آموزش دانش‌آموزان استثنایی بدون افزایش نیروی انسانی به کیفیت مطلوب نمی‌رسد

ششش
بنیان‌گذار سازمان آموزش‌ و پرورش استثنایی کشور، با تأکید بر ضرورت افزایش نیروی انسانی در مدارس استثنایی اظهار کرد: در برخی کشورها برای هر دانش‌آموز استثنایی حداقل ۲ مربی و معلم پیش‌بینی شده است؛ در حالی که در ایران گاهی یک معلم مسؤول آموزش 6ـ5 دانش‌آموز است؛ بنابراین حضور مربی، دستیار و حتی مشارکت والدین برای ارتقای کیفیت آموزش، ضروری است.

به گزارش خبرنگار آنا غلامعلی افروز در آیین آغاز سال تحصیلی در مجتمع استثنایی سروش با تأکید بر ضرورت توجه ویژه به دانش‌آموزان استثنایی و خانواده‌های آنان اظهار کرد: باور قلبی من این است که در کشورهای توسعه‌یافته دنیا، بیشترین تلاش و توجه به دانش‌آموزان استثنایی و خانواده‌های آنها اختصاص پیدا می‌کند و این کشورها بودجه‌های قابل توجهی برای این حوزه در نظر گرفته‌اند.

وی افزود: خانواده‌های دانش‌آموزان استثنایی نیز در این مسیر مطالبه‌گر هستند، چراکه اگر مطالبه‌گری وجود نداشته باشد، امور به درستی پیش نمی‌رود.

ضرورت افزایش نیروی انسانی در مدارس استثنایی

افروز با اشاره به نسبت نیروی انسانی به دانش‌آموزان در مدارس استثنایی گفت: در برخی کشورها برای هر کودک استثنایی حداقل ۲ مربی و معلم پیش‌بینی شده است، در حالی که در کشور ما گاهی یک معلم باید کلاس ۵ یا ۶ نفره را به تنهایی اداره کند.

بنیان‌گذار سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی ادامه داد: برای ارتقای کیفیت آموزش باید در کنار معلم، مربی و دستیار نیز حضور داشته باشند و حتی می‌توان از ظرفیت و کمک والدین استفاده کرد.

وی تأکید کرد: آموزش دانش‌آموزان استثنایی نیازمند نیروی انسانی کافی و تخصصی است و باید شرایطی فراهم شود که معلم به تنهایی بار تمام فرایند آموزشی و تربیتی را بر دوش نکشد.

آموزش فراگیر؛ مسیری دوسویه میان مدارس عادی و استثنایی

افروز با تأکید بر ضرورت توسعه آموزش فراگیر و تلفیقی بیان کرد: دانش‌آموزان استثنایی در تمام دنیا در کنار دانش‌آموزان مدارس عادی حضور دارند و ما نیز باید این رویکرد را بیش از گذشته توسعه دهیم.

وی افزود: پیش از هر چیز باید در اندیشه و نگاه ما نسبت به دانش‌آموز عادی و استثنایی وحدت ایجاد شود و معلمان نیز این باور را داشته باشند که متخصص تعلیم و تربیت هستند و باید با عشق و علاقه در حوزه آموزش و پرورش استثنایی فعالیت کنند.

بنیان‌گذار سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی حضور دانش‌آموزان استثنایی در مدارس عادی را تنها یک اقدام آموزشی ندانست و گفت: این حضور می‌تواند برای رشد و شکوفایی شخصیت سایر دانش‌آموزان نیز بسیار مؤثر باشد.

پیشنهاد حضور دانش‌آموزان عادی در مدارس استثنایی

افروز بر ضرورت شکل‌گیری ارتباط دوسویه میان مدارس عادی و استثنایی تأکید کرد و گفت: این ارتباط باید دوطرفه باشد و دانش‌آموزان مدارس عادی نیز به مدارس استثنایی بیایند.

وی ادامه داد: برای مثال، در مناطقی مانند منطقه ۴ می‌توان هماهنگی کرد تا کلاس‌های مدارس عادی یک روز در هفته یا حداقل نیمی از یک روز در ماه در مدرسه استثنایی تشکیل شود تا دانش‌آموزان عادی در کنار همسالان خود قرار گیرند و از نزدیک خلاقیت، اراده و توانمندی آنان را ببینند.

افروز خاطرنشان کرد: ممکن است یک دانش‌آموز با محدودیت بینایی یا جسمی مواجه باشد، اما ذهنی بسیار خلاق و توانمند داشته باشد. دانش‌آموزان مدارس عادی باید این توانمندی‌ها را از نزدیک ببینند و از آنها بیاموزند.

«آهستگان» به جای واژه‌های نادرست

وی همچنین بر ضرورت اصلاح ادبیات و واژگان مورد استفاده درباره دانش‌آموزان استثنایی تأکید کرد و گفت: زیبنده‌تر است به جای واژه‌هایی مانند کم‌توان یا عقب‌مانده، از واژه زیبای «آهستگان» استفاده کنیم؛ واژه‌ای برگرفته از این فرهنگ که «رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود».

افروز افزود: این دانش‌آموزان در مراکزی با سابقه بیش از ۲۵ سال، توانمندی‌های شگرفی در ورزش‌های باستانی، هنرهای مدرن و حوزه خلاقیت از خود نشان داده‌اند.

چالشگران هوشمند در مسیر افتخارآفرینی جهانی

بنیان‌گذار سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی با اشاره به مفهوم «چالشگری» اظهار کرد: این دانش‌آموزان در سراسر مدارس و نظام آموزش‌وپرورش کشور حضور دارند؛ دانش‌آموزانی بااستعداد که با یک مانع قابل توجه مواجه هستند.

وی افزود: چالشگری یعنی مقابله با موانع، جنگیدن با محدودیت‌ها و به میدان آمدن. ما گروهی از همین دانش‌آموزان چالشگر را در قالب رویداد «هنر برای همه» به مسابقات تایلند اعزام کردیم که در کنگره‌ای با حضور مسئولان عالی‌رتبه، گروه ایران رتبه نخست جهان را کسب کرد.

افروز ادامه داد: چالشگر یعنی دانش‌آموزی که با وجود نابینایی شاگرد اول می‌شود یا با وجود ناشنوایی به یک نخبه جهانی تبدیل می‌شود.

این دانش‌آموزان در عین داشتن چالش، از هوش و استعداد بسیار بالایی برخوردار هستند.

نام‌های نادرست، باورهای نادرست ایجاد می‌کنند

افروز با اشاره به دوران مسئولیت خود در سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی گفت: زمانی که مسئولیت این سازمان را بر عهده گرفتم، یکی از نخستین اقداماتم تغییر تابلوهای نامناسب مدارس بود، چراکه باور دارم نام‌های غلط، باور غلط و در نهایت رفتار غلط ایجاد می‌کنند.

وی تصریح کرد: حوزه آموزش‌وپرورش استثنایی طیف گسترده‌ای از استعدادهای درخشان و تیزهوشان تا دانش‌آموزان دارای نیازهای خاص را دربرمی‌گیرد و این فرزندان شایسته دستیابی به بالاترین قله‌ها هستند.

سرمایه‌گذاری بر آموزش به‌هنگام برای رسیدن به خودکفایی

افروز با تأکید بر ضرورت سرمایه‌گذاری دولت در حوزه آموزش و توانبخشی دانش‌آموزان استثنایی اظهار کرد: دولت باید بیشترین سرمایه‌گذاری را ابتدا در حوزه پیشگیری دقیق از تولد آسیب‌ها و سپس در توانبخشی و آموزش به‌هنگام انجام دهد.

وی توضیح داد: آموزش به‌هنگام به این معناست که از نخستین فرصت‌ها آموزش آغاز شود و استمرار پیدا کند تا این فرزندان بتوانند به بالاترین سطح خودکفایی و کارآمدی برسند و این هدف کاملاً دست‌یافتنی است.

بنیان‌گذار سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی در پایان خاطرنشان کرد: رشته روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی امروز در دانشگاه‌های جهان و کشور جایگاه ممتازی دارد و فارغ‌التحصیلان این رشته از کارآمدترین استادان هستند.

افروز گفت: این کودکان به‌راستی بهشتیان روی زمین هستند و همواره مشمول حمایت و یاد خداوند قرار دارند؛ بنابراین وظیفه همه ماست که با تمام وجود و در طبق اخلاص، برای پیشرفت، توانمندسازی و شکوفایی آنان گام برداریم.

انتهای پیام/

ارسال نظر