمس‌آذر چیست؟

بی‌نظمی، خط قرمز من است. تحت هیچ شرایطی بی‌نظمی را نمی‌پذیرم. اصول مشخصی دارم و نظم و انضباط باید سرلوحه کار تیم‌های من باشد.

آنا: در صحبت‌هایتان به خانواده ورزشی خود نیز اشاره کردید. درباره حضور اعضای خانواده‌تان در ورزش، به‌ویژه والیبال، توضیح می‌دهید؟

ما در تیم ملی والیبال، عرشیا به‌نژاد را داریم. پدر ایشان، آقای سهراب به‌نژاد، خودش یکی از بهترین والیبالیست‌های ایران بوده است. ایشان بازیکن دخانیات ایران بودند و بعد هم مربی دخانیات شدند. آقای بهزاد به‌نژاد نیز برادر همسر من هستند. پسر ایشان، عرشیا به‌نژاد، در والیبال فعالیت می‌کند. خود آقای بهزاد از بهترین پاسورهای آسیا در رده جوانان بودند؛ در دوره‌ای که بازیکنانی مانند سعید معروف و مهدوی حضور داشتند. عرشیا هم قهرمان تیم ملی نوجوانان شد و در تیم اردکان بازی کرد. امسال نیز به‌عنوان لژیونر به یک تیم ایتالیایی پیوسته است. پدر عرشیا و چند نفر دیگر از برادران همسر من نیز از والیبالیست‌های خوب ایران بوده‌اند.