مراقب باشید ماشین به جای شما فکر نکند

به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از «Futura Sciences»؛ هوش مصنوعی در چند سال گذشته از یک فناوری تخصصی به بخشی از زندگی روزمره انسان تبدیل شده است؛ اما با این حال، پیشرفت سریع این فناوری باعث شده برخی از دانشمندان درباره آینده رابطه انسان و ماشین هشدار دهند.

جفری هینتون، یکی از پیشگامان هوش مصنوعی و برنده جایزه نوبل فیزیک، معتقد است هوش مصنوعی ممکن است در آینده از یک ابزار ساده فراتر برود. از نگاه او، اگر توانایی سیستم‌های هوش مصنوعی با همین سرعت افزایش پیدا کند، این فناوری می‌تواند در بسیاری از فعالیت‌هایی که امروز انسان انجام می‌دهد، جایگزین نیروی انسانی شود.

هینتون همچنین درباره مسئله‌ای فراتر از بازار کار، یعنی از دست رفتن کنترل انسان بر فناوری، هشدار می‌دهد. هرچه مدل‌های هوش مصنوعی پیچیده‌تر شوند، درک دقیق نحوه تصمیم‌گیری آن‌ها نیز دشوارتر می‌شود. این مسئله می‌تواند زمانی اهمیت بیشتری پیدا کند که سیستم‌های هوشمند در تصمیم‌های مهم و حساس مورد استفاده قرار گیرند.

اگر دیگر انسان خودش فکر نکند، چه اتفاقی می‌افتد؟

یکی از نگرانی‌های مهم مطرح‌ شده در این گزارش، تاثیر وابستگی به هوش مصنوعی بر توانایی تفکر انسان است.

هینتون به‌ویژه نسبت به استفاده گسترده دانش‌آموزان از ابزارهای هوش مصنوعی هشدار داده است. اگر انسان به‌جای تلاش برای حل مسئله، به طور دائم پاسخ را از یک سیستم هوشمند دریافت کند، ممکن است بخشی از فرآیند یادگیری و تفکر فعال خود را به ماشین واگذار کند.

این مسئله فقط به دانش‌آموزان محدود نمی‌شود. امروزه بسیاری از کاربران برای نوشتن، خلاصه‌سازی، ایده‌پردازی، جست‌وجو و حتی تصمیم‌گیری‌های روزمره به ابزارهای هوش مصنوعی مراجعه می‌کنند.

آیا هوش مصنوعی می‌تواند جای انسان را بگیرد؟

هینتون معتقد است AI در نهایت توانایی انجام طیف بسیار گسترده‌ای از مشاغل انسانی را به دست خواهد آورد. با این حال، اینکه این اتفاق دقیقا چه زمانی رخ خواهد داد یا تا چه اندازه گسترده خواهد بود، مشخص نیست.

از طرف دیگر، درباره خطرات بسیار شدیدتر هوش مصنوعی نیز میان متخصصان اختلاف نظر وجود دارد. برخی پژوهشگران احتمال پیامدهای فاجعه‌بار ناشی از هوش مصنوعی پیشرفته را بسیار پایین می‌دانند، در حالی که برخی دیگر احتمال قابل‌ توجهی برای آن در نظر می‌گیرند.

بنابراین، هشدار درباره آینده هوش مصنوعی به معنای قطعی بودن چنین سناریویی نیست؛ بلکه نشان می‌دهد حتی سازندگان و پیشگامان این فناوری نیز نسبت به سرعت پیشرفت آن و پیامدهای احتمالی‌اش پرسش‌های جدی دارند.