۱۴ تیرانداز، یک برنز؛ تیراندازی ایران تا چه وقت باید به ناکامی عادت کند؟/ باز هم چشمک طلا زده نشد

به گزارش خبرگزاری آنا، پرونده تیم ملی تیراندازی ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶، در حالی بسته شد که ۱۴ نماینده کشورمان در سه بخش تفنگ، تپانچه و تراپ به میدان رفتند، اما در نهایت تنها یک مدال برنز به دست آمد، نتیجه‌ای که بار دیگر نگرانی‌ها درباره روند نزولی تیراندازی ایران در میادین بزرگ آسیایی را افزایش داده و ضرورت بازنگری جدی در این رشته را بیش از پیش نمایان کرده است.

هادی قره‌باغی، پوریا نوروزیان، امیرمحمد نکونام، نجمه خدمتی، شرمینه چهل‌امیرانی، فاطمه امینی، وحید گلخندان، جواد فروغی، محمد رسول عفتی، هانیه رستمیان، سامیه یاسی، زینب طوماری، محمد بیرانوند و مرضیه پرورش‌نیا، نمایندگان ایران در این دوره از بازی‌ها بودند. هدایت تیم ملی تفنگ بر عهده محمد زائر رضایی و امیرحسین گلپسند بود، مریم سلطانی سرمربی تیم ملی تپانچه بود و علی افسری نیز هدایت بخش تراپ را بر عهده داشت.

شروع ناامیدکننده در تفنگ؛ حذف بانوان از فینال

در نخستین روز رقابت‌ها، تیم تفنگ ۱۰ متر بانوان ایران با ترکیب شرمینه چهل‌امیرانی، نجمه خدمتی و فاطمه امینی نتوانست به فینال راه پیدا کند و در بخش تیمی نیز از میان ۱۵ تیم حاضر، در جایگاه هفتم قرار گرفت.

در ادامه رقابت‌ها و در تفنگ ۱۰ متر مردان نیز امیرمحمد نکونام، پوریا نوروزیان و هادی قره‌باغی نتوانستند جواز حضور در فینال انفرادی را به دست آورند. تیم ایران در بخش تیمی این ماده نیز از میان ۱۳ تیم، پنجم شد.

در تفنگ ۱۰ متر میکس نیز امیرمحمد نکونام و شرمینه چهل‌امیرانی در بخش تیمی به رتبه هفتم رسیدند، هرچند پس از پایان رقابت و بررسی تجهیزات، ایران به دلیل مشکل مربوط به لباس ورزشکار از جدول کنار گذاشته شد و همان جایگاه هفتمی نیز از دست رفت.

در تپانچه ۱۰ متر بانوان، سامیه یاسی موفق شد به فینال راه پیدا کند، اما در مرحله نهایی به رتبه هشتم بسنده کرد. هانیه رستمیان و زینب طوماری نیز به ترتیب در جایگاه‌های هجدهم و بیست‌وهفتم قرار گرفتند.

تپانچه؛ تنها مدال ایران با درخشش رستمیان

در تپانچه ۱۰ متر مردان، وحید گلخندان در رده دهم ایستاد و جواد فروغی و محمد رسول عفتی نیز رتبه‌های سی‌وچهارم و سی‌وهفتم را به دست آوردند. تیم ایران در بخش تیمی این ماده نیز از میان ۱۵ تیم، نهم شد.

اما سرانجام طلسم مدال‌آوری ایران در بخش تپانچه میکس شکسته شد. وحید گلخندان و هانیه رستمیان در مرحله مقدماتی جایگاه دوم را به دست آوردند و در فینال پس از تیم‌های هند و کره‌جنوبی، به مدال برنز رسیدند تا تنها مدال کاروان تیراندازی ایران در این دوره از بازی‌های آسیایی به نام این دو ورزشکار ثبت شود.

تفنگ سه وضعیت؛ نتایج دور از انتظار

در تفنگ ۵۰ متر سه وضعیت مردان نیز امیرمحمد نکونام در رده چهاردهم قرار گرفت و پوریا نوروزیان و هادی قره‌باغی به ترتیب بیست‌وچهارم و سی‌ویکم شدند. تیم ایران در این ماده از میان ۱۱ تیم، در جایگاه هفتم قرار گرفت.

در بخش زنان نیز نجمه خدمتی نتوانست راهی فینال شود و در رده دهم ایستاد. شرمینه چهل‌امیرانی و فاطمه امینی نیز در رده‌های هجدهم و بیست‌ویکم قرار گرفتند و تیم ایران در بخش تیمی پنجم شد.

رستمیان تا فینال رفت، اما باز هم خبری از مدال نشد

در تپانچه ۲۵ متر بانوان، هانیه رستمیان بار دیگر به فینال راه پیدا کرد و امید اصلی ایران برای کسب مدالی دیگر بود. سامیه یاسی و زینب طوماری نیز به ترتیب در رده‌های نهم و چهل‌وسوم قرار گرفتند. تیم ایران در بخش تیمی این ماده از میان ۱۲ تیم، هشتم شد.

رستمیان در فینال نیز نتوانست به سکوی مدال برسد و با قرار گرفتن در جایگاه هفتم، فرصت کسب دومین مدال خود و مدال دیگری برای کاروان ایران را از دست داد.

تراپ؛ یک قدم تا مدال و پایان تلخ

در بخش تراپ، نتایج نمایندگان ایران متفاوت بود. محمد بیرانوند در بخش انفرادی در جایگاه چهاردهم قرار گرفت و مرضیه پرورش‌نیا نیز به رتبه سیزدهم رسید.

در تراپ میکس، پرورش‌نیا و بیرانوند تا آستانه کسب مدال پیش رفتند، اما در نهایت با قرار گرفتن در جایگاه چهارم، دستشان از رسیدن به سکو کوتاه ماند تا تیراندازی ایران فرصت دیگری برای افزایش تعداد مدال‌های خود را از دست بدهد.

۱۴ تیرانداز و فقط یک برنز؛ زنگ خطر جدی برای تیراندازی

آنچه در عملکرد تیم ملی تیراندازی ایران در ناگویا بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، فاصله میان تعداد نمایندگان اعزامی و دستاورد نهایی است. ۱۴ تیرانداز ایران در رشته‌های تفنگ، تپانچه و تراپ به میدان رفتند، اما حاصل این حضور تنها یک مدال برنز بود، مدالی که آن هم در بخش تیمی میکس و با درخشش هانیه رستمیان و وحید گلخندان به دست آمد. این نتیجه در شرایطی رقم خورد که ملی‌پوشان ایران اردو‌های مختلفی را پشت سر گذاشته و در مسابقات متعدد پیش از بازی‌های آسیایی شرکت کرده بودند اما نتایج به‌دست‌آمده در مسابقات پیش از ناگویا نیز نشان می‌داد که نمی‌توان انتظار درخشش پررنگی از تیراندازی ایران در این دوره داشت.

قابل پیش‌بینی بود هانیه رستمیان که در سال‌های اخیر یکی از امید‌های اصلی تیراندازی ایران برای کسب مدال در مسابقات بزرگ بوده، در رقابت‌های منتهی به بازی‌های آسیایی نتوانسته بود نتایج درخشانی ثبت کند و در نهایت نیز تنها مدال برنز ایران در ناگویا را به دست آورد.

فدراسیون در آستانه انتخابات؛ وقت پاسخ به چند سؤال مهم

عملکرد تیراندازی ایران در ناگویا را نمی‌توان صرفاً به نتایج چند ورزشکار محدود کرد. فدراسیون تیراندازی در حالی این روز‌ها با سرپرست اداره می‌شود که قرار است پس از بازی‌های آسیایی، تکلیف مجمع انتخاباتی و رئیس آینده این فدراسیون مشخص شود. سهیل برخورداری، سرپرست فدراسیون، و امید نجاری، سرپرست دبیرکلی، در ماه‌های گذشته تلاش‌های زیادی برای آماده‌سازی تیم‌های ملی و حضور قدرتمند در بازی‌های آسیایی انجام داده‌اند، اما نتیجه به دست آمده نشان می‌دهد که مشکلات تیراندازی ایران ریشه‌ای‌تر از آن است که تنها با برگزاری اردو یا اعزام به مسابقات برطرف شود.

این پرسش جدی مطرح است که آیا مشکل از نحوه انتخاب ملی‌پوشان بوده، یا کادر فنی نتوانسته‌اند به اندازه کافی در رشد و پیشرفت ورزشکاران نقش‌آفرینی کنند؟ آیا امکانات و تجهیزات مورد نیاز در اختیار ملی‌پوشان قرار داشته یا کمبود‌هایی مانند فشنگ، بار دیگر سد راه ورزشکاران شده است؟ از سوی دیگر، برگزار نشدن منظم لیگ تیراندازی طی حدود یک سال گذشته نیز مسئله‌ای قابل تأمل است، موضوعی که می‌تواند در روند آماده‌سازی و حفظ آمادگی رقابتی تیراندازان تأثیرگذار باشد.

تیراندازی ایران نیازمند یک تغییر اساسی است

یک مدال برنز از ۱۳ نماینده در بازی‌های آسیایی، نتیجه‌ای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. فارغ از اینکه مسئولیت این ناکامی متوجه ورزشکاران، کادر فنی، نحوه استعدادیابی و انتخاب ملی‌پوشان، تجهیزات، برنامه‌ریزی یا مدیریت فدراسیون باشد، واقعیت این است که تیراندازی ایران در ناگویا نتوانست جایگاه مورد انتظار خود را در میان قدرت‌های آسیایی تثبیت کند.

اکنون که انتخابات فدراسیون تیراندازی در پیش است، شاید مهم‌ترین موضوع، عبور از تصمیم‌های مقطعی و حرکت به سمت یک برنامه بلندمدت و تخصصی باشد، برنامه‌ای که از استعدادیابی و لیگ منظم آغاز شود، به اردو و مسابقات تدارکاتی هدفمند برسد و در نهایت، ورزشکاران ایران را برای کسب مدال در رقابت‌های آسیایی و جهانی آماده کند.

ناگویا می‌تواند برای تیراندازی ایران صرفاً یک نتیجه تلخ نباشد، بلکه هشداری جدی برای ایجاد تحول در ساختار، مدیریت و برنامه‌ریزی این رشته باشد. رشته‌ای که ظرفیت مدال‌آوری بالایی دارد، اما برای بازگشت به مسیر موفقیت، بیش از هر زمان دیگری به یک نگرش جدید و تصمیم‌های اساسی نیازمند است.

کاروان ایران منتظر مدال‌های بیشتر بود

نگاهی به ۴ دوره بازی‌های آسیایی قبل از آیچی - ناگویا ۲۰۲۶، ثابت می‌کند تیراندازی همواره برای کاروان ایران مدال‌آوری کرده اگرچه هیچ‌گاه از جنس طلا نبوده و کمکی به ارتقای جایگاه کاروان ورزشی ایران نداشته است تا لزوم هر چه رسیدگی بیشتر به این رشته را اثبات کند.

در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۳ هانگژو، هانیه رستمیان و امیر جوهری‌خو برنز گرفتند، در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا، مه‌لقا جام بزرگ به برنز رسید، در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون، ۲ مدال نقره به دست آمد، نرجس امام قلی‌نژاد در انفرادی و تیم نرجس امام قلی‌نژاد، الهه احمدی و نجمه خدمتی نقره دوم را کسب کردند، در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ گوانگژو نیز ۲ مدال نقره تیمی و انفرادی را الهه احمدی، مه‌لقا جام بزرگ و نرگس امام‌قلی نژاددر تیمی و الهه احمدی در انفرادی کسب کردند.

چرا همه چشم‌ها به چند نفر دوخته شده است؟

نکته پایانی به اعزام نمایندگانی است که فرصت‌های زیادی را سوزانده‌اند. هانیه رستمیان در سال‌های اخیر توانمندی‌های خود را در کسب مدال ثابت کرده و حید گل‌خندان هم به او پیوست. حال سوال درباره نفراتی، چون جواد فروغی، نجمه خدمتی، شرمینه چهل امیرانی، امیرمحمد نکونام و.... است. ورزش قهرمانی جای نیست که ورزشکار احساس مصونیت کند. با توجه به افزایش قابل توجه هزینه‌ها و سطح انتظار مخاطبان ورزشی، ورزشکارانی که نمی‌توانند با وجود هزینه‌های فراوان برای کاروان ایران مدال‌آوری کنند، باید توجیه شوند، چون در رقابت با نمایندگان سایر کشورها، نمی‌توان شاهد تبدیل شدن فرصت به حسرت بود و خواسته مردم کسب مدال است نه اینکه به ناکامی عادت کنند.