فرم غیررئالیستی تخیل بازیگر را فراتر میبرد
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، آرنوشا بهزاد، بازیگر نمایش «ایرلندی» که این شبها در سالن انتظامی خانه هنرمندان روی صحنه است، درباره تجربه حضور در این نمایش و مسیر رسیدن به نقش و چالشهای بازی در فرم غیررئالیستی آن توضیح داد.
بهزاد درباره مسیری که برای رسیدن به نقش «مورین» طی کرده است، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا گفت: برای رسیدن به نقش، مدت زیادی را صرف تمرینهای روانتنی، جنون بازیگر و تخیل بازیگر کردم. گاهی برای درک بیشتر، رفتارهای روزمره را در زندگی شخصیام مرور و آنها را در قالبی سورئال برای خودم طراحی میکردم. البته گروه هم در این مسیر بهشدت به من کمک کرده است.
وی درباره تجربه کار در فرم غیررئالیستی و تأثیر آن بر تخیل بازیگر توضیح داد: فرم غیررئالیستی تخیل من را به عنوان بازیگر خیلی فراتر از فرم رئالیستی میبرد و این به نظرم یکی از مزایای فرم غیررئالیستی است. در ابتدا برای رسیدن به این فرم اجرایی، چالشهای زیادی در زمینه آمادگی بدنی و کنترل عواطف در قالب ژستهای غلوآمیز داشتم. گاهی لحن بیان و بدن شخصیت من به دلیل همین ژستهای غلوآمیز در تضاد با یکدیگر قرار میگرفت، اما بعدها با تمرین مداوم و تکنیکال با این سبک آشنا شدم و این مشکل برطرف شد. از این شیوه اجرایی خیلی لذت میبرم، چون میتوانم کارهای روزمره را به شکل ژست و خارج از منطق معمول به نمایش بگذارم.
بازیگر نمایش «ایرلندی» درباره نحوه حفظ عواطف و تنش میان شخصیتها در طول اجرا گفت: من به عنوان بازیگر، برای حفظ عواطف بیشتر از تکنیک استفاده میکنم و خیلی به احساسات متکی نیستم. چون بعد از مدتی، عواطف برای بازیگر عادی میشوند و دیگر نمیتوانند مانند روزهای اول به خوبی بیان شوند. البته نمیتوانم بهصورت قطعی بگویم که از عواطف هیچ استفادهای ندارم، اما بیشتر تمرکزم را روی تکنیک و بدن میگذارم.
بهزاد در پاسخ به چگونگی آماده شدن برای اجرا و همچنین دشواری جدا شدن از شخصیت پس از پایان کار بیان کرد: پیش از اجرا از حافظهای که در طول دو سال برای رسیدن به این نقش داشتهام، استفاده میکنم. اگرچه تمرینات مداوم ما باعث شده شخصیت اصلی خودم تا حد زیادی به شخصیت کاراکترم نزدیک شود و برای رسیدن به این نقش در شبهای اجرا مشکل چندانی نداشته باشم، اما برای رهایی از کاراکتر بعد از پایین آمدن پرده بعضی وقتها دچار مشکل میشوم و جداسازی از آن برایم سخت است.
وی در پایان سخانش گفت: «ایرلندی» یک جور واقعیت از زندگی ماست که به من مخاطب میفهماند در روزهایی که حواسم به خودم نیست، با چه چیزهایی میجنگم و چطور روزم را پشت سر میگذارم؛ گاهی با شدت بیشتر و گاهی با شدت کمتر. برای من، دیدن «ایرلندی» به عنوان مخاطب، شبیه این است که انگار یک ساعت از زندگی را میبینم. من نمیتوانم به جای مخاطب تصمیم بگیرم که با چه حسی سالن را ترک کند، اما اگر جای مخاطب بودم، بعد از ترک سالن سؤالی که برایم مطرح میشد «چرایی» بود؛ اینکه چرا باید زندگی یک فرد را اینقدر کنترل کرد تا در نهایت به یک اتفاق هولناک منجر شود؟
نمایش «ایرلندی» به کارگردانی صدرا عیسیپور براساس نمایشنامه «ملکه زیبای لینین» نوشته مارتین مکدونا از بیستوپنجم مرداد در خانه استاد انتظامی خانه هنرمندان با بازی آرنوشا بهزاد، آیدا فهیمی، حسین عباسپور و علی زهان اجرا می شود.
انتهای پیام/
