آمریکا در گرینلند 2 پایگاه جدید می‌سازد

بررسی های نظامی امریکا در گرینلند
در اقدامی برای بازپس‌گیری جایگاه استراتژیک خود در قطب شمال، ایالات متحده و دانمارک قرار است امروز توافق‌نامه‌ای را برای بازسازی پایگاه‌های نظامی دوران جنگ سرد در جزیره گرینلند امضا کنند. این توافق که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل مطرح می‌شود، پاسخ مستقیم به فشارها و تهدیدهای پیشین دونالد ترامپ برای افزایش حضور نظامی در این منطقه است.

به گزارش خبرگزاری آنا بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از سه منبع آگاه، دولت‌های ایالات متحده، دانمارک و گرینلند قرار است امروز، سه‌شنبه، توافق‌نامه‌ای را در نیویورک امضا کنند که بر پایه آن، دو پایگاه نظامی کلیدی در گرینلند بازسازی یا ایجاد خواهد شد.

طبق اطلاعات منتشر شده، این توافق شامل دو پروژه اصلی است:

۱. بازسازی پایگاه «نارسارسواک»: این پایگاه که از زمان تعطیلی پایگاه «بلوی وست وان» در دهه ۱۹۵۰، شاهد کاهش شدید جمعیت نظامی بوده، مجدداً مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

۲. ایجاد پایگاه مرزی «مسترسویگ»: این پایگاه که در حال حاضر تحت کنترل نیرو‌های ویژه دانمارک قرار دارد، به یک پایگاه نظامی استراتژیک تبدیل خواهد شد.

اگرچه متن نهایی توافق‌نامه هنوز منتشر نشده، اما سخنگوی کاخ سفید با تکرار بیانیه‌های قبلی، تأکید کرد که این توافق «امنیت گرینلند و ایالات متحده را تضمین و از آن دفاع خواهد کرد.»

این تحول راهبردی، پس از ماه‌ها تنش دیپلماتیک و فشار‌های سنگین دونالد ترامپ صورت می‌گیرد. ترامپ پیش‌تر با مطرح کردن ایده کنترل گرینلند و حتی عدم رد احتمال استفاده از نیروی نظامی برای تصرف این منطقه، بحرانی را در میان متحدان ناتو ایجاد کرده بود؛ موضوعی که با مخالفت گسترده ساکنان گرینلند نیز رو‌به‌رو شد.

در واکنش به این مسائل، دولت دانمارک تأکید کرده است که طبق توافق جدید، امنیت در منطقه قطب شمال صرفاً بر عهده ایالات متحده نخواهد بود، بلکه تحت نظارت و چارچوب سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مدیریت خواهد شد.

در دوران جنگ سرد، ایالات متحده با دارا بودن ۱۷ تأسیسات نظامی و حضور بیش از ۱۰ هزار نیرو در گرینلند، تسلط کامل بر این منطقه داشت. اما در سال‌های اخیر، حضور این کشور به پایگاه فضایی «پیتوفیک» با حدود ۱۵۰ نیروی نظامی محدود شده بود. بازگشت به ساختار نظامی گسترده در گرینلند، نشان‌دهنده تلاش واشنگتن برای بازگرداندن نفوذ خود در برابر رقبای ژئوپلیتیک در منطقه قطب شمال است.

انتهای پیام/

ارسال نظر