آقا رجب ! ما را ببخش

آقا رجب ! اینک تو میهمان سفره رزق الهی هستی و بی نیاز از توجه ما !
و ما اینک بیش از هر زمان دیگر نیازمند توجه به توییم!
تویی که تمامی وجودت را برای عزت و سربلندی این مرز و بوم و آرمان هایت سرمایه گذاری کردی!
و ما چه بد دوستان و یارانی بودیم که برخی مان از نیمه راه جا زدیم و برخی دیگر بدون درک رنج حضور در میدان هایی که تو آن را تجربه کردی ، نام و تصویرت را بهانه ای برای دستیابی به آمال کوته اندیشانه و مطامع دنیوی کردیم!
آقا رجب ! ما را ببخش !
ما را ببخش که غرق در توهم انقلابی بودن شدیم و هر رطب و یابسی را به هم بافتیم تا به جای همگرایی و وحدت در اجتماع مردم ، ساز تفرقه و از هم گسیختگی را سر دهیم و هر روز با برچسبی تازه جمعی را از قطار انقلاب پیاده کنیم !
آقا رجب ! خوشا به حالت که به فیض عظمی رسیدی !
آری! شهادت بهترین قدردانی از ایثار و از جان گذشتگی ات بود.
تو به جای آن که در اندیشه اختلاس های هزاران میلیاردی و دور زدن قانون و حقوق نجومی باشی ، رنج و درد و بار انقلابی بودن واقعی را بر دوش کشیدی و به دعوت حضرت حق جل و علی لبیک گفتی.
آقا رجب ! ما را ببخش که در میانه جنجال آفرینی، دنیاگرایی، باندمحوری و سوء استفاده از قدرت و ثروت، اندکی از درد تو را حتی برای لحظه ای درک نکردیم و بر توسن توهم خویش چنان راندیم که مسیر اصلی را گم کردیم!
آقا رجب ! ما را ببخش و شفیع مان باش تا به راه برگردیم و بیتوجه به اصحاب زر و زور و تزویر،گرد و غبار از آرمان های اصیل انقلاب «استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی» بزداییم و آن را بدون تنازل و کم و کاست پی بگیریم!
آقا رجب ! میهمانی قرب الهی گوارایت باد .

*روزنامه‌نگار