در گفتوگو با آناتک بررسی شد
هسته زمین طول روز را تغییر می‌دهد
در شمشیربازی در روی همان پاشنه می‌چرخد، یک مدال برنز و دیگر هیچ
به گزارش خبرگزاری آنا، پرونده شمشیربازی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا در حالی بسته شد که حاصل کار پنج نماینده کشورمان تنها یک مدال برنزِ علی پاکدامن بود.در حالی که اعزام‌ها در این دوره از بازی‌ها کیفی بود اما ورزشکاران شمشیربازی رونق زیادی کسب نکردند. علی پاکدامن در سابر، پس از عبور از مرحله گروهی و جدول حذفی، در مرحله یک‌چهارم نهایی با محمد فتوحی، دیگر نماینده ایران روبرو شد و مقابل او به برتری رسید و در ادامه با شکست برابر شن چن‌پنگ از چین در مرحله نیمه‌نهایی، به مدال برنز دست پیدا کرد که تنها مدال شمشیربازی ایران لقب گرفت.
ناکامی ادامه‌دار سازنجیان
نجمه سازنجیان، تنها نماینده ایران در سابر بانوان، پس از صعود از مرحله گروهی و پیروزی برابر نماینده قزاقستان، به جمع ۱۶ نفر برتر رسید اما در این مرحله برابر زینب از ازبکستان شکست خورد و در جایگاه شانزدهم قرار گرفت و از گردونه رقابت‌ها حذف شد. او در سیزدهمین سال حضور تیم ملی و در 30 سالگی نتوانست توفیقی کسب کند.
ضعیف‌ترین عملکرد چهار دوره اخیر
در بخش تیمی چهار شمشیرباز ایران یعنی علی پاکدامن، محمد فتوحی، نیما زاهدی و طاها کارگرپور به میدان رفتند و نتوانستند به جمع مدال‌آوران اضافه شوند. این نتیجه در شرایطی رقم خورد که در دوره‌های گذشته، تیم سابر ایران موفق به کسب مدال شده بود.
نتایج اخیر تیم‌های ملی شمشیربازی در مسابقات مختلف، نشان می‌دهد که شمشیربازی از روزهای خوب، فاصله زیادی دارد. در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون، تیم سابر مردان ایران با ترکیب مجتبی عابدینی، علی پاکدامن و محمد رهبری به مدال نقره رسید.
چهار سال بعد و در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا نیز همین نسل موفق شد دو مدال که شامل برنز علی پاکدامن و نقره سابر تیمی بود را برای شمشیربازی ایران کسب کند و نسبت به دوره قبل خود، افزایش یک مدال داشته باشد.
در بازی‌های آسیایی هانگژو ۲۰۲۲ نیز تیم سابر ایران با ترکیب علی پاکدامن، فرزاد باهر، محمد فتوحی و محمد رهبری به مدال برنز رسید. ایران در مرحله یک‌چهارم نهایی هنگ‌کنگ را شکست داد و در نیمه‌نهایی برابر چین مغلوب شد تا در نهایت روی سکوی سوم قرار بگیرد.
در چهار دوره اخیر بازی‌های آسیایی، شمشیربازی ایران از کسب مدال‌های نقره و برنز تیمی و انفرادی در دوره‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ به کسب تنها یک برنز در ناگویا رسیده است که نشان می‌دهد عملکرد ورزشکاران شمشیربازی در این مدت، رو به عقب بوده است. نتایج اخیر شمشیربازی، تنها محدود به بازی‌های آسیایی ناگویا نیست و در مسابقات بین‌المللی دیگر از جمله جهانی و آسیایی نیز در سالیان اخیر، شاهد عملکرد خوبی نیستیم.
بخشی از این موضوع در تغییر نسل است اما بخشی دیگر به روند مدیریتی سالیان اخیر برمی‌گردد. شمشیربازی ایران طی سال‌های گذشته به نسل درخشانی وابسته بود که نفراتی همچون علی پاکدامن، مجتبی عابدینی، فرزاد باهر، محمد فتوحی و محمد رهبری را در اختیار داشت و اکنون با کنار رفتن بخشی از آن نسل، شمشیربازی با خلا ستارگان جدید روبرو شده است. نکته‌ای که آن را در ناگویا نیز مشاهده کردیم و تنها مدال کاروان ایران، توسط علی پاکدامنِ باتجربه به دست آمد.
جوان‌گرایی همچنان نتیجه نداده
طاها کارگرپور و نیما زاهدی از جمله نفرات جوانی هستند که در سال‌های اخیر فرصت حضور در ترکیب تیم ملی را پیدا کرده‌اند و تجربه حضور در رقابت‌های ناگویا را به دست آورده‌اند اما هنوز به موفقیت قابل‌توجهی دست پیدا نکرده‌اند.
این نتایج در شرایطی رقم می‌خورد که شمشیربازی یکی از رشته‌های المپیکی ایران است و طی سال‌های گذشته حضور مستمری در مهم‌ترین رقابت‌های بین‌المللی داشته است. عملکرد این رشته تنها محدود به رقابت‌های آسیایی نمی‌شود و این رشته المپیکی، نیازمند تغییرات گسترده فنی و مدیریتی است.
در کنار این موضوع، حواشی مختلفی که در سال‌های اخیر پیرامون این رشته و درگیری‌ها و اختلافات میان ورزشکاران، مربیان و عوامل بیرونی شکل گرفته، موجب افزایش نگرانی‌ها در مورد این رشته شده است.
لزوم تغییرات گسترده
هر آنچه هست، کاروان شمشیربازی ایران با کسب یک مدال به کار خود در ناگویا پایان داد اما نتایج کسب شده و حواشی متعدد این رشته، نشان‌دهنده این موضوع است که برای بازگشت شمشیربازی به ریل موفقیت، تغییرات گسترده‌ای باید رخ دهد.
مدال برنز پاکدامن در ناگویا اگرچه یک مدال برای کاروان ایران به همراه داشت اما در کنار آن باید به این واقعیت نیز توجه کرد که اتکای دوباره به یک چهره باتجربه، نمی‌تواند راه‌حل بلندمدت شمشیربازی ایران باشد. نسل جدید باید فرصت تجربه پیدا کند اما این تجربه زمانی ارزشمند خواهد بود که در نهایت به رقابت برای سکو و بازگشت شمشیربازی ایران به جایگاه سال‌های گذشته منجر شود.
انتهای پیام/
