پایان ریاست های ابدی در هیات های فوتبال با تصویب محدودیت شرکت در انتخابات/ هیات رئیسه در آزمون مهم تصمیم گیری

به گزارش خبرگزاری آنا، در حالی که فوتبال ایران در سطح ملی با چالش‌های مدیریتی متعددی دست و پنجه نرم می‌کند، در لایه‌های زیرین و در سطح استان‌ها، پدیده‌ای خطرناک‌تر در جریان است.

«تداوم ابدی قدرت». ریاست‌های بالای ۲۰ سال در فوتبال استان‌ها، نه تنها به یک سنت تبدیل شده، بلکه به سدی در برابر هرگونه تحول و پیشرفت زیرساختی در فوتبال مناطق تبدیل شده است.

 اکنون در حالی که کمیته استان‌های فدراسیون فوتبال طرحی را برای محدود کردن ریاست‌ها به «حداکثر سه دوره» تدوین کرده، همه نگاه‌ها به جلسه چهارشنبه هیات رئیسه فدراسیون است تا مشخص شود آیا این طرح، یک جراحی واقعی است یا تنها یک پانسمان سطحی؟

بسیاری از هیات‌های فوتبال استان‌ها در سال‌های اخیر به میدان‌های نبرد برای «حفظ صندلی» تبدیل شده‌اند. تکرار چهره‌های مدیریتی برای دو دهه متوالی، در حالی که پیشرفت‌های ملموسی در فوتبال استان‌های مربوطه دیده نمی‌شود، یک تناقض آشکار است. انتخابات این هیات‌ها که باید فرصتی برای تجدید نظری بر مسیر توسعه باشد، اغلب با جنجال‌های تکراری آغاز شده و با رای‌های آشنا به پایان می‌رسد؛ به گونه‌ای که اعتراضات احتمالی در نطفه خفه شده و دموکراسی در فوتبال استان‌ها، تنها در حد یک «تشریفات چهارساله» باقی می‌ماند.

طرح جدید کمیته استان‌ها برای ایجاد یکپارچگی با قوانین ریاست فدراسیون (سقف سه دوره)، گامی در جهت عدالت مدیریتی است. اما نکته‌ای که می‌تواند سرنوشت این طرح را تعیین کند، مسئله «عطف به ماسبق شدن» است.

اگر این قانون از تاریخ تصویب به بعد اجرا شود، عملاً فرصتی برای کسانی که سال‌ها قدرت را در ید داشته‌اند فراهم می‌شود تا با تکیه بر همان الگو‌های قدیمی، دوره‌های جدید را نیز قبضه کنند. در واقع، بدون عطف به ماسبق شدن، این قانون نه تنها راه را برای مدیران جوان و متخصصان باز نمی‌کند، بلکه به نوعی «شرعیت بخشیدن» به ریاست‌های طولانی‌مدت تبدیل می‌شود.

روز چهارشنبه، هیات رئیسه فدراسیون فوتبال در برابر یک انتخاب حیاتی قرار دارد. یا با تصویب عطف به ماسبق این قانون، پایان عصر «ریاست‌های مادام‌العمر» را اعلام کند و اجازه دهد خون تازه‌ای در رگ‌های فوتبال استان‌ها جریان یابد، یا اینکه با یک تصویب صوری، اجازه دهد صندلی‌های ریاست تا «آخرین قطره جان» در اختیار چهره‌های قدیمی باقی بماند.

فوتبال استان‌ها امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند «تغییر» است، نه «تکرار». چرا که هیچ پیشرفتی در محیطی که انحصار قدرت حاکم است، متولد نمی‌شود.