دیدار شی و ترامپ در سایه رقابت‌های زیرپوستی و بحران خاورمیانه

ببه گزارش خبرگزاری آنا به نقل از الجزیره، هرچند در سطح رسمی تلاش‌هایی برای حفظ آرامش صورت گرفته، اما اقدامات متقابل دو کشور نشان می‌دهد که این «آتش‌بس تجاری» بسیار شکننده است. کارشناسان معتقدند این نشست بیش از آنکه نقطه‌ی عطفی برای بهبود روابط باشد، ابزاری برای جلوگیری از سقوط به درگیری‌های مستقیم است.

«آنا سوانسون» در روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به تجربه آتش‌بس سال گذشته در کره جنوبی، تأکید می‌کند که ثبات سیاسی لزوماً به معنای توقف اقدامات متقابل نیست. وی معتقد است رقابت دو کشور از سطح سیاست به سطح «جنگ‌های زیرپوستی» رسیده است.

«اسکات بیسنت»، وزیر خزانه داری آمریکا، در توصیفی استعاره‌ای، رابطه واشنگتن و پکن را به یک «بازی آبی» تشبیه کرده است؛ جایی که رهبران در سطح آب توپ را به یکدیگر پاس می‌دهند، اما در اعماق، ضربات استراتژیک و مخرب به یکدیگر وارد می‌کنند.

این ضربات در محور‌های زیر تجلی یافته است:

جنگ فناوری: محدودیت‌های شدید آمریکا بر شرکت‌های چینی و پاسخ متقابل پکن با نظارت بر صادرات مواد معدنی و فلزات نادر.

فشار تجاری: تقاضای آمریکا برای افزایش خرید‌های چین از محصولات کشاورزی و هواپیما در مقابل، محدودیت‌های پکن بر سرمایه‌گذاری‌های خارجی.

هوش مصنوعی: رقابت استراتژیک برای تسلط بر فناوری‌های نسل آینده که امنیت ملی هر دو طرف را تحت تأثیر قرار داده است.

تحلیلگران مؤسسه بروکینگز و روزنامه واشنگتن‌پست، ابعاد خطرناک این رقابت را فراتر از مسائل اقتصادی می‌بینند:

۱. معمای تایوان: «رابرت دی‌کابلان» هشدار می‌دهد که ابهام در سیاست‌های مربوط به تایوان می‌تواند منجر به سوءبرداشت‌های فاجعه‌بار و در نهایت درگیری نظامی شود. وی تأکید می‌کند که جنگ در غرب اقیانوس آرام، زنجیره تأمین جهانی را به کلی مختل خواهد کرد.

۲. تأثیر جنگ‌های منطقه‌ای: گزارش‌های منتشر شده در واشنگتن‌پست نشان می‌دهد که درگیر شدن آمریکا در تنش‌های خاورمیانه (از جمله درگیری‌های مربوط به ایران) می‌تواند توان نظامی و تمرکز راهبردی واشنگتن را برای مقابله با چین در اقیانوس آرام کاهش دهد.

به نظر می‌رسد نشست ترامپ و شی‌جین‌پینگ، به دنبال رسیدن به یک «ترتیب موقت» برای مدیریت اختلافات است. طبق تحلیل‌های فایننشال تایمز و نیویورک تایمز، دو ابرقدرت به دنبال راهی هستند که بدون از دست دادن برتری‌های استراتژیک خود، از وقوع یک جنگ تمام‌عیام که منافع هر دو طرف را نابود می‌کند، جلوگیری کنند.

این دیدار اگرچه ممکن است با اعلامیه‌هایی مبنی بر همکاری در حوزه‌هایی نظیر «ایمنی هوش مصنوعی» یا «کاهش تعرفه‌های غیرحساس» همراه باشد، اما عدم وجود اعتماد بنیادین، این همکاری‌ها را تنها به یک «آتش‌بس مدیریت‌شده» تبدیل خواهد کرد.