علم و فناوری برای شهید تنگسیری ابزار حل مسائل کشور بود/ اهمیت گفت‌و‌گو با دانشجویان و نخبگان از نگاه فرمانده نیروی دریایی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، در روز گرامی‌داشت فرماندهان شهید، به سراغ حسین تنگسیری، فرزند سردار شهید «علیرضا تنگسیری فرمانده نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران» رفتیم تا درباره وجه علمی و آموزشی شخصیت پدرش، نگاه او به تحصیل، علم‌آموزی، فناوری، دانشگاه و ارتباط با دانشجویان و نخبگان گفت‌و‌گو کنیم؛ فرمانده‌ای که به گفته فرزندش، یادگیری و دنبال کردن دانش روز بخش مهمی از زندگی و مسئولیتش بود.

حسین تنگسیری در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا درباره نگاه پدرش به تحصیل و علم‌آموزی در خانواده اظهار کرد: حقیقتاً پدرم روی موضوع تحصیل ما اهتمام ویژه و حساسیت ویژه‌ای داشت. همیشه سعی می‌کرد این موضوع را پیگیری کند؛ چه در بحث مدارس و چه در ادامه مسیر تحصیل. تلاش می‌کرد مدارس خوب باشند تا بچه‌ها بتوانند در درسشان کم نگذارند.

وی افزود: واقعاً خروجی این نگاه هم همین بود. خواهر و برادرهایم هرکدام مسیر تحصیلی خودشان را داشتند؛ یکی دندانپزشک شد و یکی هم پاسدار شد. ما همیشه در خانواده چنین فضایی داشتیم.

پدرم در ۱۶ سالگی با جنگ مواجه شد

فرزند شهید تنگسیری با اشاره به شرایط زندگی پدرش در دوران آغاز جنگ گفت: پدرم در زمان آغاز جنگ فقط ۱۶ سال داشت و در واقع یک بچه دبیرستانی بود. از آنجا که خانواده ایشان در همان منطقه عملیاتی اروند، آبادان و اطراف آن ساکن بودند، از همان ابتدا جنگ تحمیلی درگیر این موضوع شد و تحصیلاتش ناتمام ماند.

وی ادامه داد: پدرم بعد از جنگ تازه تحصیل را شروع کرد و مدارکش را یکی‌یکی گرفت. در سال‌های دهه ۷۰ یادم هست که در رشته جغرافیایی سیاسی دانشگاه تهران قبول شده بود و درس می‌خواند. ما برای درس خواندن خودمان هم همت و تلاش پدرم را ملاک قرار داده بودیم. یادم می‌آید شب تا صبح اگر درس می‌خواند، ما خوشحال بودیم که کنارش بنشینیم. اگر خسته بود یا خواب‌آلود می‌شد، بیرون می‌رفت و در سرمای بیرون قدم می‌زد تا خوابش نبرد و درسش را بخواند. این مسیر را تا گرفتن مدرک دکتری در دانشگاه عالی دفاع ملی ادامه داد.

علم آموزی برای پدرم برای مدرک و درجه نبود

وی با اشاره به تحصیلات پدرش در کنار مسئولیت‌های نظامی بیان کرد: پدرم در همان زمان جنگ دوره‌های دافوس و دوره‌های فرماندهی و جنگ را نیز گذراند. این موضوع برای او اهمیت داشت که در کنار تجربه میدانی، دانش و فن و آموزش را هم داشته باشد. نکته مهم این است که با توجه به اینکه پدرم در حوزه دکترین دفاعی و دکترین دفاع دریایی و در حوزه نبرد نامتقارن، استفاده از قایق‌های تندرو و بدون سرنشین، فرد شناخته‌شده‌ای بود و خودش در این فضا متولی و فعال بود، واقعاً بار‌ها می‌توانست بگوید به این مدارک احتیاجی ندارد.

فرزند شهید تنگسیری افزود: ایشان اواخر دهه نود در آزمون شرکت کرده بود و پس از قبولی و در کلاس‌ها حضور پیدا کرده است. دکتری را هم به شکلی گرفت که فرمالیته نباشد. یعنی این‌طور نبود که یک‌دفعه مدرک دکتری برایش صادر شده باشد. واقعاً همه مراحل را طی کرد.

وی تأکید کرد: پدرم علم را برای علم و حل مسائل کشور می‌خواست، نه اینکه صرفاً مدرک یا درجه‌ای داشته باشد. حتی تصاویر مربوط به حضورش در آزمون‌ها و زمانی که کنکور داده بود هم در اینترنت وجود دارد و این مسیر ثبت و ضبط شده است.

اگر وارد کاری می‌شد، تا آخر می‌رفت

تنگسیری با اشاره به روحیه پدرش در دنبال کردن کار‌ها گفت: اگر پدرم وارد کاری می‌شد، واقعاً صددرصد توانش را می‌گذاشت. اگر وارد یک موضوع نمی‌شد، دلیل داشت و اگر وارد می‌شد، تا آخرش می‌رفت. پدرم فرمانده نیروی دریایی سپاه بود و فضای کاری‌اش در حوزه دریا بود و در همین حوزه شناخته شده بود، اما دوره‌های خلبانی بالگرد را هم به‌طور کامل گذراند و مدرک خلبانی بالگرد‌های ۲۱۴ و ۲۰۶ را گرفت.

فرزند شهید تنگسیری افزود: این موضوع به فضای کاری‌اش نیز ارتباط داشت. در مناطق دریایی، گاهی تردد بین جزایر اگر از مسیر دریایی مقدور نبود و لازم بود سریع‌تر انجام شود، از طریق هوایی صورت می‌گرفت؛ بنابراین می‌خواست حتی در چنین موضوعی هم معطل کسی نباشد.

وی اظهار کرد: در مقطعی که هنوز سپاه آبادان تشکیل نشده بود، پدرم با ژاندارمری همکاری می‌کرد. بعد که بسیج تشکیل شد، وارد بسیج شد و پس از تشکیل سپاه آبادان، عضو سپاه آبادان شد. برای او مهم نبود که این وظیفه در قالب سپاه باشد یا ارتش یا بسیج؛ اگر وظیفه‌ای برای دفاع و حراست از خاک وجود داشت، باید آن را انجام می‌داد.

فرزند شهید تنگسیری بیان کرد: به‌خصوص در دهه ۷۰ و بیشتر در دهه ۸۰، سپاه در حوزه‌هایی مانند موشکی و قایق‌های تندرو نشان داد که موضوع دانش را جدی گرفته است.

وی ادامه داد: همان تعبیر مورد تأکید رهبر شهید انقلاب یعنی «العلم سلطان» به همین معناست. اگر دانش بالستیک را نداشتیم یا دانش قایق‌های تندرو و دانش نبرد نامتقارن را نداشتیم، مشخص است که به شکل کلاسیک نمی‌شد با قدرتی مثل آمریکا درگیر شد. همین که متفاوت فکر کردیم و سراغ روش‌های متفاوت رفتیم، باعث شد بتوانیم در این حوزه‌ها پیش برویم. نگاه پدرم هم در دوران فرماندهی همین بود که دانش باید در حوزه دریا موضوعیت داشته باشد.

باید به دانش روز دریا توجه کرد

وی درباره نگاه شهید تنگسیری به آموزش دانشگاهی و فناوری‌های نوین اظهار کرد: این بحث خیلی گسترده است و اگر بخواهیم آن را باز کنیم، شاید ساعت‌ها بتوان درباره‌اش صحبت کرد. پدرم اهتمام بسیار ویژه‌ای به دانش روز داشت تا بداند نسبت این دانش به آب‌ها و دریا چیست و همان دانش را بیاوریم و در نیروی دریایی پیاده و عملیاتی کنیم. حتی اگر یک موضوع در دنیا هنوز در حد یک مفهوم و بود و به مرحله عملی نرسیده بود، نگاه پدرم این بود که آن را بررسی کنیم و ببینیم اگر امکان انجامش وجود دارد، ما اولین باشیم.

وی ادامه داد: در یک برهه موضوع قایق‌های پرنده و فناوری‌هایی که در دنیا درباره آنها بررسی می‌شد، مطرح بود. برخی از این موضوعات در حد مطالعات و بررسی‌های اولیه بودند. پدرم می‌گفت باید آنها را بشناسیم و بررسی کنیم.

فناوری‌هایی که هنوز در دنیا در حال بررسی بودند

تنگسیری گفت: در مورد برخی فناوری‌های مربوط به موشک‌های زیرآبی و سرعت پیمایش نیز موضوعاتی مطرح بود که هنوز در دنیا درباره آنها تحقیق می‌شد. نگاه پدرم این بود که این دانش‌ها را بشناسیم و اگر امکانش وجود دارد، به آنها چند قدم جلوتر نگاه کنیم.

وی افزود: اساس نگاهش این بود که باید دانش را بومی کنیم. معتقد بود بچه‌های ما در فضای دریا کار‌هایی انجام داده‌اند که باید درباره آنها مستند ساخته شود و این دستاورد‌ها برای مردم روایت شود.

ارتباط با دانشگاه و نخبگان برای پدرم مهم بود

فرزند شهید تنگسیری درباره توجه پدرش به جامعه دانشگاهی گفت: برای پدرم جامعه علمی کشور و دانشگاه خیلی مهم بود. هر سال در برنامه‌هایی که به مناسبت «روز ملی نخبگان» برگزار می‌شد، تأکید داشت که نخبگان و جامعه علمی کشور در قالب راهیان پیشرفت دریایی بیایند، ناو‌ها و دستاورد‌های نیروی دریایی را ببینند.

وی ادامه داد: برایش خیلی مهم بود که اهالی دانشگاه این فضا را از نزدیک ببینند. این موضوع فقط یک بازدید ساده نبود. دوست داشت دانشجویان و استادان بیایند، ببینند در اینجا چه اتفاقی افتاده و چه کار‌هایی انجام شده است.

بیش از ۶۰ هزار نفر در راهیان پیشرفت دریایی شرکت کردند

تنگسیری با اشاره به شمار بازدیدکنندگان راهیان پیشرفت دریایی گفت: در دوران فرماندهی پدرم، بیش از ۶۰ هزار نفر در راهیان پیشرفت دریایی حضور پیدا کردند. عدد دقیق را الان به خاطر ندارم و ممکن است ۶۱ یا ۶۴ هزار نفر بوده باشد، اما بیش از ۶۰ هزار نفر برای بازدید از دستاورد‌های نیروی دریایی سپاه به بندرعباس آمدند.

وی افزود: دانشجویان و نخبگان بخش مهمی از این بازدیدکنندگان بودند و دانشجویان دانشگاه آزاد هم تعداد زیادی در این برنامه‌ها حضور داشتند. گروه‌های مختلف دانشگاهی می‌آمدند و از نزدیک ناو‌ها و دستاورد‌ها را می‌دیدند.

فرزند شهید تنگسیری گفت: یکی از شیرینی‌های این سفر برای کسانی که می‌آمدند این بود که خود پدرم برایشان روایتگری می‌کرد و توضیحات را می‌داد. گروه پشت گروه می‌آمد و گروه قبلی می‌رفت و ایشان برای آنها وقت می‌گذاشت.

هم‌زبانی با دانشجو و استاد اهمیت زیادی داشت

وی ادامه داد: برای پدرم هم‌زبانی با دانشجو و استاد اهمیت ویژه‌ای داشت. کسانی که به جنوب رفت‌وآمد دانشگاهی داشتند، این تفاوت را احساس می‌کردند که شهید تنگسیری خودش در کنار دانشجویان حضور پیدا می‌کرد، با آنها می‌نشست و برایشان توضیح می‌داد.

تنگسیری افزود: بسیاری از کلیپ‌هایی که از حضور پدرم در کنار دانشجویان می‌بینید، مربوط به همین اردو‌های راهیان پیشرفت است. برای ایشان مهم بود که اولاً به نسل جوان بگویند اینجا چه اتفاقی در حال رخ دادن است و ما چه کرده‌ایم؛ دوم اینکه آن جوان نسبت به این پیشرفت احساس تعلق پیدا کند و خودش را بخشی از این بدنه و این پیشرفت بداند و برای ارتقای آن وقت بگذارد. پدرم هم برای این موضوع وقت زیادی می‌گذاشت. بار‌ها پیش می‌آمد که دوستان ما می‌خواستند به جنوب بروند و من سعی می‌کردم آنها را به دفتر یا بخش مربوطه وصل کنم، چون می‌دانستم اگر به خود حاجی وصل شوند، از اول تا آخر خودش می‌خواهد آنها را ببرد و بیاورد و برایشان توضیح بدهد (با خنده)

وی ادامه داد: علاقه او به روایت پیشرفت‌های علمی خیلی زیاد بود. این موضوع برایش لذت‌بخش بود و دوست داشت مردم، به‌خصوص جوانان و دانشگاهیان، بدانند چه اتفاقی در حال رخ دادن است.

اهمیت آب و دریا را باید برای مردم توضیح داد

تنگسیری گفت: یادم هست سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳ در مجموعه‌ای که با حاج حسین یکتا در ارتباط بودیم، موضوع ورود به فضای دریا و توجه به آن مطرح شد. یکی از نکاتی که روی آن تأکید شده بود، این بود که ارزش و اهمیت آب و دریا برای مردم توضیح داده شود.

وی ادامه داد: این نگاه وجود داشت که مردم باید ارزش و اهمیت این آب‌ها را بشناسند. بعد‌ها هم بیشتر مشخص شد که موضوع دریا و تنگه هرمز موضوعی نیست که تازه مطرح شده باشد؛ این مسئله همیشه وجود داشته است.

مطالعه مستمر و پیگیری مقالات روز در حوزه دریا

فرزند شهید تنگسیری با اشاره به مطالعه مستمر پدرش اظهار کرد: پدرم همیشه مقالات روز دنیا در حوزه دریایی را دنبال می‌کرد. من زبان می‌خواندم و اگر مقاله‌ای به زبان دیگری بود، از من می‌خواست آن را برایش ترجمه کنم. گر سخنرانی، مصاحبه یا مطلبی منتشر می‌شد، از من می‌خواست بازخورد‌ها و نظرات کارشناسان را هم به زبان انگلیسی و در بخش نظر‌ها و دیدگاه‌ها بررسی کنم و آنها را دسته‌بندی کنم و در اختیارش بگذارم.

تنگسیری ادامه داد: می‌خواهم بگویم نسبت به اینکه علم و فناوری یک بخش لاینفک حوزه دریاست، نگاه بسیار جدی داشت. چون در دریا، همان‌طور که ایمان مهم است، اگر علم نداشته باشید واقعاً با ایمان خالی نمی‌توانید بجنگید. ابزار و کاربرد آن ابزار نیز به همان اندازه اهمیت دارد.

وی گفت: حتی در بحث فیلم هم همین‌طور بود. گاهی به ما می‌گفت فیلم‌های سینمایی مرتبط با نیروی دریایی و دریا را ببینیم. حتی اگر یک فیلم قدیمی دریایی هم می‌دید، از داخل آن مطلب درمی‌آورد و نکته‌ای یاد می‌گرفت.

فرزند شهید تنگسیری افزود: اگر من یک کلیپ درباره فناوری دریایی می‌دیدم، حتی اگر چیزی شبیه یک محتوای ساده در فضای مجازی بود، آن را دانلود می‌کردم تا ایشان ببیند. برایش مهم بود که مجموعه متنوعی از اطلاعات و امکانات را داشته باشد تا بعد‌ها در تصمیم‌گیری و فکر کردن درباره یک کار متفاوت بتواند از آنها استفاده کند. گاهی ممکن بود درباره موضوعی بگوید من این را ۱۰ سال پیش دیده بودم که فلان کشور ساخته بود. یعنی همیشه باید نسبت به موضوع تجهیز و فناوری مسلط می‌بود.

نگاه شهید تنگسیری به فناوری، کاربردی بود

تنگسیری تأکید کرد: به نوعی نگاه ایشان به علم و نگاهش به فناوری، نگاه ادایی و نمایشی نبود؛ کاملاً کاربردی بود. خودش سوار موضوع بود و می‌دانست چه چیزی را برای چه کاری می‌خواهد.

وی ادامه داد: برای ایشان علم و فناوری چیزی نبود که فقط درباره‌اش صحبت شود؛ باید در کار استفاده می‌شد و اگر یک فناوری می‌توانست در حوزه دریا کاربرد داشته باشد، باید آن را شناخت و امکان استفاده از آن را بررسی کرد.

خانواده‌ای با اهمیت ویژه به تحصیل

فرزند شهید تنگسیری در بخش دیگری از گفت‌و‌گو درباره تحصیلات اعضای خانواده گفت: برادر کوچک‌ترم متولد سال ۱۳۷۰ و دندانپزشک است. برادردیگرم متولد سال ۱۳۶۷ و پاسدار است و در همان فضای دریایی فعالیت دارد و دوره غواصی را هم گذرانده است. خودم هم یک طلبه و فعال فرهنگی هستم که در حوزه تبلیغات دینی و ارتباط با طلاب خارجی فعالیت می‌کنم.