عزیزنیا: برای تضمین مدال نمی‌رفتم؛ برای کسب مدال به ناگویا می‌رفتم/ به جای حرف، رنکینگ و کارنامه‌ام را ببینید

علی عزیزنیا در گفت‌وگو با خبرگزاری آنا در واکنش به حواشی پیش آمده پس از آنکه فرصت حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا را به دلیل بیماری اسب خود از دست داد؛ تصریح کرد: همیشه با صحبت‌های مغرضانه مواجه بوده‌ام و این موضوع متأسفانه در ورزش ما وجود دارد. با این حال، فکر می‌کنم تاریخ سوارکاری ایران نشان می‌دهد که چه افتخاراتی کسب کرده‌ام و چه عناوینی به دست آورده‌ام. بعید می‌دانم کسی بتواند به این سادگی چنین افتخاراتی را تکرار کند.

وی ادامه داد: اینکه من اعزام بشوم یا نشوم، از ابتدا موضوعی نبود که شخصاً برای آن تقاضا کرده باشم. اتفاقاً فشار کمیته ملی المپیک و فدراسیون سوارکاری برای اعزام من وجود داشت. حضور در مسابقات و رقابت برای پرچم ایران برای هر ورزشکاری افتخار است و این موضوع برای من هم اهمیت زیادی دارد. از طرفی، اگر نتایج من، رنکینگم و عناوینی که در سال‌های اخیر به دست آورده‌ام بررسی و با رنکینگ و نتایج سایر نفرات مقایسه شود، مشخص خواهد شد که بسیاری از صحبت‌هایی که مطرح می‌شود، اساس و مبنای دقیقی ندارد. کافی است نتایج و عملکرد ورزشکاران را بررسی کنند تا مشخص شود چه کسی چه جایگاهی دارد.

اتفاقات قرنطینه خارج از اختیار ما بود

ملی‌پوش سوارکاری خاطرنشان کرد: در مورد اتفاقاتی که برای اسب من رخ داد نیز باید توضیح بدهم این مسائل خارج از اختیار ما بود. اسب با تست مناسب وارد قرنطینه شد و در زمان ورود هیچ مشکلی وجود نداشت. در دوره قرنطینه ممکن است برای هر اسبی چنین اتفاقی رخ دهد، اما حدود ۸۰ درصد کشورهای دنیا چنین شرایطی را می‌پذیرند. ژاپن امسال پاسخ یکی از تست‌ها را نپذیرفت و همین مسئله باعث ایجاد مشکل شد.

وی تأکید کرد: اینکه عده‌ای بخواهند درباره چنین موضوعی صحبت‌های مغرضانه مطرح کنند، مسئله جدیدی نیست. خودمان تمام هزینه‌ها را پرداخت کرده‌ایم. آیا کسی هزینه‌ای به ما کمک کرده است؟ آیا کسی هزینه اردو یا آماده‌سازی را پرداخت کرده است؟ تمام هزینه‌های مربوط به حضور و آماده‌سازی شخصاً پرداخت شده است. از ما خواسته شد که برای بازی‌های آسیایی برویم و با افتخار پذیرفتیم. بنابراین به کسی بدهکار نیستیم. تنها چیزی که می‌توانیم بگوییم این است که از فدراسیون تشکر کنیم که تلاش خود را انجام داد و تا آخرین لحظات برای اعزام ما کمک کرد.

۸۰ هزار یورو هزینه کردم

عزیزنیا یادآور شد: من به خاطر بازی‌های آسیایی حدود دو ماه بیشتر در اروپا ماندم و این موضوع نزدیک به ۷۰ تا ۸۰ هزار یورو هزینه اضافی برای من داشت. بنابراین وقتی کسی چنین هزینه‌ای را شخصاً پرداخت می‌کند و برای پرچم کشورش مسابقه می‌دهد، انتظار دارد حداقل عملکرد و نتایجش مورد بررسی قرار بگیرد. متأسفانه در ایران افرادی درباره سوارکاری اظهارنظر می‌کنند که تخصص و ارتباط کافی با این رشته در سطح بین‌المللی ندارند. در حالی که بسیاری از سوارکاران ایرانی در یک فضای محدود برای خودشان مسابقه می‌دهند و درباره نتایج خودشان صحبت می‌کنند، اما ارتباط چندانی با فضای حرفه‌ای سوارکاری در دنیا ندارند. در دو ماه گذشته در اروپا در سه مسابقه شرکت کردم و در یکی از آنها، در رقابتی با حضور حدود ۶۰ سوارکار، نفر اول شدم. بنابراین نتایج و عملکرد من مشخص است و نیازی نیست وارد بحث‌های حاشیه‌ای شوم.

نتایجم بهترین پاسخ به منتقدان است

وی خاطرنشان کرد: الحمدالله نه به کسی بدهکار هستم، نه از کسی پولی گرفته‌ام و نه وابستگی مالی به کسی دارم. فدراسیون از من خواست که در بازی‌های آسیایی شرکت کنم. بهترین پاسخ به صحبت‌های مغرضانه، نتایج مسابقات است. از یک ماه آینده مسابقات بین‌المللی در امارات آغاز می‌شود و نتایجی که در این مسابقات به دست می‌آورم، نشان خواهد داد که توانایی و شرایط من چگونه است. واقعاً حوصله پاسخ دادن به مغرضان را ندارم، چون پرداختن بیش از حد به این موضوعات باعث می‌شود از هدف اصلی دور شوم. اگر قرار است درباره یک ورزشکار صحبت شود، ابتدا نتایج، رنکینگ و سابقه او بررسی شود و بعد درباره‌اش اظهارنظر کنند.

غروی با هزینه شخصی برای ایران تلاش می‌کند

عزیزنیا یادآور شد: دیگر نماینده ایران فائزه غروی نیز است و این سوارکار زن به‌تنهایی حدود چهار ماه است در اروپا حضور دارد و با تمام توان تلاش می‌کند. باید از چنین ورزشکاری حمایت و قدردانی شود. او با هزینه شخصی بسیار سنگین و شرایط اقتصادی فعلی در اروپا مانده، اسپانسر دارد و شرایطی را برای خودش فراهم کرده تا بتواند برای کشورش تلاش کند. هزینه‌های او بسیار سنگین است. فقط هزینه پرواز او حدود ۲۳ هزار یورو بوده و علاوه بر آن، هزینه نگهداری اسب و سایر مخارج را نیز خودش پرداخت می‌کند. اگر او نمی‌رفت، چه کسی قرار بود برود؟ حداقل او می‌رود، تجربه کسب می‌کند و برای کشورش تلاش می‌کند.

باید از ورزشکارانی که با هزینه شخصی اعزام می‌شوند حمایت کرد

ملی‌پوش سوارکاری تصریح کرد: اگر چهار یا پنج دوره در بازی‌های آسیایی شرکت کرده بودیم، امروز بهتر می‌دانستیم که حضور در چنین مسابقاتی چقدر دشوار است. تیم‌هایی مانند عربستان، امارات و سایر کشورهای حاضر در این رقابت‌ها سال‌ها تجربه دارند و با امکانات بسیار زیادی وارد مسابقات می‌شوند. شما نمی‌دانید تیم‌های آنها با چه تجهیزاتی به مسابقات می‌آیند. آن وقت ما هنوز درباره این صحبت می‌کنیم که اصلاً تیم به بازی‌های آسیایی برود یا نرود. واقعاً عجیب است که هنوز چنین تفکری وجود دارد. به جای اینکه از ورزشکاری که با هزینه شخصی در اروپا مانده و برای کشورش تلاش می‌کند حمایت کنیم، گاهی با صحبت‌هایمان روحیه او را از بین می‌بریم. این مسائل نه‌تنها کمکی به ورزشکار نمی‌کند، بلکه ممکن است او را از ادامه مسیر دلسرد کند.

سوارکاری ایران به تجربه بین‌المللی بیشتری نیاز دارد

وی یادآور شد: اگر بخواهیم وارد جزئیات شویم، یکی از مشکلات اصلی این است که اعزام‌های سوارکاری ایران به مسابقات بین‌المللی کم بوده است. فدراسیون به دلیل همین محدودیت اعزام‌ها، تجربه کافی برای مدیریت و برنامه‌ریزی چنین مسابقاتی نداشته و طبیعی است که کار با سختی بیشتری انجام شود. در گذشته نیز ساختار مشخص و تعریف‌شده‌ای برای این مسابقات وجود نداشت و فدراسیون با مشکلات و شرایط خاص خودش مواجه بود. اما افرادی که امروز در فدراسیون حضور دارند با زحمت و تلاش زیادی کار را جلو برده‌اند و این ساختار باید به مرور کامل‌تر شود. راه اصلاح این وضعیت، اعزام بیشتر ورزشکاران و کسب تجربه است. بچه‌ها باید به مسابقات بین‌المللی بروند، تجربه کنند و با استانداردهای روز دنیا آشنا شوند. خوشبختانه بسیاری از ورزشکاران ما حتی با هزینه شخصی این کار را انجام می‌دهند و باید از آنها حمایت کرد.

دنیا از سوارکارانش حمایت می‌کند

عزیزنیا یادآور شد: امروز در دنیا از یک سوارکار از صفر تا صد حمایت می‌شود. برای سوارکار اسب تهیه می‌کنند، امکانات فراهم می‌کنند و حتی شرایط حضور در مسابقات را در بالاترین سطح برای او مهیا می‌کنند. در برخی کشورها ورزشکار با امکانات بسیار بالا و حتی پرواز بیزینس‌کلاس به مسابقات اعزام می‌شود. آن وقت ما هنوز درباره این صحبت می‌کنیم که آیا تیم باید به بازی‌های آسیایی برود یا نه و مسائل حاشیه‌ای مانند اینکه چه امکاناتی در اختیار ورزشکار قرار گرفته، مطرح می‌شود. به نظرم این مسائل در مقایسه با اصل موضوع چندان اهمیتی ندارد. اگر یک نفر به صورت تیمی اعزام نشده و یک ورزشکار به صورت انفرادی رفته، نباید اصل موضوع را فراموش کنیم. من اگر به خاطر بازی‌های آسیایی دو ماه بیشتر در اروپا نمی‌ماندم، شاید ۵۰ یا ۶۰ هزار یورو هزینه کمتری متحمل می‌شدم. اما این هزینه را برای حضور در مسابقات و نمایندگی ایران پرداخت کردم.

کارنامه‌ام مشخص است

وی عنوان کرد: من نمی‌دانم چه مطالبی درباره من نوشته شده و واقعاً هم دنبال کردن این مسائل برایم اهمیتی ندارد. کارنامه و نتایج من مشخص است. اگر کسی می‌تواند در تاریخ سوارکاری ایران، از دوران قبل از انقلاب تا امروز، سوارکاری را معرفی کند که در رده ۱۶۰ پنج‌ستاره بدون خطا مسابقه داده باشد، در رده چهارستاره با ارتفاع ۵۵ نیز بدون خطا کار کرده باشد، در رده سه‌ستاره بدون خطا مسابقه داده باشد و همزمان این تعداد عنوان در مسابقات مختلف و معتبر داشته باشد، می‌تواند نام او را مطرح کند. نمی‌گویم حتماً شانس مدال داشته‌ام یا فرد دیگری شانس مدال نداشته است. باید بر اساس نتایج و عملکرد واقعی صحبت کنیم. اگر ورزشکاری شانس مدال دارد، باید از او حمایت شود و اگر هم ندارد، باید بر اساس واقعیت تصمیم گرفته شود.

حمایت از غروی به جای تضعیف روحیه او

ملی‌پوش سوارکاری یادآور شد: الان یک خانم سوارکار به تنهایی در حال رفتن و تلاش برای کشورش است. به جای اینکه از او حمایت کنیم، نباید با صحبت‌های مختلف روحیه‌اش را تضعیف کنیم. او با هزینه شخصی بسیار بالا در اروپا مانده و تلاش می‌کند. اگر قرار است سوارکاری ایران پیشرفت کند، باید از چنین نفراتی حمایت شود و اجازه بدهیم تجربه بین‌المللی کسب کنند. تیم‌های دیگر از سال‌ها قبل برای چنین مسابقاتی برنامه‌ریزی کرده‌اند و تجربه زیادی دارند. ما هم باید از همین امروز این مسیر را شروع کنیم. نمی‌توانیم بدون اعزام، بدون مسابقه و بدون تجربه بین‌المللی انتظار داشته باشیم که یک‌باره در سطح آسیا و جهان نتیجه بگیریم.

اندونزی شانس مدال دارد؟

عزیزنیا تصریح کرد: لیست موفقیت‌های من در یک سال اخیر کاملاً مشخص است. اگر با این همه افتخار شانس مدال نداشتم حتماً شانس مدال برای نماینده اندونزی بوده است؟! لیست عناوینی که در دوران سوارکاری کسب کردم در تاریخ سوارکاری ایران بی‌نظیر است. بهترین پاسخ به همه صحبت‌ها نیز در نهایت نتایجی است که در میدان مسابقه به دست می‌آید. من اگر برای ایران به مسابقات قهرمانی جهان می‌رفتم، هیچ ادعایی مبنی بر تضمین مدال نداشتم. اما با این کارنامه، قطعاً حق این را داشتم که برای کشورم رقابت کنم، توانایی‌ام را در بزرگ‌ترین میدان نشان بدهم و شانس خودم را امتحان کنم.

برای کسب مدال می‌رفتم

وی تصریح کرد: برای تضمین مدال نمی‌رفتم، برای کسب مدال می‌رفتم. بین این دو، تفاوت بسیار بزرگی وجود دارد. عدم حضور من در مسابقات، به دلیل یک اتفاق غیرقابل پیش‌بینی در آخرین مرحله قرنطینه و مثبت شدن تست PCR در همان زمان بود؛ موضوعی که نه در اختیار من بود، نه فدراسیون و نه هیچ فرد دیگری. قوانین قرنطینه و سلامت ورزشکاران باید رعایت شود و من هم کاملاً به آن احترام می‌گذارم. اما اینکه بعد از این اتفاق گفته شود: «ایران از اول شانسی نداشت» نه با واقعیت کارنامه من همخوانی دارد و نه با مسیری که برای رسیدن به این سطح طی شده است. اتفاقاً افسوس اصلی دقیقاً همین‌جاست، فرصت نشان دادن توانایی و شانس رقابت در میدان، نه به خاطر نتیجه مسابقه، بلکه به خاطر یک اتفاق پزشکی و قرنطینه‌ای خارج از اختیار ما از بین رفت. 

برای ایران تا آخرین قدم می‌جنگم

عزیزنیا تأکید کرد: چون احتمال مدال کم است، پس شرکت نکنیم. چرا باید خودمان را قبل از شروع مسابقه حذف کنیم؟ ورزش قهرمانی با این جمله شروع نمی‌شود که: حتماً مدال می‌گیریم.» ورزش قهرمانی از جایی شروع می‌شود که آن‌قدر تلاش کنی تا حق ایستادن در خط شروع را به دست بیاورید. من آن مسیر را طی کردم. در ۱۴۰، ۱۴۵، ۱۵۰، ۱۵۵ و حتی ۱۶۰ سانتی‌متر رقابت کردم. در مسابقات دو، سه، چهار و پنج‌ستاره حضور داشتم. روی سکو رفتم. در گراندپری نتیجه گرفتم. در برابر سوارکاران مدعی رقابت کردم. در اروپا و خاورمیانه نتیجه گرفتم. و در نهایت، برای نخستین بار در تاریخ سوارکاری ایران، به سطح قهرمانی جهان رسیدم. این‌ها «ادعا» نیست. این‌ها نتیجه‌اند. پس اگر کسی می‌گوید ایران شانسی نداشت، نمی‌خواهم با حدس جوابش را بدهم. فقط می‌گویم به نتایج نگاه کنید. برای ایران به این میدان می‌رفتم. نه با ادعای اینکه حتماً مدال می‌گیرم، بلکه با باور به اینکه حق دارم رقابت کنم. افسوس من این است که فرصت رقابت از من گرفته شد؛ فرصتی که برای رسیدن به آن سال‌ها جنگیده بودم. اما این مسیر برای من تمام نشده است. برای ایران تا آخرین قدم می‌جنگم.