«با عرض معذرت»، بازگشت آیتم سازی موفق در تلویزیون

گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، مسعود کارگر - کارشناس رسانه و منتقد سینما، تولید اثر هنری، فیلم و سریال و در کل محتوای نمایشی قابل توجه و قابل قبول، این روز‌ها و با وجود انسان رسانه‌ها، شهوت دیده شدن به هر قیمت، اقتصاد توجه و رویکرد شبکه‌های اجتماعی بسیار سخت است. آنهم اینکه بخواهی اثری با درون مایه‌های طنز و نگاهی انتقادی به مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، مخصوصا در این روز‌ها بسازی، که مخاطب تغذیه شده در فضای مجازی از هزاران محتوای متنوع را قانع و راضی کند.

سریال آیتمی «با عرض معذرت» از این جنس آثار است که موفق شده مخاطب را میان انبوه محتوا‌های نمایشی عجیب و غریب به خود جذب کند و حتی از آنها هم بازخورد بگیرد. در کل سبک آیتم سازی که سبقه‌ای طولانی در ایران دارد و در دهه هفتاد بهترین مدل‌های آن با «نوروز ۷۲» به عنوان اولین و «ساعت خوش»، «جُنگ ۷۷» به عنوان بعدی‌های درخشان، شاخصه این حوزه هستند، در طول سه دهه گذشته نیز در مقاطعی تکرار شد؛ که بر حسب اتفاق اکثر این مدل برنامه‌هایی با نگاهی کاملا انتقادی نسبت به مسائل سیاسی و اجتماعی روز بودند که در زمانه خود با استقبال مردمی و حتی اقبال ساختاری با وجود حتی تندترین نقدها، نیز مواجه می‌شدند.

اما زمان هر چه به الان نزدیک شد، هم ظرفیت مسئولین و مدیران کمتر شد و هم سلیقه و حوصله مردم برای پذیرش چنین سبکی به حداقل رسید. اما با بازتولید این شیوه در چندسال اخیر، در بستر مجازی و بروز و ظهور انسان رسانه‌ها و محوریت تصویر و مبنا شدن ویدئو، مخصوصا از نوع کوتاه آن در پذیرش مردم به عنوان یک جنبه سرگرمی، این رویه سر و شکل جدیدی به خودش گرفت و اینکه بتوانی این فرم را در مدیوم تلویزیون آنهم با وجود ملاحظات فراوان بسازی و از مزیت آزادی عمل آثار تولید شده در بستر مجازی هم محروم باشی، اما جذب مخاطب بالایی را به خود اختصاص دهی، نیازمند یک خلاقیت، و توان رقابت است.

تیم ایده پردازی و تولید «با عرض معذرت» به این پکیج موفقیت دست یافته و با این روش توانسته‌اند هم در تلویزیون و هم توامان در بستر مجازی مخاطب مشترک تعاملی خود را به هم تطبیق بدهند و در واقع بیننده تلویزیونی با یک زیست فکری عرفی را با کاربر مجازی با یک زیست خاص را در دیدن یک آیتم از منظر سرگرمی، درک متن، گارد نداشتن در خصوص زیر متن و دریافت مضمون در فرامتن به یک توافق راضی کننده نسبی برسانند.

سریال آیتمی «با عرض معذرت» با رویکردی غالب در مسائل اجتماعی و در فصل دوم با راهبردی غالب در موضوعات سیاسی روز و بزنگاه جنگ اخیر؛ توانسته حرف خودش را به خوبی و بدون کاریکاتوری کردن چهره‌های دشمن با نقد واضح و تمسخر بجای آنها بزند و در جذب مخاطب با همه طیف فکری موفق باشد. مخصوصا این توفیق را می‌توان در آیتم‌های سیاسی خاص آن همچون «ترامپ و کاخ سفید» و «بازداشتگاه پلیس در آمریکا» در بازخورد‌ها و نظرات به وضوح دید.

«با عرض معذرت» شاید ایده‌ای تکراری و کلیشه‌ای باشد، اما شیوه‌ای قابل قبول دارد که با توجه به شرایط فعلی دیده می‌شود، دیده شدنی که هم در فرمت مجازی قابل پذیرش است و هم در مدیوم تلویزیون بیننده را پای خود نگه می‌دارد.