آمار رسمی پنتاگون از ۲۱ کشته در جنگ با ایران؛ ابهام در تلفات واقعی نظامیان آمریکا

به گزارش خبرگزاری آنا، پنتاگون در تازه‌ ترین به روزرسانی آمار تلفات نظامی خود، شمار نظامیان آمریکایی کشته شده در عملیات مرتبط با جنگ ایران را به ۲۱ نفر افزایش داده است. بر اساس گزارش واشنگتن پست در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، آمار رسمی مجروحان نیز به ۸۶۵ نفر رسیده است.

با این حال، نحوه ثبت و انتشار آمار تلفات از سوی وزارت جنگ آمریکا طی ماه‌های گذشته با ابهام‌ها و انتقاد‌های گسترده‌ای رو به رو شده است. شبکه ABC News در گزارشی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶ اعلام کرد پنتاگون شمار کشته شدگان ثبت شده در عملیات «خشم حماسی» را از ۱۸ نفر به ۱۴ نفر کاهش داده و ده‌ها مجروح را نیز از این دسته بندی خارج کرده است.

این شبکه افزود پنتاگون با ایجاد دسته بندی تازه‌ای تحت عنوان «عملیات‌های برون مرزی»، بخشی از تلفات را جدا از آمار قبلی ثبت کرده است؛ اقدامی با پیامد‌هایی برای محاسبه مجموع کشته‌ها و مجروحان جنگ. این تغییرات در شرایطی انجام شد دولت دونالد ترامپ پایان عملیات قبلی و آغاز مرحله جدید درگیری‌ها را مبنای تفکیک آمار قرار داده بود.

منتقدان دولت آمریکا معتقدند تغییر دسته بندی تلفات، تصویر روشنی از هزینه انسانی جنگ ارائه نمی‌دهد و می‌تواند پاسخ‌گویی دولت در برابر افکار عمومی و کنگره را دشوار کند. در همین زمینه، فشار‌های سیاسی برای انتشار آمار دقیق‌تر افزایش یافته است.

از سوی دیگر، برخی گزارش‌ها و ادعا‌های رسمی ایران از احتمال بالاتر بودن تلفات واقعی نظامیان آمریکایی حکایت دارند. روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیش‌تر اعلام کرده بود حملات موشکی این نیرو به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه طی جنگ چهل روزه، دست کم ۲۰۰ نظامی آمریکایی را به کام مرگ فرستاده است. این ادعا به طور مستقل تأیید نشده و با آمار رسمی اعلام شده از سوی پنتاگون اختلاف چشمگیری دارد.

در عین حال، تغییرات ثبت شده در پایگاه اطلاعات تلفات وزارت جنگ آمریکا پرسش‌هایی درباره کامل بودن آمار رسمی ایجاد کرده است. با وجود این، شواهد موجود درباره بازنگری و تفکیک آمار، به تنهایی برای اثبات کشته شدن صد‌ها نظامی آمریکایی یا صدور دستور مستقیم از سوی دونالد ترامپ و پیت هگست، وزیر دفاع، برای سانسور آمار کافی نیست.

موضوع تلفات جنگ با ایران در شرایطی به یکی از محور‌های مناقشه سیاسی در آمریکا تبدیل شده است هم زمان با افزایش فشار‌ها بر دولت ترامپ درباره هزینه‌های انسانی و مالی عملیات نظامی، منتقدان خواستار انتشار آمار یکپارچه و شفاف از کشته‌ها و مجروحان هستند.

تاریخچه موارد مستند اختلاف، پنهان کاری و ارائه آمار نادرست در جنگ‌های آمریکا

۱. جنگ ویتنام؛ آمار کشته‌های دشمن و بحران اعتماد عمومی (دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰)

یکی از مشهورترین نمونه‌ها، استفاده ارتش آمریکا از شمار کشته‌ شدگان نیرو‌های دشمن به‌عنوان شاخص موفقیت عملیات بود. گزارش تحقیقی واشنگتن پست درباره اسناد محرمانه افغانستان نیز یادآوری می‌کند فرماندهان آمریکایی در ویتنام به ارقام مشکوک و اغراق‌آمیز برای نشان دادن پیشرفت جنگ متوسل می‌شدند.

اسناد رسمی وزارت خارجه آمریکا نیز نشان می‌دهد در سال ۱۹۶۷، رئیس جمهور لیندون جانسون و مقام‌های ارشد درباره بی اعتمادی رسانه‌ها به آمار کشته‌های دشمن بحث کرده بودند. در همان اسناد، نگرانی از اعتبار آمار و مقاومت در برابر تغییر روش محاسبه ثبت شده است.

نکته: این نمونه عمدتاً درباره آمار تلفات دشمن است، نه پنهان کردن تعداد کشته‌های آمریکایی.

۲. عملیات مخفی در لائوس؛ ثبت‌نشدن کامل تلفات (دهه ۱۹۶۰)

اسناد منتشرشده در مجموعه تاریخی وزارت خارجه آمریکا نشان می‌دهد مقام‌های دولت جانسون درباره نحوه گزارش تلفات نیرو‌های آمریکایی در لائوس بحث کرده‌اند. در یادداشتی رسمی در سال ۱۹۶۶، آرتور سیلوستر، مقام وزارت جنگ، تصریح کرد دولت برخی تلفات را اعلام نکرده و ادامه این وضعیت می‌تواند به اعتبار وزارت دفاع و دولت آسیب بزند.

این سند نمونه‌ای مستقیم از نگرانی مقام‌های آمریکایی درباره پنهان ماندن بخشی از تلفات در عملیات‌های اعلام نشده یا محدود شده از نظر اطلاع رسانی است.

۳. عراق و حادثه حدیثه؛ گزارش اولیه نادرست درباره کشته شدن غیرنظامیان (۲۰۰۵ و ۲۰۰۶)

پس از کشته شدن ۲۴ شهروند عراقی در حدیثه در نوامبر ۲۰۰۵، گزارش اولیه نظامیان آمریکایی مدعی بود ۱۵ نفر بر اثر انفجار بمب کنار جاده‌ای کشته شده‌اند و ۹ نفر دیگر از نیرو‌های شورشی بوده‌اند. تحقیقات بعدی نشان داد این روایت با شواهد صحنه و اظهارات شاهدان سازگار نبود و گزارش نادرستی به مافوق‌ها ارائه شده بود.

واشنگتن‌پست در ژوئن ۲۰۰۶ از یافته‌های تحقیقات نظامی درباره ارائه اطلاعات نادرست و ضعف نظارت بر گزارش‌های اولیه خبر داد.

اهمیت تاریخی: این پرونده نمونه‌ای مستند از نادرستی گزارش اولیه نظامی درباره تلفات غیرنظامیان است.

۴. جنگ افغانستان؛ ارائه تصویر گمراه کننده از پیشرفت جنگ (۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱)

گزارش «اسناد افغانستان» واشنگتن پست در سال ۲۰۱۹، بر پایه مصاحبه‌ها و اسناد محرمانه، نشان داد مقام‌های آمریکایی در مقاطع مختلف اطلاعاتی درباره پیشرفت جنگ ارائه می‌کردند، در حالی که برخی از آنان به نادرستی یا گمراه کننده بودن شاخص‌های اعلام شده اذعان داشتند.

بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR) نیز در گزارش نهایی درس آموخته‌های جنگ اعلام کرد دست کم ۴۸ هزار غیر نظامی افغان کشته شده‌اند؛ این نهاد تأکید کرد برآورد‌های موجود احتمالاً کمتر از میزان واقعی تلفات هستند.

نکته: شواهد این پرونده بیشتر درباره گمراه کردن افکار عمومی در مورد وضعیت جنگ و ناقص بودن آمار تلفات افغان‌هاست؛ و آمار واقعی تعداد نظامیان کشته شده در جنگ افغانستان هیچگاه بطور رسمی منتشر نشد و پنهان ماند.

۵. عراق و سوریه؛ اختلاف جدی بر سر شمار غیرنظامیان کشته شده در حملات هوایی (از ۲۰۱۴ به بعد)

ائتلاف تحت رهبری آمریکا برای مقابله با داعش، شمار کشته شدگان غیرنظامی در حملات خود را کمتر از برآورد برخی نهاد‌های مستقل اعلام کرده است. سازمان Airwars در مارس ۲۰۲۲ نوشت ائتلاف در بررسی ۱۰ مورد از حوادثی که آنها را معتبر دانسته بود، کشته شدن ۱۸ غیرنظامی را پذیرفت؛ در حالی که برآورد این سازمان برای همان حوادث بین ۴۵ تا ۱۶۶ کشته بود.

دیده بان حقوق بشر نیز در بررسی حمله هوایی باقوز در سوریه، درباره کیفیت تحقیقات نظامی و مبنای طبقه بندی کشته شدگان به عنوان جنگجو یا غیرنظامی انتقاد‌هایی مطرح کرد. پنتاگون ادعای پوشش دادن عمدی تلفات در پرونده باقوز را رد کرد.

یکی از حربه‌های آمریکا در عدم انتشار آمار واقعی تلفات نیرو‌های خود در نقاط مختلف ایجاد تغییرات در نحوه روش تحقیق و روش انتشار اطلاعات است. همچنین آمریکایی‌ها در تعریف این اخبار نیز دخالت‌ها و تغییراتی انجام میدهند که باعث جلوگیری از اعلام آمار واقعی تلفات نیرو‌های نظامی میشود. پنتاگون و سایر سازمان‌های آمریکایی با روش‌های مختلف فاصله بزرگی میان آمار رسمی واقعی و برآورد‌های مستقل ایجاد می‌کنند.

جمع بندی

الگوی مشترک در این پرونده‌ها لزوماً یک دستور واحد برای پنهان کردن همه تلفات نیست؛ بلکه شامل روش‌هایی مانند انتشار گزینشی اطلاعات، تغییر معیار‌های شمارش، اعلام دیرهنگام تلفات، ارائه گزارش اولیه نادرست و استفاده از شاخص‌هایی است با واقعیت میدانی تطابق کامل ندارند.

برای گزارش جنگ ایران، می‌توان به این پیشینه تاریخی استناد کرد و نوشت سابقه جنگ‌های ویتنام، عراق و افغانستان نشان می‌دهد آمار رسمی دولت آمریکا باید با اسناد مستقل، گزارش‌های میدانی و داده‌های بعدی مقایسه شود.

با این حال، این سابقه به تنهایی میتواند اثبات کند شمار واقعی کشته‌های آمریکایی در جنگ اخیر با ایران صد‌ها نفر است و ترامپ و پیت هگست دستور سانسور آن را صادر کرده‌اند.